Kilise, sözcük olarak ‘topluluk’ anlamına gelir. Mesih’e iman ederek vaftiz olmuş her ırktan, cinsiyetten, yaştan ve toplumsal sınıftan kişilerin, Tanrı’nın seçtiği önderlerin gözetimi altında, Mesih’in hizmetini yerine getirmek üzere oluşturdukları topluluktur. Bu hizmeti hem kilisede hem de tüm dünyada müjdecilik ve Mesih’e yaraşır bir yaşam aracılığıyla sürdürmektedirler. Evrensel kilise, Elçilerin İşleri
2. bölümde anlatılan kilisenin ilk kuruluşundan Mesih’in yeryüzüne döneceği ana dek İsa Mesih’i kurtarıcı olarak kabul etmiş ve edecek olan tüm imanlılardan oluşur. Kilise sözcüğü ilk olarak Elçilerin İşleri 2. bölümde geçer. Tanrı, “sır” olan (Ef.3. bölüm) kiliseyi Eski Antlaşma’da açıklamamıştır. Yeni Antlaşma’da kilisenin yapısını açıklamak için çeşitli benzetmelerden yararlanılmıştır. Bu benzetmelerin tümü, kilise üyelerinin Mesih’le ve birbirleriyle olan ilişkilerini, kutsallığı ve karşılıklı hizmet aracılığıyla gelişmeyi vurgulamaktadır. Karşılıklı yarar, çeşitlilik ve birlik kavramlarına da bu benzetmelerde (gelin, beden, bina benzetmelerinde) rastlanır. Kilisenin yeryüzündeki varlığı, güvey olarak tanımlanan Mesih’in, gelin olarak tanımlanan kiliseyi almak üzere dünyaya döndüğünde sona erecektir (Yu.14:1-3; 1Ko.15:51-58; 1Se.4:13–1Se.5:11; Va.3:10).
Sıkıntı ve Acılarla İlgili Öğreti
İsa Mesih’in Anlattığı Benzetmeler