Stoacı felsefe akımında “ahlâk yasası” kapsamı dışında kalan eylem ve uygulamalar için kullanılan bir kavramdı. Pavlus’un 1Ko. 8–10. bölümlerde irdelediği konularla ilgili olarak Kutsal Kitap’ta açık bir buyruk, öğreti veya yasaklama bulunmaz; bu konular adiafora (ayırt edilmemiş, önemsiz, temyiz edilmemiş) olarak adlandırılır (adiafora kapsamına girebilecek diğer konular Rom.14:1–Rom.15:13’tedir). İmanlılar bu konularda, Tanrı’nın lütfu sayesinde sahip oldukları özgürlüğe göre davranabilirler; yani bunları yerine getirip getirmemeleri günah değildir (1Ko.8:4,1Ko.8:8). Oysa bazı imanlılar için adiafora (muğlak veya önemsiz) sayılan bazı konular hassastır ve kişilerin bu alanda serbestçe davranmaları durumunda günah işlemiş olacaklarınadair kaygılar vardır; böyle inandıkları için de bu konularda serbestçe davranmaları gerçekten günah olur (Rom.14:14,Rom.14:23; 1Ko.8:7). Vicdanı zayıf olan bu kişilerin bu konularda tek seçeneği vardır: Hassas olan bu eylemlerden uzak kalmak. İmanı güçlü olan ise, özgürlüğünü kullanmayı veya kullanmamayı seçebilir; o eylemlerde bulunmak veya bulunmamak ona ne bir şey kazandırır ne de bir şey kaybettirir (1Ko.8:8).Ancak imanlı, sadece kendisi için değil, her zaman Rab için (Rom.14:1-11) ve öteki kardeşler için yaşadığını da bilmelidir (Rom.15:1-7). Yani bu konuda sadece bilgi değil, sevgi ve saygı önemlidir; imanlı, sevgiyi ve saygıyı göz ardı edip serbestçe davranırsa, imanı zayıf olanı, kendi yaptığını yapmaya kışkırtmış olur; imanı zayıf olan kişi aynı eylemi günah olduğunu düşündüğü halde yaparsa, günah işlemiş olur (Rom.8:11). İmanı güçlü olan kişi özgürlüğünü kullanarak, (1) imanı hassas olan kardeşin zayıflıklarını göz önüne almadan bazı eylemlere girerse ona saygısızlık etmiş, ondan sevgisini esirgemiş olur; bu da imanı zayıf olan kardeşine karşı işlenmiş bir günahtır (1Ko.8:8-9); (2) kardeşinin vicdanını yaralar; (3) böylelikle Mesih’e karşı da günah işlemiş olur. Öyleyse günah olan şey, yapılan eylem değil, yapılan eylemle ilgili niyet ve tutumdur. Bu yüzden Pavlus, aslında günah olmayan ama az önce belirtilen sebeplerden dolayı günahla sonuçlanacak eylemlerde bulunmamayı, kardeşlerin yararını gözetmeyi ve onları bu düşüncelerinden ötürü dışlamamayı öğütler (Rom.15:1,Rom.15:7).
Sıkıntı ve Acılarla İlgili Öğreti
İsa Mesih’in Anlattığı Benzetmeler