Kötüler yola gelmezse, Tanrı kılıcını biler, Yayını gerip hedefine kurar.
Kalk, ya RAB, kes önlerini, eğ başlarını! Kılıcınla kurtar canımı kötülerden,
Canımı kılıçtan, Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!
Kılıç çekti kötüler, yaylarını gerdi, Mazlumu, yoksulu yıkmak, Doğru yolda olanları öldürmek için.
Ama kılıçları kendi yüreklerine saplanacak, Yayları kırılacak.
Onlar ülkeyi kılıçla kazanmadılar, Kendi bilekleriyle zafere ulaşmadılar. Senin sağ elin, bileğin, yüzünün ışığı sayesinde oldu bu; Çünkü sen onları sevdin.
Çünkü ben yayıma güvenmem, Kılıcım da beni kurtarmaz;
Ey yiğit savaşçı, kuşan kılıcını beline, Görkemine, yüceliğine bürün.
Ağzından bal damlar, Ama yüreğinde savaş var. Sözleri yağdan yumuşak, Ama yalın birer kılıçtır.
Aslanların arasındayım, Alev kusan insanlar arasında yatarım, Mızrak gibi, ok gibi dişleri, Keskin kılıç gibi dilleri.
Bak, neler dökülür ağızlarından, Kılıç çıkar dudaklarından. "Kim duyacak?" derler.
Onlar dillerini kılıç gibi bilemiş, Acı sözlerini ok gibi hedefe yöneltmişler,
Orada kırdı alevli okları, Kalkanı, kılıcı, savaş silahlarını. Sela
Halkını kılıç önüne sürdü, Öfkesini kendi halkından çıkardı.
Kâhinleri kılıç altında öldü, Dul kadınları ağlayamadı.
Kılıcının ağzını başka yöne çevirdin, Savaşta ona yan çıkmadın.
Sensin kralları zafere ulaştıran, Kulun Davut'u kötülük kılıcından kurtaran.
Ağızlarında Tanrı'ya yüce övgüler, Ellerinde iki ağızlı kılıçla
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş