Yeşaya 7:16

16Ama çocuk kötüyü reddedip iyiyi seçecek yaşa gelmeden, seni dehşete düşüren o iki kralın toprakları ıssız kalacak.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

7:1-12:6 Yeşaya’nın peygamberlik sözlerinin ikinci kısmı (krş. Yşa.1:1-6:13’e ait not). Halk kendilerini kurtaracağını düşündükleri insanlara ve uluslara değil, Tanrı’ya güvenmeye çağrılır. Bu çağrıyı reddettikleri için Tanrı onları güvendikleri uluslar aracılığıyla yargılayıp cezalandıracaktır.
7:1-25 Aram Kralı Resin ile İsrail Kralı Pekah (muhtemelen İÖ 735-734), Yahuda Kralı Ahaz’ı devirip yerine kendilerini destekleyecek başka bir kral atayarakAsurlular’a karşı kurdukları ittifakı güçlendirmek istemişlerdi. Yeşaya ise Resin ve Pekah’dan korkup onlara karşı müttefik güç arayışına giren Ahaz’ın Asurlular’la ittifak kurmasına engel olmaya çalışıyordu (bkz. 2Kr.16:5-18; 2Ta.28:16-21). Pekah İÖ 752-732 arasında krallık yaptı (bkz. 2Kr.15:27-31).
7:16 yaşa gelmeden... toprakları ıssız kalacak Bkz. Yşa.7:4’e ait not; krş. Yşa.8:4. Çocuk on iki veya on üç yaşına gelmeden önce Aram ve İsrail’in yağmalanacağı ima ediliyor ; bu peygamberliği İÖ 732’de çocuk henüz iki yaşındayken gerçekleştirecektir.

Videolar

Yeşaya Girişi

Yeşaya İbranice'de "Rab kurtarır" anlamına gelir. Kitabın adı olan bu ifade bir bakıma kitabın özetidir. Peygamber Yeşaya İ.Ö. 8. yüzyılın ikinci yarısında Yeruşalim'de yaşadı. Kitap üç ana bölüme ayrılabilir:

1. 1-39 arasındaki bölümler güneydeki Yahuda krallığının güçlü komşusu Asur tarafından tehdit edildiği dönemi anlatıyor. Yeşaya, Yahuda'ya yönelen gerçek tehdidin Asur'un yenilmez gücü değil, halkın günahı, Tanrı'ya başkaldırmaları ve Yahuda halkının Tanrı'ya güvensizlikleri olduğunu gördü. Peygamber çarpıcı söz ve davranışlarla Yahuda halkını doğruluğa ve adalete çağırmaktadır. Onları uyarır, Tanrı'ya kulak vermekte gecikirlerse, felaketlerin yakalarını bırakmayacağını söyler. Yeşaya, dünya çapında barışın sağlanacağı dönemi ve Davut'un soyundan gelecek olan örnek kralın gelişini de önceden bildirdi.
2. 40-55 arasındaki bölümler değişen tarihsel durumu yansıtır. Asurlular'dan sonra bölgede egemen güç haline gelen Babilliler İ.Ö. 586'da Yeruşalim'i ele geçirir ve halkını Babil'e sürgün eder. Peygamber, Tanrı'nın kendi halkını özgür kılıp Yeruşalim'e geri götüreceğini ve yeni bir yaşama kavuşturacağını müjdeler. Bu bölümlerde öne çıkan konu, Tanrı'nın tarihi yönlendiren Egemen Rab olduğu, halkının aracılığıyla öteki ulusları da bereketleyen tasarıları olduğudur.
3. 56-66 arasındaki bölümler sürgünden Yeruşalim'e dönenlere ve Tanrı'nın halkına verdiği sözleri yerine getireceğine dair güvence bekleyenlere sesleniyor. Ayrıca doğruluk, adalet, Şabat Günü'ne uyulması ve dua konusunda kaygılar dile getiriliyor. Özet olarak kitap Tanrı'nın mutlak büyüklüğünü, üstünlüğünü vurguluyor. Bütün öbür ilahlar Rab'bin önünde sadece cansız putlar.

Ana Hatlar:

1:1-12:6 Uyarılar, vaatler
13:1-23:18 Ulusların cezalandırılması
24:1-27:13 Tanrı'nın dünyayı yargılaması
28:1-35:10 Yeni uyarılar ve vaatler
36:1-39:8 Yahuda Kralı Hizkiya ve Asurlular
40:1-55:13 Vaat ve umut bildirileri
56:1-66:24 Son uyarılar ve vaatler
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş