10
İsrail Tarihinden Alınacak Dersler
1 Kardeşler, atalarımızın hepsinin bulut altında korunduğunu ve hepsinin denizden geçtiğini bilmenizi istiyorum. 2Musa'ya bağlanmak üzere hepsi bulutta ve denizde vaftiz edildi. 3 Hepsi aynı ruhsal yiyeceği yedi; 4 hepsi aynı ruhsal içeceği içti. Artlarından gelen ruhsal kayadan içtiler; o kaya Mesih'ti. 5 Ne var ki, Tanrı onların çoğundan hoşnut değildi; nitekim cesetleri çöle serildi.
6 Bu olaylar, onlar gibi kötü şeylere özlem duymamamız için bize ders olsun diye oldu. 7 Onlardan bazıları gibi puta tapanlar olmayın. Nitekim şöyle yazılmıştır: “Halk yiyip içmeye oturdu, sonra kalkıp çılgınca eğlendi.” 8 Onlardan bazıları gibi fuhuş yapmayalım. Fuhuş yapanların yirmi üç bini bir günde yok oldu. 9 Yine bazıları gibi Rab'bi denemeyelim. Böyle yapanları yılanlar öldürdü. 10 Kimileri gibi de söylenip durmayın. Söylenenleri ölüm meleği öldürdü.
11Bu olaylar başkalarına ders olsun diye onların başına geldi; çağların sonuna ulaşmış olan bizleri uyarmak için yazıya geçirildi. 12Onun için, ayakta sağlam durduğunu sanan dikkat etsin, düşmesin! 13Herkesin karşılaştığı denemelerden başka denemelerle karşılaşmadınız. Tanrı güvenilirdir, gücünüzü aşan biçimde denenmenize izin vermez. Dayanabilmeniz için denemeyle birlikte çıkış yolunu da sağlayacaktır.
Putlar ve Rab'bin Sofrası
14Bu nedenle, sevgili kardeşlerim, putperestlikten kaçının. 15Aklı başında insanlarla konuşur gibi konuşuyorum. Söylediklerimi kendiniz tartın. 16 Tanrı'ya şükrettiğimiz şükran kâsesiyle Mesih'in kanına paydaş olmuyor muyuz? Bölüp yediğimiz ekmekle Mesih'in bedenine paydaş olmuyor muyuz? 17Ekmek bir olduğu gibi, biz de çok olduğumuz halde bir bedeniz. Çünkü hepimiz bir ekmeği paylaşıyoruz. 18 İsrail halkına bakın; kurban etini yiyenler sunağa paydaş değil midir? 19Öyleyse ne demek istiyorum? Puta sunulan kurban etinin bir özelliği mi var? Ya da putun bir önemi mi var? 20 Hayır, yok! Dediğim şu: Putperestler kurbanlarını Tanrı'ya değil, cinlere sunuyorlar. Cinlerle paydaş olmanızı istemem. 21Hem Rab'bin, hem cinlerin kâsesinden içemezsiniz; hem Rab'bin, hem cinlerin sofrasına ortak olamazsınız. 22 Yoksa Rab'bi kıskandırmaya mı çalışıyoruz? Biz O'ndan daha mı güçlüyüz?
İmanlının Özgürlüğü
23 “Her şey serbest” diyorsunuz, ama her şey yararlı değildir. “Her şey serbest” diyorsunuz, ama her şey yapıcı değildir. 24Herkes kendi yararını değil, başkalarının yararını gözetsin. 25Kasaplar çarşısında satılan her eti vicdan sorunu yapmadan, sorgusuz sualsiz yiyin. 26 Çünkü “Yeryüzü ve içindeki her şey Rab'bindir.” 27İman etmemiş biri sizi yemeğe çağırır, siz de gitmek isterseniz, önünüze konulan her şeyi vicdan sorunu yapmadan, sorgusuz sualsiz yiyin. 28Ama biri size, “Bu kurban etidir” derse, hem bunu söyleyen için, hem de vicdan huzuru için yemeyin. 29Senin değil, öbür adamın vicdan huzuru için demek istiyorum. Benim özgürlüğümü neden başkasının vicdanı yargılasın? 30Şükrederek yemeğe katılırsam, şükrettiğim yiyecekten ötürü neden kınanayım?
31Sonuç olarak, ne yer ne içerseniz, ne yaparsanız, her şeyi Tanrı'nın yüceliği için yapın. 32Yahudiler'in, Grekler'in ya da Tanrı topluluğunun tökezleyip düşmesine neden olmayın. 33Ben de kendi yararımı değil, kurtulsunlar diye birçoklarının yararını gözeterek herkesi her yönden hoşnut etmeye çalışıyorum.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

10:1 Tanrı, Mısır’dan ayrılan İsrail halkını Deniz’den sağ salim geçirdi, bulutla onları korudu ve onlara öncülük ve rehberlik etti (bkz. Çık.13:21-22; 14:22,29; Say.9:15-23; 14:14; Yas.1:33; Mez.78:14).
10:2 Tanrı’nın kurtardığı halk, Tanrı’nın önder olarak atadığı Musa’ya tâbi oldu (Çık.14:31). vaftiz edildi Vaftiz, imanlının Kurtarıcı ve Tanrı olan Mesih’e boyun eğdiğini gösterir; burada söz edilen vaftiz ise, İsrail halkının kurtarıcı ve önder olan Musa’ya boyun eğdiğini betimliyor (Çık.14:19-31).
10:3-4 ruhsal yiyecek... ruhsal içecek... o kaya Mesih’ti Man ve içinden su akan kaya (Çık.16. bölüm), yaşam ekmeği ve yaş am suyu (Yu.4:14; 6:30-35) olan Mesih aracılığıyla doğaüstü bir biçimde beslenmenin simgesidir.
10:5 Tanrı onların çoğundan hoşnut değildi Çünkü kendilerine verilen özel ayrıcalıklara rağmen ( 10:1-4) İsrailliler Tanrı’ya itaat etmediler. Mısır’dan çıkan yetişkinler arasından sadece Kalev ve Yeşu’nun Kenan topraklarına girmesine izin verildi (Say.14:22-24,28-35; Yşu.1:1-2).
10:7 puta tapanlar Çık.32:1-6’da geçen altın buzağı olayından söz edilmektedir.
10:8 İsrail’in Baal-Peor’a tapınmak üzere Moavlılar’a katılmasına (Say.25:1-9) ve bu ilahın hizmetindeki fahişelerle cinsel ahlâksızlıkta bulunmalarından söz ediliyor.
10:10 söylenip durmayın Say.16:41’deki gibi. ölüm meleği Pavlus Say.16:46-50’de geçen (İsrailliler’in Musa’ya ve Harun’a söylenmesi yüzünden gerçekleşen) bela ile Çık.12:23’te söz edilen ölüm meleği arasında bağlantı kurmaktadır (bkz. Mez. 78:49).
10:11 çağların sonuna Mesih’in ilk gelişiyle başlayan zaman dilimi. Tanrı’nın kendi halkı için yapmakta olduğu her şeyin Mesih’te meyve verdiği dönemdir. uyarmak için yazıya geçirildi Bkz. Rom.15:4.
10:13 denemelerden Deneme kendi başına günah değildir; nitekim İsa da denenmişti (Mat.4:1-11).Asıl günah olan, denemeye teslim olmaktır. dayanabilmeniz için... çıkış yolunu Günaha sürükleyen denemeye sadece Tanrı’nın verdiği güçle direnmek mümkündür.
10:14 putperestlikten kaçının Krş. Çık.32:1-6. Korintli imanlıların putperest bir geçmişleri vardı. Günlük yaşamlarında evlerde ve sokak köşelerinde putlarla (örn.Apollo,Asklepius, Demeter veya Afrodit’in tapınaklarıyla ve heykelleriyle) iç içelerdi.Afrodit adına yapılan tapınma özellikle güçlü bir ayartıydı (krş. 6:18 ve ilgili not).
10:16 şükran kâsesiyle Yahudi Fısıh Bayramı’nda, katılanların içmesi için elden ele bir kâse dolaştırılırdı; dört kez tekrarlanan bu turlardan biri şükran kâsesi olarak adlandırılıyordu (Mat.26:17-30; Mar.14:12-26; Luk.22:7-23). Mesih’in kanına... bedenine paydaş Bu sözler farklı biçimlerde yorumlanır. Örneğin, (1) Katolikler ve Ortodokslar, Rab’bin Sofrası’nda şarabın Mesih’in kanına, ekmeğin de O’nun bedenine dönüştüğüne (özdönüşüm) inanır. (2) Luther ise özdönüşüme inanmadığı halde, Rab’bin Sofrası’nda kullanılan ekmekte Mesih’in gerçek bedeninin bulunduğunu savunur. (3) Presbiteryenler, Mesih’in bedeninin cennette olduğuna ve Ruh’un gücü aracılığıyla O’nun Sofrası’na katılanlarla bir paydaşlık içine girdiğine inanır. (4) Protestanlık içindeki bazı akımlara göre ise ekmek ve şarap Mesih’in bedeninin ve kanının sadece birer simgesidir. Hangi görüş kabul edilirse edilsin, Rab’bin Sofrası imanlılara Rab İsa Mesih’i hatırlatır (11:2 3-25).
10:17 Ekmek bir Rab’bin Sofrası töreninde imanlıların ekmeği bölüp paylaşması, gökten gelen yaşam ekmeğiyle (Mesih’le) beslenen kilisenin birliğini simgeler (bkz. Yu.6:33-58).
10:18-20 Tanrı halkı, putperest tapınaklardaki ziyafetlerde puta sunulan kurban etini yememeleri konusunda uyarılmaktadır (11:20). Çünkü nasıl İsrail halkı sunakta sunulan kurbanın bir kısmını yediklerinde (Lev.7:15; 8:31; Yas.12:17-18) kurbanı öngören ve sunağın sahibi olan Tanrı’ya tapınmaya katılmış oluyorsa, putperestler de kurban kestiklerinde cinlere tapmış oluyorlardı ( 10:20-21).
10:22 Rab’bi kıskandırmaya Putperest tapınmada yer alarak (bkz. Çık.20:5; Yas.32:21; Mez.78:58).
10:23 her şey yararlı değildir Kişisel özgürlük imanlının öncelikli düşüncesi olmamalıdır (bkz. 6:12’ye ait not); başkalarının yararı da göz önüne alınmalıdır ( 11:24; krş. 8:1; Mat.7:12).
10:26 Yahudiler’in, yemeği kutsamada kullandıkları bu sözler Mez.24:1’den alıntıdır (ayrıca bkz. Mez.50:12; 89:11).
10:27-28 Eğer yemek evde sunuluyorsa yemenin bir sakıncası yoktur ( 11:23-27); ancak eğer tapınakta bir şölen varsa ( 11:14-22) veya sunan kişi için etin dini önemi varsa ( 11:28-29) o zaman yememek daha doğrudur. Çünkü sofradaki et, kurban edilmiş hayvanın etiyse ve bu imanlıya söylenir, imanlı da o eti yerse, sofradakiler imanlının o tapınmaya ortak olmaya razı olduğunu, hatta tapınmada yer aldığını düşünebilirler. Eğer vicdanı hassas olan başka bir imanlı bunu görürse, kurban etini yiyen imanlı bu davranışıyla o kardeşinin vicdanını yaralamış olur ( 10:29; bkz. Bilgi Kutusu: Adiafora, s.1693).
10:29 özgürlüğümü Bir imanlı kişisel özgürlüğünü, Tanrı’ya yücelik getirip getirmeyeceği, imanlılar topluluğunu geliştirip geliştirmeyeceği ve imanlı olmayanları Mesih’i kabul etmeye teşvik edip etmeyeceğine göre kullanmalıdır ( 10:31-33 ; krş. Rom.14:16).
10:30 şükrettiğim yiyecekten Pavlus puta kurban edilmiş et için Tanrı’ya şükredebilirdi; çünkü put bir hiçtir ve et Tanrı’nın yarattığı dünyanın bir parçasıdır.
10:31 her şeyi Tanrı’nın yüceliği için yapın 8-10. bölümlerde vurgulanan ilkelerden biri, yapılan her şeyde Tanrı’nın yüceltilmesi gerektiğidir.
10:33 kurtulsunlar diye Bkz. 9:22 ve ilgili not. herkesi her yönden hoşnut etmeye Burada, herkesi hoşnut etmek adına kurtuluş müjdesinin gerçeklerinden ödün vermek söz konusu değildir. Pavlus, günlük yaşamında yaptıklarıyla hiç kimsenin vicdanını rahatsız etmemeye ve insanları müjdeyi kabul etmekten alıkoyacak bir davranışta bulunmamaya gayret ettiğini vurgulamaktadır.

Videolar

1. Korintliler Girişi

Genel Bakış: Korint, orta Yunanistan ile Mora Yarımadası arasındaki körfezin ağzında kalan, kuzey-güney ve doğu-batı ticaret yollarını denetimi altında tutan önemli bir kentti. (Deniz yüklerinin büyük bölümü, fırtınalı bir yol olan Mora Yarımadası'nın güneyinden değil de körfezden geçirilirdi.) Korint Kenti fuhuş yapmakla ün salmıştı. Eski Grek tanrılarına ait en az on iki tapınağın bulunduğu bu kent alabildiğine putperestliğin pençesindeydi. Örneğin, putlara sunulan adakların sadece belirli bölümleri yakılır, geri kalanı yenir ya da kasaplarda satılırdı. Bunun yanısıra felsefe ve bilgelik büyük değer taşırdı. Hem Yahudi, hem Yahudi olmayanlardan oluşan inanlılar topluluğu böyle bir ortamda belirli bazı kültürel sorunlarla karşı karşıya kaldı.1

Pavlus, Korint'e İ.S. 50 yılı dolaylarında geldi. Rab'bin, «Bu kentte benim halkım çoktur» sözü üzerine orada bir buçuk yıl kaldı (Elç.18:1-18). Bu mektubu, Makedonya'ya2 gitmek üzere Efes'ten ayrılmadan önce, İ.S. 55 yılları dolayında yazdı. Korint'i bir kez daha ziyaret etmeyi tasarlıyordu (16:2-7). Bu mektuptan önce Korintliler'le yazışmıştı (5:9). Onlar da ona bazı sorular sormuşlardı (7:1). Pavlus bu mektubu kaleme almadan önce Korint'ten gelen ziyaretçiler ona üzücü haberler getirmişti (1:11; 16:17-18).

Mektubun İçeriği: Her ne kadar Pavlus olumlu bazı şeylerden (1:4-7; 11:12) söz edebiliyorsa da, mektup genelde ruhsal açıdan olgunlaşmamış bir topluluğun kendine bir çekidüzen vermesi için yazılmıştır (3:1-4). Mektup, bu inanlıların manevi babası olan Pavlus'un onlar için çektiği kaygılardan kaynaklanan uyarıları içerir (4:14-20). Pavlus onları her bakımdan kutsal olmaya çağırıyor3. Aralarındaki bölünmeler4 ve dünyasal bilgeliklerine5 ilişkin gururlanmalar Pavlus'u en çok kaygılandıran konulardandır. Bu sözde bilgeliğe karşı, çarmıha gerilen Mesih'i, Tanrı'nın bilgeliği ve gücü olarak ilan etmektedir (1:17-2:16). Pavlus ayrıca Korintliler'i fuhuş6, birbirlerine karşı açtıkları davalar (6:1-8) ve toplantılardaki düzensizlikleri (11:17-34) konusunda bir hayli azarlar. Buna karşılık onları, sevgiyi kendilerine amaç edinmeye özendirir (13. bölüm).

Yazdıkları mektupta kendisine yönelttikleri sorulara yanıt verir. Bu sorular temelde bekârlık, evlilik (7. bölüm); putlara sunulan kurbanların etinin yenip yenmemesi7; ruhsal armağanlar ve bunların işlevleri8 ve Yeruşalim'de bulunan yoksul inanlılara verilecek bağışların toplanmasıyla9 ilgilidir.

Mektup, Korint'teki bazı kişilerin yadsıdıkları diriliş konusuna ilişkin öğretiyi de içerir (15. bölüm).

Ana Hatlar:

1:1-9 Selam ve teşekkürler
1:10-6:20 Korint kilisesindeki karışıklıklar
1:10-17 Bölünmeler
1:18-2:16 Dünyanın bilgeliğine karşı Tanrı'nın bilgeliği
3:1-4:21 Bölünmeler
5:1-13 Topluluğun fuhuş karşısındaki tutumu
6:1-11 Topluluk içi davalar
6:12-20 Fuhuş
7:1-16:4 Korintliler'in sorularına verilen yanıtlar
7:1-40 Evlilik
8:1-11:1 Putlara sunulan kurbanların eti
11:2-33 Toplantıdaki düzen
12:1-14:20 Ruhsal armağanlar
15:1-58 Diriliş
16:1-4 Kutsallar için toplanacak bağışlar
16:5-24 Sonuç

Kaynak Ayetler: Bkz. s. 25

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş