Romalılar, yayılma ve fetih döneminin ardından İS birinci yüzyılda Anadolu’nun büyük bir kısmını yönetimleri altına aldı. Aradan geçen iki bin yılın ardından uzmanlar, Romalılar’ın denetimindeki bölgelerin sınırlarını tam olarak belirlemekte güçlük çekmektedir; ama bu mektup bu bölgelerden bazılarından söz etmektedir.
Pontus: İÖ birinci yüzyılda Karadeniz kıyısında, Bitinya’nın doğusunda bulunuyordu. Bu krallık, yüzyılın başında Romalılar’ı geçici olarakAnadolu’dan çıkardı; krallığın dağılmasının ardından Pontus, Bitinya’yla birleştirilerek bir Roma iline dönüştürüldü.
Galatya: Bu krallık İS 64’te Roma’nın müttefiki, İS 25’te son Galli kralın ölümüyle Roma’nın ili oldu. Göç eden Galliler, İÖ üçüncü yüzyılda Orta Anadolu’da bir krallık kurdu; daha sonra çevresindeki topraklar da buraya dâhil oldu. Jerome (Hieronymus, 331) eski Anadolu’daki Galatyalılar’ın, Fransa’nın Gal bölgesindeki Trier kentinde konuşulan diyalekte çok yakın bir dil olan Keltçe’ye benzer bir dil konuştuklarından söz eder.
Kapadokya: Traianus burayı İS 17’de Roma İmparatorluğu’na kattı. Bu Roma ili, güneyde Toros dağları, doğuda Fırat Nehri ve kuzeyde Pontus’la çevrelenmişti.
Asya, Asya İli: Bölgenin adı Hititler’in Assuva dedikleri bölgenin adından türetilmiş olabilir. Bugünkü Türkiye’nin Ege Bölgesi civarıydı ve merkezi Bergama Krallığı’ydı. Bergama’nın son kralı III. Attalus’un İÖ 133’te ölümü üzerine Bergama Roma’ya miras kaldı, Roma da burayı Asya İli’nin başkenti yaptı. Başlangıçta Lidya ve Çanakkale Boğazı’nın güneyindeki topraklarla sınırlı olan Asya, Lidya’nın İS altıncı yüzyılın ilk yarısında genişlemesinin ardından Anadolu yarımadası için kullanılmaya başlandı.
Bitinya: İstanbul Boğazı’nın doğusunda bulunan bu bölge, son kralı tarafından İÖ 74 yılında Roma’ya katıldı. Daha sonra Pontus’un batı bölümü olarak yönetildi.
Sıkıntı ve Acılarla İlgili Öğreti
İsa Mesih’in Anlattığı Benzetmeler