2
İsrailliler'in Çölde Geçirdiği Yıllar
1 “Sonunda geri dönüp RAB'bin bana buyurduğu gibi Kamış Denizi yolundan çöle gittik. Uzun süre Seir dağlık bölgesinde dolanıp durduk.
2-3“RAB bana, ‘Bu dağlık bölgenin çevresinde yeterince dolaştınız’ dedi, ‘Şimdi kuzeye gidin.’ 4 Sonra halka şu buyrukları vermemi söyledi: ‘Seir'de yaşayan kardeşlerinizin, Esavoğulları'nın ülkesinden geçeceksiniz. Sizden korkacaklar. Çok dikkatli davranın. 5Onları savaşa kışkırtmayın. Size onların ülkesinden hiçbir toprak parçası, ayağınızı basacak bir yer bile vermeyeceğim. Çünkü Seir dağlık bölgesini mülk olarak Esav'a verdim. 6Yiyeceklerinizi, içeceklerinizi onlardan para karşılığında alacaksınız.’
7“Tanrınız RAB el attığınız her işte sizi kutsadı. Bu geniş çölde dolanıp durduğunuz sürece sizi korudu. Tanrınız RAB geçirdiğiniz bu kırk yıl boyunca sizlerleydi ve hiçbir eksiğiniz olmadı.
8“Böylece Seir'de yaşayan kardeşlerimizin, Esavoğulları'nın yanından geçtik. Eylat ve Esyon-Gever'den Arava'ya giden yoldan saparak yolculuğumuzu Moav Çölü yolundan sürdürdük.
9 “RAB bana, ‘Moavlılar'a düşman gözüyle bakma, onları savaşa kışkırtma’ dedi, ‘Onların ülkesinden hiçbir toprak parçasını sana mülk olarak vermeyeceğim. Çünkü Ar Kenti'ni Lut soyuna verdim.’ ”
10–Daha önce orada Anaklılar kadar uzun boylu, güçlü ve kalabalık olan Emliler yaşıyordu. 11Emliler Anaklılar gibi Refalılar'dan sayılırdı. Ama Moavlılar onlara Emliler adını takmıştı. 12Daha önce Seir'de Horlular yaşardı. Esavoğulları orayı onların elinden aldı. İsrailliler'in RAB'bin mülk edinmek için kendilerine verdiği ülkede yaptıkları gibi, Esavoğulları da Horlular'ı yok edip yerlerine yerleştiler.–
13“RAB, ‘Haydi kalkın, Zeret Vadisi'nden geçin’ dedi. Biz de Zeret Vadisi'nden geçtik. 14 Kadeş-Barnea'dan yola çıkıp Zeret Vadisi'nden geçinceye dek otuz sekiz yıl yol aldık. RAB'bin içtiği ant uyarınca, İsrail halkından o kuşağın bütün savaşçıları yok olmuştu. 15RAB, ordugahtaki bütün savaşçıları ortadan kaldırıncaya dek onları cezalandırmıştı.
16“Topluluktaki bütün savaşçılar öldükten sonra, 17RAB bana şöyle dedi: 18‘Bugün Moav topraklarından ve Ar Kenti'nden geçeceksin. 19 Ammonlular'a yaklaştığında onlara düşman gözüyle bakma, onları savaşa kışkırtma. Çünkü mülk edinmen için Ammonlular'ın ülkesinden sana hiçbir toprak parçası vermeyeceğim. O ülkeyi mülk olarak Lut soyuna verdim.’ ”
20–Bu bölge Refalılar ülkesi diye bilinir. Refalılar önceden orada yaşıyordu. Ammonlular onlara Zamzumlular adını takmıştı. 21Zamzumlular Anaklılar kadar uzun boylu, güçlü ve kalabalıktılar. Ama RAB onları Ammonlular'ın önünde yok etti. Ammonlular Zamzumlular'ın topraklarını alıp yerlerine yerleştiler. 22RAB Seir'de yaşayan Esavoğulları için de aynısını yapmış, Horlular'ı onların önünde yok etmişti. Esavoğulları Horlular'ın topraklarını almış, yerlerine yerleşmişlerdi. Bugün de orada yaşıyorlar. 23Gazze'ye kadar uzanan köylerde yaşayan Avvalılar'ı da Kaftor'dan[a] gelen Kaftorlular yok edip yerlerine yerleştiler.–
24“ ‘Haydi kalkın! Arnon Vadisi'nden geçin! İşte Heşbon Kralı Amorlu Sihon'u ve ülkesini elinize teslim ettim. Ona saldırın ve ülkesini mülk edinmeye başlayın. 25Bugünden başlayarak göğün altındaki uluslara korkunuzu, dehşetinizi salacağım. Haberinizi duyunca korkuyla titreyecekler.’ ”
İsrailliler Heşbon Kralı Sihon'u Bozguna Uğratıyor
(Say.21:21-30)
26“Bundan sonra Kedemot Çölü'nden Heşbon Kralı Sihon'a barış önerileriyle ulaklar gönderdim. Öneriler şöyleydi: 27‘İzin ver, ülkenden geçelim. Dosdoğru ana yoldan, sağa sola sapmadan geçeceğiz. 28-29Yiyeceğimizi, içeceğimizi para karşılığında bize vereceksin. Yeter ki ülkenden geçelim. Seir'de yaşayan Esavoğulları ile Ar Kenti'nde yaşayan Moavlılar sınırlarından geçmemize izin verdiler. Şeria Irmağı'ndan geçip Tanrımız RAB'bin bize vereceği ülkeye gitmemize sen de izin ver.’ 30Ne var ki, Heşbon Kralı Sihon ülkesinden geçmemize izin vermek istemedi. Tanrınız RAB, şimdi olduğu gibi, Sihon'u elinize teslim etmek için yüreğini duygusuzlaştırıp onu inatçı yaptı.
31“RAB bana, ‘İşte Sihon'u ve ülkesini senin eline teslim etmeye başladım. Haydi, ülkeyi ele geçir ve mülk edinmeye başla’ dedi. 32Sihon bizimle savaşmak için Yahesa'da bütün halkıyla karşımıza çıktı. 33Tanrımız RAB onu elimize teslim etti. Onu, oğullarını ve bütün halkını yok ettik. 34Bütün kentlerini ele geçirdik, hepsini yok ettik. Kadın, erkek, çocuk, kimseyi sağ bırakmadık. 35Hayvanlara ve ele geçirdiğimiz kentlerdeki mallara ise el koyduk. 36Arnon Vadisi kıyısında Aroer'den ve vadideki kentten Gilat'a dek, ele geçirmediğimiz hiçbir kent kalmadı. Tanrımız RAB hepsini elimize teslim etti. 37Ama Tanrımız RAB'bin buyruğu uyarınca, Ammonlular'ın ülkesine –Yabbuk Irmağı kıyılarına, dağlık bölgedeki kentlere– yaklaşmadınız.”
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

2:1-3:11 Bkz. Say.20:14-21:35 ve ilgili notlar.
2:1 Kızıldeniz Burada muhtemelen Akabe Körfezi kastedilmektedir (bkz. 1Kr.9:26’ya ait not). Seir dağlık bölgesinde Lut Gölü’nün güneyinde bulunan dağlık bölge.
2:5 Size onların ülkesinden hiçbir toprak parçası... vermeyeceğim RAB Musa’ya, İsrailliler’le aralarındaki kan bağından ötürü Edom’la (Esav’ın soyu), Moav’la ve Ammon’la (Lut’un soyu) savaşmamalarını buyurdu. Yalnızca Şeria Irmağı’nın doğusundaki Amor topraklarını ele geçireceklerdi (bkz. 2:9,19,24; 3:2).
2:6,28 para Bkz. 14:25’e ait not.
2:8 Eylat ve Esyon-Gever’den Akabe Körfezi’nin ucunda yer alan iki kent. “Arava’ya giden yol”, körfezin ucundan kuzeye ve Moav’ın doğusuna doğru uzanıyordu.
2:10 Anaklılar Bkz. 1:28’e ait not.
2:11 Refalılar’dan İri yapılı bir halk (bkz. 3:11).
2:12 Horlular Bkz. Yar.14:6’ya ait not. RAB’bin... kendilerine verdiği Burada, ya Şeria Irmağı’nın doğu yakasındaki bölgeler (bkz. 2:24-3:20) ya Kenan toprakları ya da her iki bölge söz konusudur.
2:13 Zeret Doğudan gelerek Lut Gölü’nün güney ucuna dökülen bir dereydi. Edom ile Moav toprakları arasındaki sınırı oluşturuyordu.
2:14 otuz sekiz yıl Bkz. 1:3’ e ait not.
2:20 Zamzumlular Yar.14:5’teki Zuzlular ile aynı halk olabilir.
2:23 Avvalılar’ı Akdeniz ile Şeria Irmağı arasındaki bölgede yaş ayan köylüler (Yşu.13:3). Kaftorlular Kaftor, bugünkü Girit’tir (bkz. Yar.10:14’e ait not).
2:24 Arnon Vadisi’nden Bkz. Say.21:10-13’e ait not. Heşbon... Sihon’u Bkz. 1:4 ve ilgili not.
2:26 Kedemot Lut Gölü’nün doğusunda Sihon’a ait doğu çöl bölgesi.
2:30 Krş. Çık.4:21’e ait not.
2:32 Yahesa’da Bkz. Say.21:23; ayrıca krş. Yşa.15:4’e ait not.
2:34 hepsini yok ettik İfadenin İbranicesi, bir kimsenin veya nesnenin tamamen Tanrı’ya adanması anlamını taşır ; kimi yerde “yok etme” kimi yerde de “adama” olarak çevrilir (bkz. örn. Say. 18:14; Yşu.6:17). Tanrı’nın herkesin öldürülmesi (bkz. Yşu. 6:17’ye ait not) yönünde buyruk vermesinin nedeni, bu günahlı, putperest, ahlâksız ve zorba halkları yargılayıp ölümle cezalandırmaktı. Fetih sırasında her şeyin yok edilmesini buyurmasının amacı, Kenanlılar’ın putperestlikle ilgili uygulamalarının İsrailliler için bir ayartı haline gelmesinin önüne geçmekti. Fethedilen yerde bulunacak altın, gümüş ve bronz gibi nesnelerin güvenli bir yere koyulmasını (yani bu nesnelerin Tanrı’ya adanmasını) buyurmasının amacı da, halkın ekonomik çıkar amacıyla savaşmasını engellemekti; ancak halkın savaştaki hizmetleri karşı lığında tazminat olarak canlı hayvanlardan ve mallardan almasına izin verdiği de oluyordu (bkz. 2:35; 3:7; Yşu. 8:2).
2:36 Aroer’den Bkz. Yşa.17:2’ye ait not. Gilat’a Bkz. Yar. 31:21’e ait not.
2:37 Yabbuk Irmağı Bkz. Yar.32:22’ye ait not.

Videolar

Yasa’nın Tekrarı Girişi

İsrail halkı Kenan topraklarına girmeden önce Moav'da konakladı. Bu kitap Musa'nın halka birkaç kez seslenişini içerir.

Eski çeviride Tesniye diye bilinen Yasanın Tekrarı Kitabı'nda yazılan önemli konular şunlardır:

1. Musa son kırk yılın önemli olaylarını anımsatıyor. Çölde dolandıkları sürece Tanrı'nın İsrail halkını nasıl kayırdığını anımsamalarını, Tanrı'ya itaatli ve sadık olmalarını diliyor.
2. Musa On Buyruk'u tekrarlıyor. İlk buyruğun önemini vurguluyor. Yalnız ve yalnız Tanrı'ya adanmaları için halka sesleniyor. Vaat edilen Kenan topraklarında İsrail halkına yön verecek çeşitli kural, ilke ve buyrukları yeniden açıklıyor. Bu yüzden kitaba "Yasanın Tekrarı" adı verildi.
3. Musa halka Tanrı'nın onlarla yaptığı antlaşmanın anlamını anımsatıyor, bu antlaşmaya bağlı kalmalarını istiyor.
4. Yeşu Musa'dan sonra halkın önderliğine atanıyor. Tanrı'nın sadakatini hatırlatan bir ezgi okuyup İsrail oymaklarını kutsadıktan sonra Musa Moav'da, Şeria Irmağı'nın doğu kesiminde ölüyor.

Bu kitabın en önemli konusu şudur: Tanrı sevdiği ve seçtiği halkını kurtardı ve kutsadı. Halk bunu unutmamalı, Tanrı'nın bereketlerine kavuşmak için O'nu sevmeli ve itaat etmelidir.

Bu kitabın teması 6:4-5 ayetlerinde özetlenir. İsa'nın en büyük buyruk diye nitelediği bu ayetler şöyle der:

"Dinle, ey İsrail! Tanrımız RAB tek RAB'dir. Tanrınız RAB'bi bütün yüreğinizle, bütün canınızla, bütün gücünüzle seveceksiniz."

Ana Hatlar:

1:1-4:49 Musa'nın halka seslenişi
5:1-26:19 Musa yasaları, buyrukları tekrarlıyor
27:1-28:68 Bereket ve lanet
29:1-30:20 Antlaşma yeniden yapılıyor
31:1-33:29 Musa'nın son sözleri
34:1-12 Musa'nın ölümü
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş