Notlar
2:7 ağırlığımızı hissettirebilirdik Elçiler, imanlılar topluluğundan destek talep etmek hakkına sahipti (bkz.
1Ko.9:3-14;
2Ko.11:7-11).
2:9 nasıl uğraşıp didindiğimizi Grekler sıradan işleri hor görür, bu işlerde köleleri çalıştırırlardı ; ancak bir Yahudi Romalı olan Pavlus her işi yapar ve bundan utanmazdı. Maddi yönden başkalarına yük olmamaya özen gösterirdi.
2:1-12 Bkz.
Bilgi Kutusu: Hizmet. Mesih’e hizmet edenlerin başarılı olmalarının bazı temel unsurları açıklanmaktadır: (1) Böyle bir kişinin bildirisi Tanrı’nın Müjdesi’dir (
1Se.2:2); (2) kirli amaçları yoktur (
1Se.1:3), insanları hoşnut etmeyi amaçlamaz (
1Se.1:4), açgözlü (
1Se.2:5) veya insanlar tarafından övülmek niyetinde değildir (
1Se.1:6), Tanrı’yı hoşnut etmek ister (
1Se.2:4); (3) hilekâr (
1Se.2:3) veya pohpohlanma peşinde biri değildir (
1Se.1:5). Cesaret (
1Se.1:2) şefkat (
1Se.1:7), sevgi (
1Se.1:8,
1Se.1:11), çalışkanlık (
1Se.1:9) ve kutsallık (
1Se.1:10) gibi erdemlere sahiptir.
2:14-16 Burada İsa Mesih’i reddeden, imanlılara baskı uygulayan Yahudiler söz konusudur (bkz.
Elç.17:5-9). İmanlılar topluluğu, ilk yıllarda büyük oranda Yahudiler’den oluşsa da hiçbir zaman Yahudi ulusunun çoğunluğunu kazanamadı. Elçi Pavlus’un kendisi de Yahudi olduğuna göre, ayetleri Yahudi karşıtlığı olarak yorumlamamak gerekir. Onun kendi ulusuna karşı büyük bir sevgisi vardı (bkz.
Rom.9:1-4;
Rom.10:1); ancak imanlılara zulmeden Yahudiler’i açığa çıkarıp imanlıları onlara karşı uyarmaktan da geri durmazdı. Bu Yahudiler İsa’nın Mesih olduğuna inanmıyorlar, bu yüzden Pavlus’a baskı uyguluyorlardı. Ayrıca, Romalılar Hıristiyanlık’ı Yahudilik’in bir biçimi olarak değerlendirdiği için Yahudiler, Roma’yla başlarını derde sokacak bir dinle özdeşleşmek istemiyorlardı. Yahudilik’le olan bağlantısından ötürü Hıristiyanlık’ın herhangi bir şekilde yasal bir konuma sahip olmasını istemiyorlardı.
2:15-16 peygamberleri İsrail halkının Tanrı’nın görevlendirdiği peygamberlere zulüm ettiği Eski Antlaşma’da da görülür (bkz. Yer.38. bölüm ;
Elç.7:52-53).
durmadan günahlarına günah katıyorlar Grekçe’den birebir çevirisi: “durmadan günahlarını tamamlıyorlar”.
Sonunda Tanrı’nın gazabına uğradılar Bkz.
1Se.1:9-10 ; ayrıca bkz.
Makale: Yargı. Gazabın geçmiş zamanda etkin olduğu belirtilmektedir ; Tanrı’nın halkı olan İsrail (kısmen de olsa) gazaba uğradığına göre, tövbe etmeyen herkesin gazaba uğrayacağı mutlaktır.
2:17 sizden ırak düştük Grekçesi’nden “sizden ayrılıp yetim kaldık” diye de çevrilebilir (ayrıca bkz. “anne gibi”,
1Se.2:7 ; “baba gibi”,
1Se.1:11).
2:18 Şeytan insanları bedensel (bkz.
2Ko.12:7) ve ruhsal (bkz.
Mat.13:39;
Mar.4:15;
2Ko.4:4) yönden etkileyebilir. Şeytan, Rab’bi ayartmaya çalıştığı gibi (
Mat.4:1-11), imanlılara da tuzaklar kurar (
1Ko.7:5). İmanlıları, Müjde’yi başkalarına duyurmamaları ve imanlarını inkar etmeleri için sürekli ayartmaktadır (
1Ko.3:5). İmanlılar Şeytan’ın nihai yenilgisinin (
Kol.2:15;
Va.21:10) kesin olduğunun bilinciyle ayartılara kapılmaktan kaçınabilirler (
Ef.6:16).
2:19 geldiğinde Grekçesi (parousia), kral gibi önemli kişilerin gelişini dile getirirken kullanılırdı. Eski Türkçe’deki ‘teşrif etmek’, bu kelimenin karşılığı olabilir.
zafer tacı Burada betimlenen bir krallık tacı değil, Grekler’de kutlamalarda ve olimpiyat oyunlarında başarılı olan sporculara takılan, daha çok defne dalından yapılan küçük çelenktir (bkz.
2Ti.4:8 ve ilgili not).