Kutsal Kitap’ta yaratılış öğretisi, Yaratılış Kitabı’nın ilk iki bölümünde ele alınır ve Kutsal Kitap boyunca vurgulanır (Mez.8; 19:1-7; 104; 139; Rom.1:18-22; Rom.8:18-25; İbr.11:3).Yaratılış, Tanrı’nın gücünü, egemenliğini, bilgeliğini ve iyiliğini olduğu kadar tüm yaratılışın varlığını sürdüren ilahi takdirini de ortaya koyar. Tanrı dünyayı kendi amaçlarına uygun nitelikler ve niceliklerle “iyi” olarak yarattı. Tanrı’nın yaratılışla ilgili amacı Yar.1 –2. bölümlerde açıklanır: Tanrı’nın isteği, yarattıklarının arasında yaşamak, onlar tarafından onurlandırılmak ve iyiliğini onlarla paylaşmaktır. Tanrı için yaratmak bir “gereklilik” değildi, O böyle yapmayı seçti. İnsanın Tanrı’yla en temel ilişkisi O’nu yaratıcı olarak tanımasıdır. Yaratılış, varoluşu bakımından Tanrı’yabağımlıdır. Günah, yaratılışın amacını bozmuş, ancak Tanrı’yı açıklayan özelliğini yok etmemiştir. Tanrı’nın kurtuluş tasarısındaki amacı, yalnızca insanı değil, tüm yaratılışı özgün amaçlarına yeniden kavuşturmaktır. Yaratılış “düzeni”, Tanrı’nın görkeminin görülebileceği bir sahne, seyredilebileceği bir tiyatro oyunu gibidir. Öte yandan bilim, Tanrı vahyini farklı gruplara ayırmasından dolayı insanın teolojik algılayışı için önemlidir. Yar. 1–2. bölümlerdeki yaratılış öyküsü, RAB (Yahve) ile çeşitli Ortadoğu mitlerindeki sözde yaratıcılar arasındaki farkı ortaya koyar: Yahve, herhangi bir şeyi alt etmek için “çabalamaz”. Her şey O’nun denetimi altındadır. Yarattıklarından üstün ve onlardan bağımsızdır. Tanrı’nın yaratılıştaki görkemi, kısmen zamanın yaratılması dâhil, yaratılış süreci (haftası) boyunca “ayrıştırdığı” şeylerde görülür; bu ayrımların (örn. erkek ve kadın), yaratılış amacının gerçekleşmesi bakımından sürdürülmesi gerekir.
Sıkıntı ve Acılarla İlgili Öğreti
İsa Mesih’in Anlattığı Benzetmeler