4
Gökteki Taht
1Bundan sonra gökte açık duran bir kapı gördüm. Benimle konuştuğunu işittiğim, borazan sesine benzeyen ilk ses şöyle dedi: “Buraya çık! Bundan sonra olması gereken olayları sana göstereyim.” 2 O anda Ruh'un etkisinde kalarak gökte bir taht ve tahtta oturan birini gördüm. 3Tahtta oturanın, yeşim ve kırmızı akik taşına benzer bir görünüşü vardı. Zümrüdü andıran bir gökkuşağı tahtı çevreliyordu. 4Tahtın çevresinde yirmi dört ayrı taht vardı. Bu tahtlara başlarında altın taçlar olan, beyaz giysilere bürünmüş yirmi dört ihtiyar oturmuştu. 5 Tahttan şimşekler çakıyor, uğultular, gök gürlemeleri işitiliyordu. Tahtın önünde alev alev yanan yedi meşale vardı. Bunlar Tanrı'nın yedi ruhudur. 6 Tahtın önünde billur gibi, sanki camdan bir deniz vardı. Tahtın ortasında ve çevresinde, önü ve arkası gözlerle kaplı dört yaratık duruyordu. 7Birinci yaratık aslana, ikincisi danaya benziyordu. Üçüncü yaratığın yüzü insan yüzü gibiydi. Dördüncü yaratık uçan bir kartalı andırıyordu. 8Dört yaratığın her birinin altışar kanadı vardı. Yaratıkların her yanı, kanatlarının alt tarafı bile gözlerle kaplıydı. Gece gündüz durup dinlenmeden şöyle diyorlar:
“Kutsal, kutsal, kutsaldır,
Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı,
Var olmuş, var olan ve gelecek olan.”
9-11Yaratıklar tahtta oturanı, sonsuzluklar boyunca yaşayanı yüceltip ona saygı ve şükran sundukça, yirmi dört ihtiyar tahtta oturanın, sonsuzluklar boyunca yaşayanın önünde yere kapanarak O'na tapınıyorlar. Taçlarını tahtın önüne koyarak şöyle diyorlar:
“Rabbimiz ve Tanrımız!
Yüceliği, saygıyı, gücü almaya layıksın.
Çünkü her şeyi sen yarattın;
Hepsi senin isteğinle yaratılıp var oldu.”
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

4:1 Buraya çık Benzer biçimde Musa da, Tanrı’nın buyruklarını almak üzere Sina Dağı’na çağrılmıştı (Çık.19:20; krş. 11:12). Bundan sonra olması gereken Bkz. 1:1,19; krş. Dan.2:28-29,45.
4:2 Ruh’un etkisinde Bkz. 1:10’a ait not; ayrıca bkz. 17:3; 21:10-11. gökte bir taht Eski Antlaşma’da, “gökteki tahtında egemenlik süren Tanrı” tasviri sıkça yer alır (bkz. örn. Mez.93-100).
4:3 Krş. Hez.1:26-28. Tanrı’nın yetkisi değerli mücevherler ile döşenmiş bir tahtın parıltısıyla, vaatlerine olan bağlılığı ise tahtın etrafındaki gökkuşağıyla tarif edilmektedir (Yar.9:13).
4:4 yirmi dört ihtiyar Ya Tanrı’nın huzurunda imanlıları temsil eden insanları ya da Tanrı’ya tapınan ve hizmet eden melekleri simgeler (bkz. 4:9-11; 5:5-14; 7:11-17; 11:16-18; 14:3; 19:4). Yirmi dört sayısının, İsrail’in on iki oğlu (on iki oymak) ile İsa Mesih’in on iki havarisinin sayısal toplamı olduğu tahmin edilir (krş. 21:12-14).
4:5 ş imşekler çakıyor, gök gürlemeleri... alev alev yanan Tanrı’nın haşmeti ve gücü betimlenmektedir (krş. Çık.19:16-19; Mez.18:12-15; 77:18). Vahiy Kitabı’nda geçen her şimşek ve gök gürlemesi, göksel tapınakla ilişkili önemli bir olaya işaret eder (8:5; 11:19; 16:18). yedi ruhudur Bkz. 1:4-6’ya ait not.
4:6 billur gibi, sanki camdan bir deniz Bu betimleme muhtemelen Hez.1:22’deki tanımlamaya dayanır (krş. Çık.24:10; ayrıca bkz. 15:2). gözlerle kaplı Hiçbir şeyin gözlerinden kaçmadığını simgeler. dört yaratık Tanrı’nın göksel tahtında nöbet tutmak, tapınmak ve övgüler sunmakla görevlendirilen melekler.
4:7-8 Hezekiel Peygamber bir görümünde dörder yüzü olan dört yaratık görmüştü. Bu yaratıkların yüzleri insan, aslan, öküz ve kartal yüzünü andırıyordu (Hez.1:6,10). İlk kilise önderlerinden olan İreneyus’tan itibaren (yaklaşık İS 180), Yuhanna’nın gördüğü canlı varlıkları Yeni Antlaşma’nın ilk dört kısmını yazanların simgeleri olarak yorumlayanlar da olmuştur, ancak Hezekiel görümdeki yaratıkların Keruv oldukları açıkça belirtmiştir (Hez.10:1-20; ayrıca bkz. Bilgi Kutusu: Melekler, s.1808). Yaratıkların altışar kanadının olması ve sundukları övgüler, Yşa.6:2-3’teki Seraflar’ı da andırır.
4:8 Kutsal, kutsal, kutsaldır Bkz. Yşa.6:3’e ait not. Var olmuş,var olan ve gelecek olan Tanrı’nın varlığı ve nitelikleri ezeli ve ebedidir (krş. Yşa.41:4).
4:9-11 Taçlarını tahtın önüne koyarak Tanrı’nın hüküm sürme yetkisini ve hakkını kabul etme ve ona teslim olma göstergesi. her şeyi sen yarattın Bkz. Yar.1-2. bölümler.
4:1-5:14 Bu iki bölüm, 6-20. bölümlerine giriş niteliğindedir. Rab İsa, kötülük güçlerine karşı son büyük savaş ile sonuçlanacak süreci başlatır. Sonunda Rab İsa zafer kazanır, İblis ise ateş gölüne atılır.

Videolar

Vahiy Girişi

Kitabın Özelliği: Vahiy, Yuhanna'nın görümlerinden oluşuyor. Kendini «sıkıntıda, tanrısal egemenlikte ve sabırda ortağınız ve kardeşiniz» (1:9) diye tanıtan Yuhanna, kitaba kaynaklık eden görümleri, inanlıların baskı altında olduğu bir dönemde1, ya Roma İmparatoru Neron'un (İ.S. 54-68) son yıllarında, ya da Domitian zamanında (İ.S. 81-96) almıştır.

Kitap, ilk yüzyılda oldukça yaygın ve sembolizm yönünden zengin bir yazın türü olan «apokaliptik» türündendir. Bu yazın türü, Tanrı'nın insanlık tarihindeki amacını açıklamayı hedef edinir (apokaliptik, Grekçe'de «açınlama, vahiy» anlamında bir sözcükten gelir). Apokaliptik yazılar, ağırlıklı olarak Eski Antlaşma'ya dayanır. Tanrı'nın tek egemen olduğu, iyi ve mükemmel amacını gerçekleştirmek için sonunda dünya tarihini doğaüstü olaylarla etkileyeceği görüşü, apokaliptik görüşün ağırlık noktasını oluşturur. Tanrı'nın karşıtları, simgesel olarak çoğu kez karşımıza canavarlar vb. biçiminde çıkan kötülüğün çeşitli güçleridir. Görümler, konuşan melekler, kıyasıya dövüşen büyük güçler var. Sonunda, Tanrı'ya inanıp zulüm görmüş olanların öcü alınır. Sorunumuz şu ki, kitabın yazılışından iki bin yıl sonra bugün bu simgelerin çoğunun ne anlama geldiğini bilmiyoruz. Bu nedenle Vahiy'i yorumlamakta dikkatli olmalıyız. Ayrıntılar hakkında fazlaca dogmatik olmamalıyız.

Her ne olursa olsun, bu kitap Tanrı'nın bir vahyidir; anlaşılsın ve uygulansın diye verilmiştir (1:1-3; 22:7). Ana konular açıktır.

Kitabın İçeriği: Yuhanna bize bunun İsa Mesih'in vahyi olduğunu, Tanrı'nın, yakın zamanda olması gereken olayları kendi kullarına göstermesi için İsa'ya bu vahyi verdiğini özellikle belirtir2. Yuhanna'dan, gördüklerini, o anda olup bitenleri ve gelecekte olacakları yazması istenir (1:19). Kutsal Ruh ve melekler, ne yazması gerektiği konusunda onu yönlendirir3.

Yuhanna, ilk yüzyılda Anadolu'nun bugünkü Ege Bölgesi'nde oluşan yedi inanlı topluluğuna yönelik özel bildirimler alır. Bunları 2. ve 3. bölümlerde okuruz. Bildirimler, çeşitli buyruklar, övgüler, uyarılar ve vaatler içerir. Vahiy Kitabı İsa'ya4 ve Tanrı görkemine (4:2-11) ilişkin görümler ve gökte yer alan tapınmadan sahneler5 de içerir. İsa'ya ve Tanrı'ya ait çeşitli unvanları sıralar.

Kitap, dünyanın uğrayacağı Tanrı gazabından ve Tanrı yargısından söz eder. İnsanlar bu yargıya aldırmaz, tövbe etmeye yanaşmazlar. Söz konusu yargı, yedi mühürün açılması, yedi borazanın çalınması ve Tanrı öfkesiyle dolu yedi tasın yeryüzüne boşaltılmasıyla gerçekleşir. 11:15-17'de, yedinci borazanın çalınmasıyla «Dünyanın egemenliği Rabbimiz'in ve Mesihi'nin oldu» deniyor. Ejderha, yani Şeytan, gökten yeryüzüne atılır (12:7-12). Kendisi ve yandaşları bir süre için sahip oldukları gücü sergilerler. Ne var ki, birer birer yenilgiye uğrarlar. «Babil» yıkılır, «canavar ve sahte peygamber» ve sonunda Şeytan «ateş gölüne atılır.»

Ölüler yaptıklarına göre yargılanır. Adları yaşam kitabında bulunanlar yeni bir göğe, yeni bir dünyaya kavuşur. Bundan böyle «Tanrı'nın konutu insanların arasındadır. Tanrı onların arasında yaşayacak. Onlar O'nun halkı olacaklar, Tanrı'nın kendisi de onların arasında bulunacak. Onların gözlerinden bütün yaşları silecek. Artık ölüm olmayacak. Artık ne yas, ne ağlayış, ne de ıstırap olacak» (21:3-4). Adları yaşam kitabında olmayanlar ateş gölüne atılır; ikinci ölüm budur (20:14-15).

Ana Hatlar:

1:1-1:20 Giriş
2:1-3:22 Yedi kiliseye mektuplar
4:1-5:14 Taht, tomar ve Kuzu
6:1-8:1 Yedi mühür
8:2-11:19 Yedi borazan
12:1-14:20 Görümler: Kadın ve ejderha, canavarlar, yerin ürünü
15:1-16:21 Yedi tas
17:1-19:10 Büyük fahişe Babil yıkıldı
19:11-20:10 Şeytan'ın yenilmesi
20:11-20:15 Ölüler yargılanıyor
21:1-22:5 Yeni gökyüzü, yeni yer ve yeni Yeruşalim
22:6-22:21 Son

Kaynak Ayetler: Bkz. s. 28

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş