Yeşaya 36:19

19Hani nerede Hama'nın, Arpat'ın ilahları? Sefarvayim'in[a] ilahları nerede? Samiriye'yi elimden kurtarabildiler mi?
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

36:1-39:8 Bu bölümlerdeki ayetlerin çoğu 2Kr.18:13-20:19’daki (bkz. ilgili notlar) sözlerle benzerdir. 36-37. bölümlerAsur’un yıkılışı hakkında söylenen sözlerin gerçekleşmesini tanımlarken, 38-39. bölümler Babil temasının işlendiği 40-66. bölümlere işaret etmektedir. Bu bölümlerde Ahaz’ın otuz yıl önce Asurlular’a güvenmekle yaptığı budalalık vurgulanır.
36:18-20 Bkz. Yşa.10:8-11.
36:19 Hama’nın,Arpat’ın Bkz. Yşa.10:9 ve ilgili not. Sefarvayim’in MuhtemelenAram’ın (Suriye) kuzeyinde Hama’ya yakın bir yer. Asurlular buranın yerlilerini Samiriye’ye sürmüş, onlar da ilâhları Adrammelek ve Anammelek’e tapınmayı sürdürmüşlerdi (bkz. 2Kr.17:24,2Kr.17:31). Samiriye’yi Asurlular her halkın kendi ilâhı olduğuna inandıklarından, Yahuda’nın Tanrısı’nın Samiriyeliler’in inandığından başka bir Tanrı olduğunu varsayıyorlardı.

Videolar

Yeşaya Girişi

Yeşaya İbranice'de "Rab kurtarır" anlamına gelir. Kitabın adı olan bu ifade bir bakıma kitabın özetidir. Peygamber Yeşaya İ.Ö. 8. yüzyılın ikinci yarısında Yeruşalim'de yaşadı. Kitap üç ana bölüme ayrılabilir:

1. 1-39 arasındaki bölümler güneydeki Yahuda krallığının güçlü komşusu Asur tarafından tehdit edildiği dönemi anlatıyor. Yeşaya, Yahuda'ya yönelen gerçek tehdidin Asur'un yenilmez gücü değil, halkın günahı, Tanrı'ya başkaldırmaları ve Yahuda halkının Tanrı'ya güvensizlikleri olduğunu gördü. Peygamber çarpıcı söz ve davranışlarla Yahuda halkını doğruluğa ve adalete çağırmaktadır. Onları uyarır, Tanrı'ya kulak vermekte gecikirlerse, felaketlerin yakalarını bırakmayacağını söyler. Yeşaya, dünya çapında barışın sağlanacağı dönemi ve Davut'un soyundan gelecek olan örnek kralın gelişini de önceden bildirdi.
2. 40-55 arasındaki bölümler değişen tarihsel durumu yansıtır. Asurlular'dan sonra bölgede egemen güç haline gelen Babilliler İ.Ö. 586'da Yeruşalim'i ele geçirir ve halkını Babil'e sürgün eder. Peygamber, Tanrı'nın kendi halkını özgür kılıp Yeruşalim'e geri götüreceğini ve yeni bir yaşama kavuşturacağını müjdeler. Bu bölümlerde öne çıkan konu, Tanrı'nın tarihi yönlendiren Egemen Rab olduğu, halkının aracılığıyla öteki ulusları da bereketleyen tasarıları olduğudur.
3. 56-66 arasındaki bölümler sürgünden Yeruşalim'e dönenlere ve Tanrı'nın halkına verdiği sözleri yerine getireceğine dair güvence bekleyenlere sesleniyor. Ayrıca doğruluk, adalet, Şabat Günü'ne uyulması ve dua konusunda kaygılar dile getiriliyor. Özet olarak kitap Tanrı'nın mutlak büyüklüğünü, üstünlüğünü vurguluyor. Bütün öbür ilahlar Rab'bin önünde sadece cansız putlar.

Ana Hatlar:

1:1-12:6 Uyarılar, vaatler
13:1-23:18 Ulusların cezalandırılması
24:1-27:13 Tanrı'nın dünyayı yargılaması
28:1-35:10 Yeni uyarılar ve vaatler
36:1-39:8 Yahuda Kralı Hizkiya ve Asurlular
40:1-55:13 Vaat ve umut bildirileri
56:1-66:24 Son uyarılar ve vaatler
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş