Göklerin Egemenliği diye de geçer; sadece Matta’da bu şekilde tanımlanır (Mat.3:2; Yahudiler Tanrı’nın adını boş yere kullanmaktan korktukları için “Tanrı” yerine “gök” sözcüğünü kullanırlardı, Mar.11:30).
Tanrı’nın Egemenliği kavramının, Kutsal Kitap’ta üç anlamda açıklandığı görülür:
Tanrı’nın egemenliği, İsa’nın vaazlarının ve öğretilerinin ana konusudur (özellikle Mat.5-7. bölümler). Egemenliğin ruhsal ve fiziksel görünümü, İsa Mesih’in ölümü, dirilişi, yücelmesi ve Kutsal Ruh’un gönderilmesi üzerine kuruludur. İsa gelmeden önce Yahudiler, “Mesih çağı”nın, Tanrı’nın İsrail halkına verdiği vaatleri yenilediği bir zafer çağı olacağını düşünüyorlardı; bu çağın siyasal bir zafer ve refah dönemi olacağına dair beklentileri, Tanrı’nın Egemenliği’nin ruhsal unsurlarını gölgelemişti. İsa’nın öğretisi (yani Dağdaki Vaazve benzetmeler, Mat. 5–7, 13. bölümler; Yu.3:3-5), Tanrı’nın Egemenliği’nin nitelikleri, bu egemenliğe nasıl dâhil olunacağı, bu egemenlikte nasıl yaşanacağı ve egemenliğin etkilerinin nasıl yayılacağı hakkında halkın anlayışını tazeledi. İmanlılar, Tanrı’nın Egemenliği’ne ait nitelikler e paydaş olduklarından dolayı İsa’nın (Mat.5 –7. bölümlerde yer alan) buyruklarını uygulayabilirler. Tanrı’nın Egemenliği birçokları tarafından reddedilmiştir (Mat.12 –13. bölümler) ve Tanrı’nın belirlediği zamana kadar somut olarak görünür hale gelmeyecektir; ancak Tanrı’nın Egemenliği, İsa’nın sağladığı kurtuluşa iman edenlere verilen Kutsal Ruh aracılığıyla imanlıların yüreklerinde görülür. Tanrı’nın Egemenliği’nin yeryüzünde artan ölçüde etkin olması için de kurtuluş müjdesi duyurulmaya devam edilir.
Sıkıntı ve Acılarla İlgili Öğreti
İsa Mesih’in Anlattığı Benzetmeler