26
Tapınak Kapı Nöbetçileri
1Kapı nöbetçilerinin bölükleri:
Korahlılar'dan: Asafoğulları'ndan Kore oğlu Meşelemya.
2Meşelemya'nın oğulları: İlk oğlu Zekeriya, ikincisi Yediael, üçüncüsü Zevadya, dördüncüsü Yatniel, 3beşincisi Elam, altıncısı Yehohanan, yedincisi Elyehoenay.
4 Ovet-Edom'un oğulları: İlk oğlu Şemaya, ikincisi Yehozavat, üçüncüsü Yoah, dördüncüsü Sakâr, beşincisi Netanel, 5altıncısı Ammiel, yedincisi İssakar, sekizincisi Peulletay. Çünkü Tanrı Ovet-Edom'u kutsamıştı.
6Ovet-Edom'un oğlu Şemaya'nın oğulları vardı. Bunlar yetenekli olduklarından boy başlarıydılar. 7Şemaya'nın oğulları: Otni, Refael, Ovet, Elzavat. Şemaya'nın akrabaları Elihu ile Şemakya da yiğit adamlardı. 8Bunların tümü Ovet-Edom soyundandı. Onlar da, oğullarıyla akrabaları da yiğit, görevlerinde becerikli kişilerdi. Ovet-Edom soyundan 62 kişi vardı.
9Meşelemya'nın 18 becerikli oğlu ve akrabası vardı.
10Merarioğulları'ndan Hosa'nın oğulları: İlki Şimri'ydi. –Şimri ilk oğul olmadığı halde babası onu önder atamıştı.– 11İkincisi Hilkiya, üçüncüsü Tevalya, dördüncüsü Zekeriya. Hosa'nın oğullarıyla akrabalarının toplamı 13 kişiydi.
12RAB'bin Tapınağı'nda Levili kardeşleri gibi görev yapan kapı nöbetçisi bölükler ve başlarındaki adamlar bunlardır. 13Her kapı için her aile büyük, küçük ayırmadan kura çekti.
14Kurada Doğu Kapısı Şelemya'ya düştü. Sonra bilge bir danışman olan oğlu Zekeriya için kura çekildi. Ona Kuzey Kapısı düştü. 15Güney Kapısı Ovet-Edom'a, depo için çekilen kura da oğullarına düştü. 16Batı Kapısı ile yukarı yol üzerindeki Şalleket Kapısı için çekilen kuralar Şuppim'le Hosa'ya düştü.
Her ailenin nöbet zamanları sırayla birbirini izliyordu.
17Doğu Kapısı'nda günde altı, Kuzey Kapısı'nda dört, Güney Kapısı'nda dört, depolarda da ikişerden dört Levili nöbetçi vardı. 18Batı Kapısı'na bakan avlu içinse, yolda dört, avluda iki nöbetçi bekliyordu.
19Korah ve Merari soyundan gelen kapı nöbetçilerinin bölükleri bunlardı.
Hazinelerden Sorumlu Kişiler
20Levili Ahiya Tanrı'nın Tapınağı'nın hazinelerinden ve Tanrı'ya adanmış armağanlardan sorumluydu.
21Ladanoğulları: Ladan soyundan gelen Gerşonoğulları, Ladan boyunun boy başları Gerşonlu Yehieli ve oğullarıydı.
22Yehieli'nin oğulları: Zetam'la kardeşi Yoel. Bunlar RAB'bin Tapınağı'nın hazinelerinden sorumluydu.
23Amram, Yishar, Hevron, Uzziel soylarından şu kişilere görev verildi:
24Musa oğlu Gerşom'un soyundan Şevuel tapınak hazinelerinin baş sorumlusuydu.
25Eliezer soyundan gelen kardeşleri: Rehavya Eliezer'in oğluydu, Yeşaya Rehavya'nın oğluydu, Yoram Yeşaya'nın oğluydu, Zikri Yoram'ın oğluydu, Şelomit Zikri'nin oğluydu. 26Şelomit'le kardeşleri boy başlarının, Kral Davut'un binbaşılarının, yüzbaşılarının ve öbür ordu komutanlarının verdiği armağanların saklandığı hazinelerden sorumluydular. 27Bunlar savaşta yağmalanan mallardan bir kısmını RAB'bin Tapınağı'nın onarımı için ayırdılar. 28Bilici Samuel'in, Kiş oğlu Saul'un, Ner oğlu Avner'in, Seruya oğlu Yoav'ın verdiği armağanlarla öbür armağanlardan da Şelomit'le kardeşleri sorumluydu.
Levililer'in Öbür Görevleri
29Yisharlılar'dan: Kenanya ile oğulları İsrail'de memur ve yargıç olarak tapınak dışındaki işlere bakmakla görevlendirildiler.
30Hevronlular'dan: Haşavya ile kardeşleri –bin yedi yüz yiğit adam– RAB'bin işlerine ve kralın hizmetine bakmak için İsrail'in Şeria Irmağı'nın batı yakasında kalan bölgesine atanmıştı. 31Aile soy kütüğündeki kayıtlara göre Yeriya Hevronlular'ın boy başıydı. Davut'un krallığının kırkıncı yılında kayıtlar incelendi ve Gilat'taki Yazer'de Hevronlular arasında yiğit savaşçılar bulundu. 32Yeriya'nın aile başları olan iki bin yedi yüz akrabası vardı. Kral Davut bu yiğit adamları Tanrı'nın ve kralın işlerine bakmaları için Rubenliler'e, Gadlılar'a, Manaşşe oymağının yarısına yönetici olarak atadı.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

11:1-2Ta.9:31 Bkz. Giriş. 11-29. bölümler boyunca Davut’un krallığı ele alınır, ancak Krallar kitaplarından farklı bir bakış açısı vardır. Krallar kitaplarında Davut’un siyasal ve askeri zaferleri vurgulanırken, Tarihler kitaplarında Davut’un tapınağın kurulmasında ve tapınma sisteminin düzenlenmesinde oynadığı role önem verilir.
22:1-29:30 Bu bölümlerde, Tarihler kitaplarının vurgulamayı amaçladığı konular bulunur:tapınağın yapımı için yapılan hazırlıklar, kâhinlerin ve Levililer’in belirlenip onaylanması ve krallığın devredilmesi. Davut ve Süleyman’ın krallığı, geleceği bildirilen Mesih’in krallığında görülecek teokratik yönetimin birer habercisi niteliğindedir. Davut’un tapınağın inşası için temin ettiklerinin miktarı “ölçülemez” olarak tanımlanmıştır (22:16); sürgünden dönenler de tapınağı onarırken, Davut’un bu isteğini ve adanmışlığını örnek alacaklardı.
23:1-27:34 Kral Davut, hem tapınağın yapımında kullanılacak malzemelerin toplanmasını sağladı hem de tapınağın idaresi ile ibadet düzenini oluşturdu. Davut’un yaptığı bu düzenlemeler, sürgünden sonra Yeruşalim’e dönen İsrailliler’in eski düzeni yeniden oturtmaları için bir temel sağladı. Tarihler kitaplarının ana konularından biri olan (bkz. 21:1-29 :30’a ait not) teokratik düzenle (Tanrı’nın buyruklarına uygun yönetilen krallıkla) ilgili ayrıntılar, kitabın yazıldığı dönemde büyük bir öneme sahipti; bu yüzden kitapta kutsallıkla ve dinle ilgili meselelere (23-26. bölümler), siyasal ve dünyevi olanlardan (27. bölüm) önce yer verilmişti.
26:1-19 Kapı nöbetçileri ile ilgili listelerin en kapsamlısı (bkz. 9:17-27; 16:37-38; krş. Ezr.2:42 ; Neh.7:45).
26:1 Asafoğulları’ndan Evyasaf’ın kısaltmasıdır (6:23; 9:19); tapınak ezgicisi Asaf değildir (25:1-2,6).
26:4-5 Bkz. 25:5’e ait not.
26:4 Ovet-Edom Bkz. 13:13’e ait not.
26:12 görev 9:22-29’da söz edilen.
26:14 Doğu Kapısı Tapınağın ana girişi.
26:15 Güney Kapısı Davut’un ve Süleyman’ın sarayları tapınağın üzerinde bulunduğu tepenin güneyindeydi. Bu yüzden Güney Kapısı kral tarafından kullanılan kapıydı. Kapının bu amaçla kullanılması Ovet-Edom’a verilen özel bir onurdu (bkz. 26:4-5’e ait notlar; ayrıca bkz. Hez.46:1-10).
26:16 Şalleket Kapısı Batı yönündeki kapı olduğu tahmin edilir.
26:20 Levililer, halkın sunularını tapınak hazinesinin bulunduğu yere yerleştirir ve bunları korurdu (9:28-29). adanmış armağanlardan Savaşlarda ele geçirilen ganimetler de buna dâhildi (26:27-28). Yoaş’ın krallığında, halktan toplanan sunularla ilgili bir düzen oluşturulacaktı (2Ta.24:4-14; 2Kr.12:4-16).
26:26 Kral Davut’un... verdiği armağanların Bkz. 11:1-20 :8’e ait not; ayrıca bkz. 2Ta.5:1.
26:27 savaşta yağmalanan mallardan bir kısmını... ayırdılar Krş. Yar.14:17-20.
26:29-32 Bu ayetlerde, Yeruşalim’in dışında çalışmak üzere belirlenen altı bin memur ve yargıçtan (23:4) söz edilir. Bunlar, Kehat’ın iki alt boyundan geliyorlardı (6:18). Kâhin ve Levili olan biri, adli görevler de üstlenebilirdi (bkz. Yas.17:8-13 ; 2Ta.19:4-11).
26:30,32 Tanrı’nın egemenliğinde din ve dünya işleri arasında bir ayrım yapılmadığından, Tanrı’ya ve krala hizmet etmek arasında bir fark bulunmaz (krş. Rom.13:1-7; 1Ti.2:1-4; 1Pe.2:13-17).
26:31 kırkıncı yılında Davut’un krallığının son yılıdır.

Videolar

1. Tarihler Girişi

Tarihler diye bilinen kitaplar Samuel ve Krallar kitaplarında geçen olayların başka bir görüş açısından tekrarıdır. Tarihler kitaplarında İsrail'in krallık tarihinin öyküsü gerisinde önemli bir amaç vardır:

İsrail ve Yahuda üzerine gelen felaketlere karşın Tanrı kendi halkına olan vaatlerini koruyor ve onları reddetmiyor.

1.Tarihler Kitabı'nın baş kısmı Adem'den Davut'a kadarki tarihi soyağacı biçiminde özetler (1-9 bölümleri). Kitabın ikinci kısmı (10-29 bölümleri) Davut'un krallığını, özellikle tapınağın Yeruşalim'de inşası için yaptığı hazırlıkları vurgular.

Ana Hatlar:

1:1-9:44 Soy listeleri
10:1-14 Saul'un ölümü
11:1-29:30 Davut'un krallığı
a. 11:1-22:1 Zorluklar ve başarılar
b. 22:2-29:30 Tapınağı kurma hazırlıkları
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş