6 ayette geçer · biçimleri: abla, ablasını, ablama, ablası, ablasının, ablan
30:1 Rahel Yakup'a çocuk doğuramayınca, ablasını kıskanmaya başladı. Yakup'a, “Bana çocuk ver, yoksa öleceğim” dedi…
30:8 Rahel, “Ablama karşı büyük savaşım verdim ve onu yendim” diyerek çocuğa Naftali adını verdi.
2:4 Çocuğun ablası kardeşine ne olacağını görmek için uzaktan gözlüyordu.
2:7 Çocuğun ablası firavunun kızına, “Gidip bir İbrani sütnine çağırayım mı?” diye sordu, “Senin için bebeği emzir…
15:2 …Küçük kızkardeşi ondan daha güzel değil mi? Ablasının yerine onu al.”
16:46 Kızlarıyla senin kuzeyinde yaşayan Samiriye ablan, kızlarıyla senin güneyinde yaşayan Sodom kızkardeşindir.