Markos 11:11-17

11İsa Yeruşalim'e varınca tapınağa gitti, her tarafı gözden geçirdi. Sonra vakit ilerlemiş olduğundan Onikiler'le birlikte Beytanya'ya döndü.
Meyvesiz İncir Ağacı
(Mat.21:18-19)
12Ertesi gün Beytanya'dan çıktıklarında İsa acıkmıştı. 13Uzakta, yapraklanmış bir incir ağacı görünce belki incir bulurum diye yaklaştı. Ağacın yanına vardığında yapraktan başka bir şey bulamadı. Çünkü incir mevsimi değildi. 14İsa ağaca, “Artık sonsuza dek senden kimse meyve yiyemesin!” dedi. Öğrencileri de bunu duydular.
İsa Satıcıları Tapınaktan Kovuyor
(Mat.21:12-17; Luk.19:45-48; Yu.2:13-22)
15Oradan Yeruşalim'e geldiler. İsa tapınağın avlusuna girerek oradaki alıcı ve satıcıları dışarı kovdu. Para bozanların masalarını, güvercin satanların sehpalarını devirdi. 16Yük taşıyan hiç kimsenin tapınağın avlusundan geçmesine izin vermedi.
17 Halka öğretirken şunları söyledi: “ ‘Evime, bütün ulusların dua evi denecek’ diye yazılmamış mı? Ama siz onu haydut inine çevirdiniz.”
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

11:1-11 İsa bundan sonra hizmetini Yeruşalim’in sınırları içerisinde yürütür. Kente bir eşek üzerinde girişi Kral Mesih olduğunun ilanıdır (bkz. Mat.21:1-9 ve ilgili notlar). Bu olay Zek.Mat.9:9’da önceden bildirilmiştir (Yu.12:15).
11:12 Ertesi gün İsa Mesih’in ölümünden önceki son pazartesi.
11:13-14 Bkz. Yer.21:5-6 ; Hoş.9:10 ve ilgili notlar. Yeruşalim civarındaki incir ağaçları normalde baharda yapraklanır, ancak yazın tümüyle yapraklanmadan incir vermez. Bu ağaç erkenden yapraklanmış olmasına rağmen meyvesizdi. Tamamen yapraklanmış bir ağaç normal olarak meyve vermeliydi, ancak bu ağaç hiç meyvesi olmadığı için lanetlendi. Tapınağın arındırıl masının (Hoş.11:15-19) incir ağacıyla ilgili iki anlatının (Hoş.11:12-14, 20-26) arasında yer alması, İsrail’in yargılanacağı konusunu vurgulama amaçlıdır (bkz. Mar.11:21).
11:15 tapınağın avlusu Ulusların Avlusu; tapınağın Yahudi olmayan ulusların Tanrı’ya tapınıp dua edebileceği tek bölümü (bkz. Mar.11:17 ve ilgili not). alıcı ve satıcıları Fısıh Bayramı’na katılan dindar Yahudiler kurbanlık hayvanları, satıcıların ağıllarını ve para masalarını kurduğu UluslarınAvlusu’ndan satın alırlardı. Para bozanların masalarını Yıllık tapınak vergisi yerel para birimi ile ödendiğinden, bayram için gelen Yahudiler’in paralarını yerel parayla değiştirmeye ihtiyaçları vardı. Roma parası putperest simgeleri taşıdığı için kirli sayılır, doğrudan doğruya tapınak hazinesine verilemezdi. güvercin Dinsel kirliliğin söz konusu olduğu bazı durumlarda arınma töreninde sunu olarak sunulurdu (Lev.12:6; Lev.14:22-23; Lev.15:13-14,Lev.15:28-29; Luk.2:22-24). Güvercin aynı zamanda fakirlerin olağan sunusuydu (Lev.5:7).
11:16 Tapınak alanının, kent ile Zeytin Dağı arasında kestirme bir yol olarak kullanıldığı tahmin edilir (bkz. Mar.11:27’ ye ait not).
11:17 bütün ulusların dua evi Yşa.56:7’de ifade edildiği gibi, Yahudi olmayıp da Tanrı’ya saygı duyan kişilerin tapınakta tapınmaları için imkan sağlanmıştı.Ancak Yahudi din bilginleri, UluslarınAvlusu’nun gürültülü, kötü kokulu bir pazaryeri olmasına izin vermekle Tanrı’nın sağladığı bu imkâna engel oluyorlardı. haydut inine çevirdiniz Sadece insanlardan maddi kazanç sağladıkları için değil, tapınağın kutsallığını lekeledikleri için.
11:15-19 Bkz. Mat.21:12-17; Yu.2:14-17’ye ait notlar.

Videolar

Markos Girişi

Kitabın İçeriği: Markos, İsa'nın yaşamını anlatan İncil'in ilk dört kısmı arasında en kısa olanıdır. İsa'nın ne doğumundan, ne soyağacından, ne de çocukluğundan söz eder. Öğretiye daha az ağırlık verir. Örneğin Matta'da 21, Luka'da 26 benzetmeye karşılık Markos'ta sadece 9 benzetme vardır. Markos daha çok İsa'nın yaptıklarını yazıyor. Kısa ve öz yazar (birinci bölümde ne denli çok sayıda olayın anlatıldığına bakın). Anlatım canlı ve hareketlidir. Markos, öbür yazarlara oranla belirli bazı olayları daha ayrıntılı yazar1. Dikkatini, özellikle insanların İsa'ya gösterdiği ilginin üzerinde yoğunlaştırır2.

Kitabın konusu 1:1'de yalın bir şekilde açıklanır: «Tanrı'nın Oğlu İsa Mesih'le ilgili Müjde'nin başlangıcı.» Gerçekte Markos, İsa'yı Tanrı Oğlu3, İnsanoğlu4 ve çoktan beri beklenen kurtarıcı-kral Mesih5 diye tanıtır. Ne var ki İsa, «İnsanoğlu hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçokları için fidye olarak vermeye geldi» diyor (10:45). Böylece İsa durup dinlenmeden gezer ve öğretisini yayar, hastaları iyileştirir. Yaptığı mucizelerle kimliğini ve yetkisini kanıtlayarak6 kalabalıkları peşinden sürükler. Ama görevinin bu döneminde, kendisini tanıyanları sık sık uyararak kendisiyle ve mucizeleriyle ilgili haberleri yaymalarını engellemeye çalışır7. Dikkatini daha çok seçtiği kişileri eğitmeye verir8. Konuşmalarında, onu izlemenin bedelini9, imanı10 ve Tanrı'nın Egemenliği'ni11 durmadan vurgular. Eylemleri önemli tepkilere yol açar. Bir yandan kötü ruhlara meydan okur, onları kovar12, öte yandan Yahudi dininin ileri gelenleriyle çatışır13. Bunların kışkırtmasıyla gerçekleşecek ölümünden ve dirilişinden sık sık söz eder14. Kitabın neredeyse dörtte biri İsa'nın ölümünü ve dirilişini anlatır.

Ana Hatlar:

1:1-13 İsa'nın ortaya çıkışı
1:14-9:50 İsa'nın Celile ve çevresindeki faaliyetleri
10:1-52 İsa'nın Yeruşalim'e giderken yolda öğrettikleri
11:1-16:20 Yeruşalim'deki son günler

Kaynak Ayetler: Bkz. s. 24

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş