Diriliş, insanın bedeni ile maddi olmayan kısmının yeniden birleşmesidir. İmanlılar için diriliş, kurtuluşun tamamlanması, insanın ve evrenin yaratılış amaçlarına yeniden kavuşması ve eskatolojik yaşamın belirtisidir.
Eski Antlaşma’da diriliş kavramı çok net değildir; daha çok ulusal yenilenme, iyileşme konusunu yansıttığı görülmektedir (Yşa.26:19). Ancak Eyü.19:26 ve (daha açık olarak) Dan.12:1-3 gibi ayetler, gelecekte belirli bir zamanda hem imanlılar hem de imansızlar için bedensel dirilişin söz konusu olacağına işaret eder. Mesih imanlıları için diriliş, şimdiki zamanda bir gerçekliktir; çünkü imanlılar Mesih’le özdeşleşme nedeniyle Mesih’in dirilişine ortak olmuşlardır; Kutsal Ruh’un yaşamlarında işleyişi sayesinde Ruh’un ürünlerini üretmesi bakımından bu ortaklığın şimdiki yaşama yansımaları vardır (Gal.5:22-25). Gelecek için de kesin bir umuttur.
Mesih’in dirilişi, Müjde’nin ve gelecekte imanlıların bedensel dirilişinin temelini oluşturmaktadır. Ruhsal niteliklere sahip olan diriliş bedeni, Kutsal Ruh’la güçlenmiş olmakla birlikte şimdiki bedenin bir bakıma devamı biçimindedir. Diriliş bedeni şimdiki beden üzerine “giyilir”; şimdiki beden Mesih’in diriliş bedeninin benzerliğine dönüştürülür (Yu.5:21-20; Yu.6:39-44; Rom.6:1-14; Rom.8:1-11; 1Ko.15:12-58; 2Ko.5:1-10; Flp.3:20-21; 2Ti.1:10). Kutsal Kitap’ta ölüm ve diriliş çoğu kez bir arada ele alınır. Diriliş, ölüme karşı zafer, ölümün tek çaresidir.
Sıkıntı ve Acılarla İlgili Öğreti
İsa Mesih’in Anlattığı Benzetmeler