148
148. Mezmur
1RAB'be övgüler sunun!
Göklerden RAB'be övgüler sunun,
Yücelerde O'na övgüler sunun!
2Ey bütün melekleri, O'na övgüler sunun,
Övgüler sunun O'na, ey bütün göksel orduları!
3Ey güneş, ay, O'na övgüler sunun,
Övgüler sunun O'na, ey ışıldayan bütün yıldızlar!
4Ey göklerin gökleri
Ve göklerin üstündeki sular,
O'na övgüler sunun!
5RAB'bin adına övgüler sunsunlar,
Çünkü O buyruk verince, var oldular;
6Bozulmayacak bir kural koyarak,
Onları sonsuza dek yerlerine oturttu.
7Yeryüzünden RAB'be övgüler sunun,
Ey deniz canavarları, bütün enginler,
8Şimşek, dolu, kar, bulutlar,
O'nun buyruğuna uyan fırtınalar,
9Dağlar, bütün tepeler,
Meyve ağaçları, sedir ağaçları,
10Yabanıl ve evcil hayvanlar,
Sürüngenler, uçan kuşlar,
11Yeryüzünün kralları, bütün halklar,
Önderler, yeryüzünün bütün yöneticileri,
12Delikanlılar, genç kızlar,
Yaşlılar, çocuklar!
13RAB'bin adına övgüler sunsunlar,
Çünkü yalnız O'nun adı yücedir.
O'nun yüceliği yerin göğün üstündedir.
14RAB kendi halkını güçlü kıldı,
Bütün sadık kullarına,
Kendisine yakın olan halka,
İsrailliler'e ün kazandırdı.
RAB'be övgüler sunun!
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

146:1-150:6 Bu beş mezmur, beş ilahiden oluşan son bir dizi (muhtemelen sürgün sonrası) olup hepsi de “RAB’be övgüler sunun!” haykırışlarıyla çevrilidir (bkz. Mez.106’ya ait not; ayrıca bkz. Mez.111-117). Mezmurlar Kitabı’nın bu son mezmurlarında topluluk önemli konuları seslendirmektedir: Siyon’un göksel Kralı’na (bkz. 146:10; 147:12; 149:2), tüm yaratılışın yaratıcısı, sürdürücüsü ve Rabbi’ne (bkz. 146:6; 147:4,8-9,15-18; 148:5-6); muhtaçların ve savunmasızların tek gerçek umuduna (bkz. 146:5-9; 147:2-3,6,11); halkına karşı birleşen dünyanın tüm güçleri karşı sında, nihai zafer kazanacakları güvencesini veren RAB’be (bkz. 146:10; 147:2,13-14; 149:4-9) övgüler ve övgü çağrıları.
Mez.148 Tüm yaratılışın Rab’bi övmesi için yapılan çağrı. Son beş ilahinin merkezinde yer alan bu mezmurda, Mezmurlar Kitabı’nı sona erdiren övgü çağrıları vurgulanmaya başlar (bkz. Mez.146-150’ye ait not).
148:2 Bu ayetteki paralelizm, göksel orduların melekler olduğunu ifade eder.
148:3 güneş,ay... ışıldayan bütün yıldızlar Bkz. 65:13’e ait not.
148:4 göklerin üstendeki sular Bkz. Yar.1:7.
148:5-6 Krş. 148:13-14.
148:5,13 RAB’bin adına Bkz. 5:11’e ait not.
148:7-14 “Gökler ve yeryüzü”, yaratılışın tümünü ifade eder (bkz. 89:11; 113:6; Yar.2:1,4).
148:7 deniz canavarları, bütün enginler Bkz. Yar.1:7,10,21. Yapılan çağrı, bu yaratıklarla başlayıp insanları kapsayacak şekilde genişletilir.
148:8 O’nun buyruğuna Bkz. 147:15.
148:13 O’nun adı... O’nun yüceliği Yaratılışın görkeminde görüldüğü gibi. üstündedir Yaratıcı’nın görkemi, yaratılışın görkeminden yücedir.
148:14 güçlü kıldı Bkz. 92:10; 1Sa.2:1. Tanrı’nın İsrailliler için yaptıklarından söz ediliyor (bkz. 28:5 ve 65:6-7’ye ait notlar).

Videolar

Mezmurlar Girişi

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş