Rab İsa, ruhsal veya ahlâksal gerçekleri betimlemek, düşünmeye ve karar vermeye sevk etmek ve ruhsal anlayışı geliştirmek için yaşamdan örnekler verir; ayrıca bu sayede ruhsal gerçekleri, bunlara ihtiyaç duymayanlardan gizli tutmuş olur. Anlamların gizliliği, samimi olarak ilgilenenleri daha fazla araştırmaya sevk ederken, bunları anlamak istemeyenlerden gerçekleri gizlemeye yarar (bkz. Mar.4:11- 12; Luk.8:9-10 ve ilgili not). Tanrı’nın (özellikle İsa’nın aracılığıyla) yaptıkları daha canlı bir şekilde betimlenir, böylelikle, insanlar ya bunlara iman ederek İsa’nın izleyicisi olur ya da bunları reddederek Tanrı’nın yargısına uğrar. İsa’nın karşıtları, bu benzetmeleri O’nu suçlamak için hiçbir zaman bahane olarak kullanamamıştır.
Benzetmelerin ana teması, Tanrı’nın Egemenliği (nitelikleri ve yayılması) ve insanların buna verdiği karşılıktır. Genellikle, benzetmede geçen kişi sayısı kadar öğreti vardır (örn. Luk.15:11-32). Birçok kez, benzetmelerin sonunda dinleyenlerin beklentisinin tam tersi veya hiç beklenmeyen bir anlam çıkar (örn. Luk.11 ve 18. bölümler) ve sık sık abartılı ifadeler kullanılır (Mat.18. bölüm).
Sıkıntı ve Acılarla İlgili Öğreti
» İsa Mesih’in Anlattığı Benzetmeler