16
1Sela'dan çöl yoluyla Siyon Kenti'nin kurulduğu dağa,
Ülkenin hükümdarına kuzular gönderin.
2Moavlı kızlar yuvalarından atılmış,
Öteye beriye uçuşan kuşlar gibi
Arnon Irmağı'nın geçitlerinde dolaşıyor.
3“Bize öğüt ver, bir karar al,
Öğle sıcağında gece gibi gölge sal üstümüze.
Kovulanları sakla, kaçakları ele verme” diyorlar.
4“Kovulanlarım seninle birlikte yaşasın.
Kırıp geçirenlere karşı
Biz Moavlılar'a sığınak ol.”
Baskı ve yıkım son bulduğunda,
Ülkeyi çiğneyenler yok olduğunda,
Sevgiye dayanan bir yönetim kurulacak,
5Davut soyundan biri sadakatle krallık yapacak.
Yargılarken adaleti arayacak,
Doğru olanı yapmakta tez davranacak.
6 Moav'ın ne denli gururlanıp büyüklendiğini,
Kendini ne denli beğendiğini,
Kibirlenip küstahlaştığını duyduk.
Övünmesi boşunadır.
7Bu yüzden Moavlılar Moav için feryat edecek,
Hepsi feryat edecek.
Kîr-Hereset'in üzüm pestillerini
Anımsayıp üzülecek, yas tutacaklar.
8Çünkü Heşbon'un tarlaları,
Sivma'nın asmaları kurudu.
Ulusların beyleri onların seçkin dallarını kırdılar.
O dallar ki, Yazer'e erişir, çöle uzanırdı,
Filizleri yayılır, gölü[a] aşardı.
9Bu yüzden Yazer için,
Sivma'nın asmaları için acı acı ağlıyorum.
Sizleri gözyaşlarımla sulayacağım,
Ey Heşbon ve Elale!
Çünkü savaş çığlıkları yaz meyvelerinizin,
Biçtiğiniz ekinin üzerine düştü.
10Meyve bahçelerindeki sevinç ve neşe yok oldu.
Bağlarda ne şarkı söyleyen olacak,
Ne sevinç çığlığı atan.
Üzüm sıkma çukurlarında çalışan kalmayacak,
Sevinç çığlıklarını susturdum.
11Yüreğim bir lir gibi inliyor Moav için,
Kîr-Hereset için içim sızlıyor.
12Moav halkı tapınma yerine çıkarak kendini yoruyor,
Dua etmek için tapınağa gidiyor, ama hepsi boşuna!
13RAB'bin Moav için geçmişte söylediği budur. 14RAB şimdi diyor ki, “Moav'ın övündükleri de kalabalık halkı da tam üç yıl sonra rezil olacak. Sağ kalan çok az sayıda kişiyse güçsüz olacak.”
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

13:1-23:18 Öbür uluslara yönelik peygamberlikler (ayrıca bkz. Yer.46-51. bölümler; Hez.25-32. bölümler;Amo.1-2. bölümler; Sef.2:4-15 ve ilgili notlar). Tanrı’nın kendi halkını yargılaması, putperest ulusları cezasız bırakacağı anlamına gelmez (bkz. Yer. 25:29). Tanrı’nın öbür uluslara vereceği cezalar halkına sağlayacağı kurtuluşun bir parçasıdır (bkz. örn. 10:12). Bu yüzden İsrailliler’in, Tanrı’nın yargılamak üzere olduğu bu uluslara güvenmemesi ve onlardan korkmaması gerekiyordu.
15:1-16:14 Bkz. Yer.48; Hez.25:8-11;Amo.2:1-3; Sef.2:8-11 ve ilgili notlar.
16:1 Sela’dan Lut Gölü’nün güneyinde, Petra bölgesinden 300 m daha yüksekteki (krş. 42:11) kayalık üzerine kurulu Edomlular’ın başkenti. kuzular gönderin Haraç verme söz konusudur. İsrail’i sürekli baskı altında tutan Moav, şimdi Yeruşalim’deki krala boyun eğmeye çağrılır.
16:2 Arnon Irmağı’nın geçitlerinde Kuzeyden gelenler, saldırganlara yakalanmamak için güneye kaçıyorlardı (bkz. Yşu.12:1’e ait not).
16:3 Kovulanları sakla Moavlılar Yahuda’ya sığınmak istiyorlardı.
16:4 Kırıp geçirenlere MuhtemelenAsur (bkz. 15:1 ve 33:1’e ait notlar).
16:5 Mesih’ten söz edilmektedir. Davut soyundan biri Bkz. 9:7; 2Sa.7:1 0-16;Amo.9:11 ve ilgili notlar. “Soy” burada ‘hanedan’anlamındadır. Yargılarken adaleti arayacak Bkz. 11:2-4 ve ilgili notlar.
16:6 Moav’ın ne denli gururlanıp Küçük bir ulus olmasına karşın Moav, Asur ve Babil gibi gururlu ve cüretkârdı (krş. 10:12; 14:13; 25:11; Yer.48:42).
16:8 Heşbon’un Bkz. 15:4’e ait not. Sivma’nın Heşbon’un batısında olduğu tahmin edilir (bkz. Yer.48:32). seçkin dallarını Şiir Moav’ı üzüm bağına benzeten bir mecaza dönüşür (krş. 5:1-7 ve ilgili notlar). Yazer’e Muhtemelen Lut Gölü’nün kuzeyindedir. çöle Moav’ın doğu sınırındaki. gölü Lut Gölü’nü.
16:9 Elale Bkz. 15:4’e ait not.
16:10 Üzüm sıkma çukurlarından çalışan Krş. Yer.48:33; Amo.9:13.
16:11 Krş. Yer.48:36.
16:12 tapınma yerine Bkz. 15:2 ve ilgili not. Dua... boşuna Moav’ın ilâhı Kemoş bir puttan ibaretti (bkz. 44:17-20 ve ilgili notlar; 1Kr.11:7).

Videolar

Yeşaya Girişi

Yeşaya İbranice'de "Rab kurtarır" anlamına gelir. Kitabın adı olan bu ifade bir bakıma kitabın özetidir. Peygamber Yeşaya İ.Ö. 8. yüzyılın ikinci yarısında Yeruşalim'de yaşadı. Kitap üç ana bölüme ayrılabilir:

1. 1-39 arasındaki bölümler güneydeki Yahuda krallığının güçlü komşusu Asur tarafından tehdit edildiği dönemi anlatıyor. Yeşaya, Yahuda'ya yönelen gerçek tehdidin Asur'un yenilmez gücü değil, halkın günahı, Tanrı'ya başkaldırmaları ve Yahuda halkının Tanrı'ya güvensizlikleri olduğunu gördü. Peygamber çarpıcı söz ve davranışlarla Yahuda halkını doğruluğa ve adalete çağırmaktadır. Onları uyarır, Tanrı'ya kulak vermekte gecikirlerse, felaketlerin yakalarını bırakmayacağını söyler. Yeşaya, dünya çapında barışın sağlanacağı dönemi ve Davut'un soyundan gelecek olan örnek kralın gelişini de önceden bildirdi.
2. 40-55 arasındaki bölümler değişen tarihsel durumu yansıtır. Asurlular'dan sonra bölgede egemen güç haline gelen Babilliler İ.Ö. 586'da Yeruşalim'i ele geçirir ve halkını Babil'e sürgün eder. Peygamber, Tanrı'nın kendi halkını özgür kılıp Yeruşalim'e geri götüreceğini ve yeni bir yaşama kavuşturacağını müjdeler. Bu bölümlerde öne çıkan konu, Tanrı'nın tarihi yönlendiren Egemen Rab olduğu, halkının aracılığıyla öteki ulusları da bereketleyen tasarıları olduğudur.
3. 56-66 arasındaki bölümler sürgünden Yeruşalim'e dönenlere ve Tanrı'nın halkına verdiği sözleri yerine getireceğine dair güvence bekleyenlere sesleniyor. Ayrıca doğruluk, adalet, Şabat Günü'ne uyulması ve dua konusunda kaygılar dile getiriliyor. Özet olarak kitap Tanrı'nın mutlak büyüklüğünü, üstünlüğünü vurguluyor. Bütün öbür ilahlar Rab'bin önünde sadece cansız putlar.

Ana Hatlar:

1:1-12:6 Uyarılar, vaatler
13:1-23:18 Ulusların cezalandırılması
24:1-27:13 Tanrı'nın dünyayı yargılaması
28:1-35:10 Yeni uyarılar ve vaatler
36:1-39:8 Yahuda Kralı Hizkiya ve Asurlular
40:1-55:13 Vaat ve umut bildirileri
56:1-66:24 Son uyarılar ve vaatler
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş