20
İsa'nın Dirilişi
(Mat.28:1-8; Mar.16:1-8; Luk.24:1-12)
1Haftanın ilk günü erkenden, ortalık daha karanlıkken Mecdelli Meryem mezara gitti. Taşın mezarın girişinden kaldırılmış olduğunu gördü. 2Koşarak Simun Petrus'a ve İsa'nın sevdiği öbür öğrenciye geldi. “Rab'bi mezardan almışlar, nereye koyduklarını da bilmiyoruz” dedi.
3Bunun üzerine Petrus'la öteki öğrenci dışarı çıkıp mezara yöneldiler. 4İkisi birlikte koşuyordu. Ama öteki öğrenci Petrus'tan daha hızlı koşarak mezara önce vardı. 5Eğilip içeri baktı, keten bezleri orada serili gördü, ama içeri girmedi. 6-7Ardından Simun Petrus geldi ve mezara girdi. Orada serili duran bezleri ve İsa'nın başına sarılmış olan peşkiri gördü. Peşkir keten bezlerle birlikte değildi, ayrı bir yerde dürülmüş duruyordu. 8O zaman mezara ilk varan öteki öğrenci de içeri girdi. Olanları gördü ve iman etti. 9İsa'nın ölümden dirilmesi gerektiğini belirten Kutsal Yazı'yı henüz anlamamışlardı.
İsa, Mecdelli Meryem'e Görünüyor
(Mat.28:9-10; Mar.16:9-11)
10Bundan sonra öğrenciler yine evlerine döndüler. 11Meryem ise mezarın dışında durmuş ağlıyordu. Ağlarken eğilip mezarın içine baktı. 12Beyazlara bürünmüş iki melek gördü; biri İsa'nın cesedinin yattığı yerin başucunda, öteki ayakucunda oturuyordu. 13Meryem'e, “Kadın, niçin ağlıyorsun?” diye sordular.
Meryem, “Rabbim'i almışlar” dedi. “O'nu nereye koyduklarını bilmiyorum.”
14Bunları söyledikten sonra arkasına döndü, İsa'nın orada, ayakta durduğunu gördü. Ama O'nun İsa olduğunu anlamadı. 15İsa, “Kadın, niçin ağlıyorsun?” dedi. “Kimi arıyorsun?”
Meryem O'nu bahçıvan sanarak, “Efendim” dedi, “Eğer O'nu sen götürdünse, nereye koyduğunu söyle de gidip O'nu alayım.”
16İsa ona, “Meryem!” dedi.
O da döndü, İsa'ya İbranice, “Rabbuni!” dedi. Rabbuni, öğretmenim demektir.
17İsa, “Bana dokunma!” dedi. “Çünkü daha Baba'nın yanına çıkmadım. Kardeşlerime git ve onlara söyle, benim Babam'ın ve sizin Babanız'ın, benim Tanrım'ın ve sizin Tanrınız'ın yanına çıkıyorum.”
18Mecdelli Meryem öğrencilerin yanına gitti. Onlara, “Rab'bi gördüm!” dedi. Sonra Rab'bin kendisine söylediklerini onlara anlattı.
İsa Öğrencilerine Görünüyor
(Mat.28:16-20; Mar.16:14-18; Luk.24:36-49)
19Haftanın o ilk günü akşam olunca, öğrencilerin Yahudi yetkililerden korkusu nedeniyle bulundukları yerin kapıları kapalıyken İsa geldi, ortalarında durup, “Size esenlik olsun!” dedi.
20Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve böğrünü gösterdi. Öğrenciler Rab'bi görünce sevindiler. 21İsa yine onlara, “Size esenlik olsun!” dedi. “Baba beni gönderdiği gibi, ben de sizi gönderiyorum.” 22Bunu söyledikten sonra onların üzerine üfleyerek, “Kutsal Ruh'u alın!” dedi. 23 “Kimin günahlarını bağışlarsanız, bağışlanmış olur; kimin günahlarını bağışlamazsanız, bağışlanmamış kalır.”
İsa Tomas'a Görünüyor
24Onikiler'den biri, “İkiz[a]” diye anılan Tomas, İsa geldiğinde onlarla birlikte değildi. 25Öbür öğrenciler ona, “Biz Rab'bi gördük!” dediler.
Tomas ise, “O'nun ellerinde çivilerin izini görmedikçe, çivilerin izine parmağımla dokunmadıkça ve elimi böğrüne sokmadıkça inanmam” dedi.
26Sekiz gün sonra İsa'nın öğrencileri yine evdeydiler. Tomas da onlarla birlikteydi. Kapılar kapalıyken İsa gelip ortalarında durdu, “Size esenlik olsun!” dedi. 27Sonra Tomas'a, “Parmağını uzat” dedi, “Ellerime bak, elini uzat, böğrüme koy. İmansız olma, imanlı ol!”
28Tomas O'nu, “Rabbim ve Tanrım!” diye yanıtladı.
29İsa, “Beni gördüğün için mi iman ettin?” dedi. “Görmeden iman edenlere ne mutlu!”
30İsa, öğrencilerinin önünde, bu kitapta yazılı olmayan başka birçok doğaüstü belirti gerçekleştirdi. 31Ne var ki yazılanlar, İsa'nın, Tanrı'nın Oğlu Mesih olduğuna iman edesiniz ve iman ederek O'nun adıyla yaşama kavuşasınız diye yazılmıştır.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

20:1 daha karanlıkken Krş. Mar.16:2. Çarmıhın dibinde son ana dek kalan Meryem, daha sonra grup halinde gelen kadınlardan önce, çok erken saatte mezara gelen ilk kişi olabilir. Bir başka olasılık ise Yuhanna’nın Meryem’in evden ayrıldığı zamanı, Markos’un ise mezara varış zamanını vurguluyor olmasıdır. Mecdelli Meryem Bkz. 19:25’e ait not.
20:2 Simun Petrus İsa’yı üç kez inkâr etmiş olmasına rağmen halen Onbirler’in önderiydi. İsa’nın sevdiği öbür öğrenciye Yuhanna’ya (bkz. 13:23’e ait not). bilmiyoruz İfade, Meryem’in yanında başkalarının da bulunduğunu gösterir (bkz. Mat.28:1; Mar.16:1; Luk.24:10).
20:6-7 dürülmüş Mezar soyulmuş olsaydı geride düzenli şekilde bırakılmış giysiler olmazdı (ayrıca bkz. Mar.14:8 ve 16:1’e ait notlar).
20:8 gördü ve iman etti Krş. 20:29.
20:9 Kutsal Yazı Mesih’in dirilişiyle ilgili Eski Antlaşma’da bulunan ayetler (örn. Mez.2:7; 16;10). Mezarda gördükleri aracılığı yla İsa’nın dirildiğini anladıktan sonra Kutsal Yazılar’da yazılanları hatırlamışlardı. Kutsal Yazılar’daki peygamberlerin önbildirilerine dayanan bir diriliş hikâyesi uydurmuyorlardı. dirilmesi gerektiği İsa Mesih böylelikle Kutsal Yazılar’ı ve Tanrı’nın isteğini yerine getirmiş olur.
20:11 ağlıyordu 11:33’ teki diğer Meryem gibi (bkz. ilgili not).
20:12 iki melek Bkz. Luk.24:4’e ait not.
20:13 Kadın Bkz. 20:15; ayrıca bkz. 2:4’e ait not.
20:14 İsa olduğunu anlamadı Birkaç kez başkalarının da dirilmiş olan İsa’yı tanımadığı oldu (21:4; Mat.28:17; Luk.24:16,37). İsa Mesih onlara farklı biçimde görünmüş veya isteyerek tanımalarını engellemiş olabilir (bkz. Luk.24:16’ya ait not).
20:16 Meryem Krş. 10:3-4. Rabbuni ‘Öğretmenim’ (Rabbi) sözünün Aramicesi’dir (bkz. Mar.10:51).
20:17 Bana dokunma! İsa burada Meryem’e “Bana dokunma!” derken, 20:27’ de Tomas’a, “...elini uzat, böğrüme koy” dediği görülür. İsa, Tomas’ın imansızlığı karşısında kim olduğunu kanıtlamak için Tomas’ın kendisine dokunmasına müsaade etmiştir. Bazı yorumculara göre İsa bu sözü ‘beni engelleme’ anlamında söylemiştir; bu durumda Meryem’in İsa’ya dokunmak istemesinin nedeni, O’nun dünyadaki hizmetini sürdürmesine yönelik isteği olarak yorumlanmalıdır. Oysa İsa’nın ‘Babaya’ gitmesi, hizmetinin ikinci aşamasının başlaması anlamındadır. daha Baba’nın yanına çıkmadım Bkz. 13:3. Göğe yükselip Baba Tanrı’nın yanına gitmesi, İsa’nın görevinin (başkâhinlik, bkz. İbr.4:14-16) ikinci önemli aşamasıydı. Kardeşlerime Büyük olasılıkla öğrencilerinden söz ediyor (bkz. 20:18; Mar.3:35).Ailesinin öbür üyeleri O’na iman edeceklerdi (bkz. Elç.1:14 ve ilgili not), ama o an için hâlâ Rab İsa’ya inanmıyorlardı (bkz. 7:4’e ait not; 7:5). benim Babam’ın ve sizin Babanız’ın Tanrı hem Mesih’in hem de imanlıların Babası’dır, ancak İsa ile Baba Tanrı arasında farklı bir yakınlık söz konusudur (bkz. 1:12,14,18,34; 3:16 ve ilgili not).
20:18 Rab’bi gördüm Meryem dirilmiş Rab’bi gören ilk kişidir (bkz. 20:20,25,29; Tablo: İsa Mesih’in Dirildikten Sonra Görünmesi, s. 1530).
20:19 Bkz. Luk.24:36 ve ilgili not. öğrencilerin Büyük olasılıkla elçilerin ( “Onikiler”in, 20:24) yanında bulunan başkalarını da içerir. Yahudi yetkililerden Bkz. 1:19-20’ ye ait not. Size esenlik olsun! Yaygın bir selamlama biçimidir (krş. Dan.10:19); ama burada derin bir teselli ve ruhsal anlamı da içerir. Öğrenciler, İsa tutuklandığı zaman kaçtıkları için belki de azarlanmayı bekliyorlardı (bkz. 14:27).
20:20 ellerini ve böğrünü İsa’nın çarmıhta aldığı yaraların bulunduğu yerler.
20:21 sizi gönderiyorum Bkz. 17:17-18’e ait notlar.
20:22 Kutsal Ruh’u alın! Bu ayetin Pentikost’la ilişkisiyle ilgili birkaç yorum vardır:(1) İsa burada Kutsal Ruh’u sadece simgesel şekilde vermiştir. Kutsal Ruh’un Pentikost Günü’nde imanlıların üzerine dökülmesini canlı bir şekilde tasvir etmektedir. (2) İsa burada Kutsal Ruh’u kısmen verir, Pentikost Günü’nde öğrenciler Kutsal Ruh’un tümünü alırlar. (3) İsa burada öğrencilerinin yerine getireceği hizmet için geçici olarak Kutsal Ruh’u vermiştir.
20:23 Tanrı birinin günahını imanlı biri bağışladığı için bağışlamaz; aynı şekilde imanlı biri bağışlamadığı için de bağışlamasını esirgemez. Günahların bağışlanıp bağışlanmaması, imanlıların kurtuluş müjdesini duyurmasına ve işitenlerin İsa Mesih’i kabul edip etmemesine bağlıdır (krş. Mat.16:19 ve ilgili not; 18:18).
20:24 Tomas Bkz. 11:16’ya ait not.
20:26 esenlik Bkz. 20:19,21; 14:27’ye ait not.
20:27 Bkz. 20:17 ve ilgili not.
20:28 Rabbim ve Tanrım! Tomas bu sözleriyle, dirilmiş İsa’yı Tanrı olarak kabul ettiğini ve yaşamında Tanrı’nın yetkisine sahip biri olarak O’na bağlı kalacağını ilan etmiş oldu (bkz. 20:29-31).
20:30 öğrencilerinin önünde Bkz. 1:7’ye ait not. doğaüstü belirti Bkz. 2:11’e ait not.
20:31 iman Bkz. 1:7’ye ait not. Mesih Bkz. makale: İsa Mesih Kimdir? s.1373. Tanrı’nın Oğlu Bkz. 3:16 ve ilgili not. iman ederek O’nun adıyla yaşama kavuşasınız Bkz. 1:4,12; 3:15-16; 5:24; 6:47; 11:25 ve ilgili notlar.

Videolar

Yuhanna Girişi

Kitabın Özelliği: Yuhanna, Matta'dan, Markos'tan ve Luka'dan farklı konuları vurgular. İsa'nın doğumunu anlatarak başlayacağına, İsa'nın başlangıçtan beri Tanrı'yla birlikte bulunmuş, beden alıp aramızda yaşamış olan Tanrı Sözü olduğunu açıklamakla başlar (1:1-18). Kitapta daha az sayıda mucizeden söz edilir ve bunlar İsa'nın bildirisini doğrulayan belirtiler diye anılır. («Belirti» olarak çevrilen Grekçe sözcük dile uygunluk açısından yer yer «doğaüstü belirti» ya da «mucize» olarak çevrilmiştir). Yuhanna'da birkaç yerde örnekten söz edilmekle birlikte (10:6; 16:25), benzetme sözcüğü hiç geçmez. Bunların yerine İsa'nın konuşmalarına yer verilir. Yuhanna, Celile'de geçen olayların ancak bir bölümünü anarken Yeruşalim'de geçen olaylara daha çok yer verir. İsa'nın, tutuklanmasından önceki son gece anlattıkları (13-16 bölümleri) ve 17. bölümdeki duası bunların en önemlileridir. İsa'nın ölüp dirildikten sonra izleyicilerine birkaç kez görünmesine bu kitapta daha çok yer verilir (20 ve 21).

Amaç ve İçerik: Yuhanna'nın farklı yaklaşımı hiç de şaşırtıcı değildir. Bizzat kendisi şöyle diyor: «İsa, öğrencilerinin önünde, bu kitapta yazılı olmayan başka birçok doğaüstü belirti gerçekleştirdi. Ne var ki yazılanlar, İsa'nın, Tanrı'nın Oğlu Mesih olduğuna iman edesiniz ve iman ederek O'nun adıyla yaşama kavuşasınız diye yazılmıştır» (20:30-31). Görülüyor ki, iman konusu güçlü bir biçimde vurgulanıyor1. Dinleyicilerin İsa'ya gösterdikleri ilgi, iman edip etmemeleriyle ölçülüyor2. Sonsuz yaşam konusu ayrıca vurgulanıyor3. İsa diyor ki, «Ben, insanlar yaşama, bol yaşama sahip olsunlar diye geldim» (10:10) ve «Sonsuz yaşam, tek gerçek Tanrı olan seni ve gönderdiğin İsa Mesih'i tanımalarıdır» (17:3).

Kitapta üzerinde durulan başka bir konu, Yahudi önderlerin dinmeyen karşı koymalarıdır4. Nitekim İsa'nın çarmıha gerilmesini isteyenler de bu önderler oldu.

Bununla birlikte kitabın ana amacı, İsa'nın kim olduğunu açıklamaktır. İsa'ya «Söz»5, «Mesih»6, «Tanrı Oğlu»7, «İnsanoğlu»8 ve daha birçok unvan9 verilir. İsa-Baba Tanrı ilişkisi konusundaki öğreti bu açıklamalarla içiçedir10. İsa bu kitapta 109 kez Tanrı'yı «Baba» diye anar. 23 kez de Tanrı'dan, «beni gönderen» diye söz eder. İsa'nın Baba'ya dönmesinden sonra inanlılara gönderilen Kutsal Ruh'la11 ilgili öğretiyi de anmalıyız. Bundan başka İsa Tanrı'yla inanlılar arasındaki harikulade ilişkilerden söz eder12. Bu konuda şöyle diyor: «Beni seven sözüme uyar, Babam da onu sever. Biz de ona gelir, onunla birlikte yaşarız» (14:23).

Ana Hatlar:

1:1-18 Giriş
1:19-51 Vaftizci Yahya ve İsa'nın ilk öğrencileri
2:1-11:57 İsa'nın konuşmaları ve yaptığı mucizeler
12:1-19:42 İsa'nın ölümünden önceki son haftası
20:1-21:25 İsa'nın dirilişinden sonra izleyicilerine görünmesi

Kaynak Ayetler: Bkz. s. 25

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş