14 Bundan ötürü Rab'bin kendisi size bir belirti verecek: İşte, kız gebe kalıp bir oğul doğuracak; adını İmmanuel[a] koyacak.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

7:1-12:6 Yeşaya’nın peygamberlik sözlerinin ikinci kısmı (krş. 1:1-6:13’e ait not). Halk kendilerini kurtaracağını düşündükleri insanlara ve uluslara değil, Tanrı’ya güvenmeye çağrılır. Bu çağrıyı reddettikleri için Tanrı onları güvendikleri uluslar aracılığıyla yargılayıp cezalandıracaktır.
7:1-25 Aram Kralı Resin ile İsrail Kralı Pekah (muhtemelen İÖ 735-734), Yahuda Kralı Ahaz’ı devirip yerine kendilerini destekleyecek başka bir kral atayarakAsurlular’a karşı kurdukları ittifakı güçlendirmek istemişlerdi. Yeşaya ise Resin ve Pekah’dan korkup onlara karşı müttefik güç arayışına giren Ahaz’ın Asurlular’la ittifak kurmasına engel olmaya çalışıyordu (bkz. 2Kr.16:5-18; 2Ta.28:16-21). Pekah İÖ 752-732 arasında krallık yaptı (bkz. 2Kr.15:27-31).
7:14 belirti Böyle bir vaat verildiğinde birkaç yıl içinde gerçekleşmesi beklenirdi (bkz. 20:3; 37:30; krş. 8:18). Tanrı gerçekten de birkaç yıl içinde Ahaz’ı Asurlular aracılığıyla Rezin ve Pekah’tan kurtaracaktı. kız Bazı yorumcular, bu belirtinin Yeşaya’nın oğlunun 8:3’teki doğumuyla, ancak nihai olarak ise Mesih’in doğumuyla ilgili olduğunu öne sürer. Bazıları ise burada, Mat.1:18-23’te açıklandığı gibi, yalnızca Mesih’in doğumuna gönderme yapıldığını savunur. İmmanuel ‘Tanrı bizimledir’ anlamına gelir. Bu ifade, Tanrı’nınAhaz’ı düşmanlarından kurtaracağını belirtir (bkz. Say.14:9; 2Ta.13:12). “İmmanuel” 8:8,10’da Maher-Şalal-Haş-Baz için kullanılmış başka bir ad olabilir (bkz. 8:3 ve ilgili not). Bu peygamberlik sözü nihai olarak İsa’da gerçekleşmiştir, çünkü O’nun gelişiyle gerçek anlamda “Tanrı bizimle” olmuştur (Mat.1:23; krş. 9:6-7).

Videolar

Yeşaya Girişi

Yeşaya İbranice'de "Rab kurtarır" anlamına gelir. Kitabın adı olan bu ifade bir bakıma kitabın özetidir. Peygamber Yeşaya İ.Ö. 8. yüzyılın ikinci yarısında Yeruşalim'de yaşadı. Kitap üç ana bölüme ayrılabilir:

1. 1-39 arasındaki bölümler güneydeki Yahuda krallığının güçlü komşusu Asur tarafından tehdit edildiği dönemi anlatıyor. Yeşaya, Yahuda'ya yönelen gerçek tehdidin Asur'un yenilmez gücü değil, halkın günahı, Tanrı'ya başkaldırmaları ve Yahuda halkının Tanrı'ya güvensizlikleri olduğunu gördü. Peygamber çarpıcı söz ve davranışlarla Yahuda halkını doğruluğa ve adalete çağırmaktadır. Onları uyarır, Tanrı'ya kulak vermekte gecikirlerse, felaketlerin yakalarını bırakmayacağını söyler. Yeşaya, dünya çapında barışın sağlanacağı dönemi ve Davut'un soyundan gelecek olan örnek kralın gelişini de önceden bildirdi.
2. 40-55 arasındaki bölümler değişen tarihsel durumu yansıtır. Asurlular'dan sonra bölgede egemen güç haline gelen Babilliler İ.Ö. 586'da Yeruşalim'i ele geçirir ve halkını Babil'e sürgün eder. Peygamber, Tanrı'nın kendi halkını özgür kılıp Yeruşalim'e geri götüreceğini ve yeni bir yaşama kavuşturacağını müjdeler. Bu bölümlerde öne çıkan konu, Tanrı'nın tarihi yönlendiren Egemen Rab olduğu, halkının aracılığıyla öteki ulusları da bereketleyen tasarıları olduğudur.
3. 56-66 arasındaki bölümler sürgünden Yeruşalim'e dönenlere ve Tanrı'nın halkına verdiği sözleri yerine getireceğine dair güvence bekleyenlere sesleniyor. Ayrıca doğruluk, adalet, Şabat Günü'ne uyulması ve dua konusunda kaygılar dile getiriliyor. Özet olarak kitap Tanrı'nın mutlak büyüklüğünü, üstünlüğünü vurguluyor. Bütün öbür ilahlar Rab'bin önünde sadece cansız putlar.

Ana Hatlar:

1:1-12:6 Uyarılar, vaatler
13:1-23:18 Ulusların cezalandırılması
24:1-27:13 Tanrı'nın dünyayı yargılaması
28:1-35:10 Yeni uyarılar ve vaatler
36:1-39:8 Yahuda Kralı Hizkiya ve Asurlular
40:1-55:13 Vaat ve umut bildirileri
56:1-66:24 Son uyarılar ve vaatler
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş