32
1“Ey gökler, kulak verin, sesleneyim;
Ey dünya, ağzımdan çıkan sözleri işit!
2Öğretişim yağmur gibi damlasın;
Sözlerim çiy gibi düşsün,
Çimen üzerine çiseleyen yağmur gibi,
Bitkilere yağan sağanak gibi.
3RAB'bin adını duyuracağım.
Ululuğu için Tanrımız'ı övün!
4O Kaya'dır, işleri kusursuzdur,
Bütün yolları doğrudur.
O haksızlık etmeyen güvenilir Tanrı'dır.
Doğru ve adildir.
5Bu eğri ve sapık kuşak,
O'na bağlı kalmadı.
O'nun çocukları değiller.
Bu onların utancıdır.
6RAB'be böyle mi karşılık verilir,
Ey akılsız ve bilgelikten yoksun halk?
Sizi yaratan, size biçim veren,
Babanız, Yaratıcınız O değil mi?
7“Eski günleri anımsayın;
Çoktan geçmiş çağları düşünün.
Babanıza sorun, size anlatsın,
Yaşlılarınız size açıklasın.
8 Yüceler Yücesi uluslara paylarına düşeni verip
İnsanları böldüğünde,
Ulusların sınırlarını
İsrailoğulları'nın[a] sayısına göre belirledi.
9Çünkü RAB'bin payı kendi halkıdır
Ve Yakup soyu O'nun payına düşen mirastır.
10“Onu kurak bir ülkede,
Issız, uluyan bir çölde buldu,
Onu kuşattı, kayırdı,
Gözbebeği gibi korudu.
11Yuvasında yavrularını uçmaya kışkırtan,
Onların üzerinde kanat çırpan bir kartal gibi,
Kanatlarını gerip onları aldı
Ve kanatları üzerinde taşıdı.
12Ona yalnız RAB yol gösterdi,
Yanında yabancı ilah yoktu.
13“Onu yeryüzünün yüksekliklerinde gezdirdi,
Tarlada yetişen ürünlerle doyurdu.
Onu kayadan akan balla,
Çakmaktaşından çıkardığı yağla besledi.
14İneklerin yağıyla,
Koyunların sütüyle,
Besili kuzularla,
Başan cinsi en iyi koçlarla, tekelerle,
En iyi buğdayla onu besledi.
Halk üzümün kırmızı kanını içti.
15“Yeşurun[b] semirdi ve sahibini tepti;
Doyunca yağ bağlayıp ağırlaştı,
Kendisini yaratan Tanrı'ya sırt çevirdi,
Kurtarıcısını, Kaya'yı küçümsedi.
16Yabancı ilahlarla Tanrı'yı kıskandırıp
İğrençlikleriyle O'nu öfkelendirdiler.
17 Tanrı olmayan cinlere,
Tanımadıkları ilahlara,
Atalarınızın korkmadıkları,
Son zamanlarda ortaya çıkan
Yeni ilahlara kurban kestiler.
18Seni oluşturan Kaya'yı savsakladın,
Seni yaratan Tanrı'yı unuttun.
19“RAB bunu görünce onları reddetti;
Çünkü oğulları, kızları O'nu öfkelendirmişlerdi.
20‘Yüzümü onlardan çevirecek
Ve sonlarının ne olacağını göreceğim’ dedi,
‘Çünkü onlar sapık bir kuşak
Ve güvenilmez çocuklardır.
21 Tanrı olmayan ilahlarla
Beni kıskandırdılar;
Değersiz putlarıyla beni öfkelendirdiler.
Ben de halk olmayan bir halkla
Onları kıskandıracağım.
Anlayışsız bir ulusla
Onları öfkelendireceğim.
22Çünkü size karşı öfkem ateş gibi tutuşup
Ölüler diyarının derinliklerine dek yanacak.
Yeryüzünü ve ürününü yutup yok edecek
Ve dağların temellerini tutuşturacak.
23“ ‘Üzerlerine kötülükler yığacağım,
Oklarımı onlara karşı kullanacağım.
24Kavurucu kıtlık, tüketici hastalık,
Öldürücü salgın vuracak onları.
Gönderdiğim canavarlar dişleriyle onlara saldıracak,
Toprakta sürünen zehirli yılanlar onları ısıracak.
25Sokakta kılıç onları çocuksuz bırakacak;
Evlerinde dehşet egemen olacak.
Delikanlısı, genç kızı,
Emzikteki çocuğu, aksaçlısı ölecek.
26Onları darmadağın etmeyi,
İnsanlar arasından anılarını silmeyi düşündüm.
27Ama düşmanın alay etmesinden çekindim.
Öyle ki, düşman yanlış anlayıp da,
Bütün bunları yapan RAB değil,
Başarı kazanan biziz, demesin.’
28“Onlar anlayışsız bir ulustur,
Onlarda sezgi yoktur.
29Keşke bilge kişiler olsalardı, anlasalardı,
Sonlarının ne olacağını düşünselerdi!
30Onların Kayası kendilerini satmamış
Ve RAB onları ele vermemiş olsaydı,
Nasıl bir kişi bin kişiyi kovar,
İki kişi on bin kişiyi kaçırtırdı?
31Çünkü bizim Kayamız[c] onların kayasına benzemez,
Düşmanlarımız bu konuda yargıç olabilir.
32Onların asması Sodom asmasından,
Gomora bağlarındandır.
Üzümleri zehirle dolu,
Salkımları acıdır.
33Şarapları yılan zehiri,
Kobraların öldürücü zehiridir.
34“ ‘Bu kötülükleri yazmadım mı?
Hazinelerimde mühürlemedim mi?
35 Öç benimdir, karşılığını ben vereceğim,
Zamanı gelince ayakları kayacak,
Onların yıkım günü yakındır,
Ceza günü hızla yaklaşıyor.’
36 “RAB kendi halkının hakkını koruyacak,
Onların gücünün tükendiğini,
Ülkede genç yaşlı kimsenin kalmadığını görünce,
Kullarına acıyacaktır.
37‘Hani sığındığınız kaya,
Hani ilahlarınız nerede?’ diyecek,
38‘Kurbanlarınızın yağını yiyen,
Dökmelik sununuzu içen
İlahlarınız hani nerede?
Kalksınlar da size yardım etsinler!
Size barınak olsunlar!
39“ ‘Artık anlayın ki, ben, evet ben O'yum,
Benden başka tanrı yoktur!
Öldüren de, yaşatan da,
Yaralayan da, iyileştiren de benim.
Kimse elimden kurtaramaz.
40Elimi göğe kaldırır
Ve sonsuzluk boyunca varlığım hakkı için derim ki,
41Parlayan kılıcımı bileyip
Yargılamak için elime alınca,
Düşmanlarımdan öç alacağım,
Benden nefret edenlere karşılığını vereceğim.
42Oklarımı kanla sarhoş edeceğim,
Kılıcım vurulanların, tutsakların kanıyla,
Düşman önderlerinin başlarıyla
Ve etle beslenecek.’
43 “Ey uluslar, O'nun halkını kutlayın,
Çünkü O kullarının kanının öcünü alacak,
Düşmanlarından öç alacak,
Ülkesinin ve halkının günahını bağışlayacak.”
44Musa, Nun oğlu Hoşea[ç] ile birlikte gelip bu ezginin sözlerini halka okudu. 45-46Musa sözlerini bitirince, İsrailliler'e şöyle dedi: “Bugün size bildirdiğim bu uyarıcı sözlerin tümünü benimseyin. Bu yasanın bütün sözlerine dikkat etmeleri ve yerine getirmeleri için çocuklarınıza buyruk verin. 47Bunlar sizin için boş sözler değildir, sizin yaşamınızdır. Şeria Irmağı'ndan geçerek mülk edineceğiniz ülkede ömrünüz bu sözler sayesinde uzun olacaktır.”
Musa'ya Ölümü Önceden Bildiriliyor
48 RAB aynı gün Musa'ya şöyle seslendi: 49“Haavarim dağlık bölgesine, Eriha karşısında Moav ülkesindeki Nevo Dağı'na çık. Mülk olarak İsrailliler'e vereceğim Kenan ülkesine bak. 50Ağabeyin Harun Hor Dağı'nda ölüp atalarına kavuştuğu gibi, sen de çıkacağın dağda ölüp atalarına kavuşacaksın. 51Çünkü ikiniz de Zin Çölü'nde, Meriva-Kadeş sularında, İsrailliler'in önünde bana ihanet ettiniz, kutsallığımı önemsemediniz. 52Bu nedenle ülkeyi ancak uzaktan göreceksin. Ama oraya, İsrail halkına vereceğim ülkeye girmeyeceksin.”
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

31:30-32:44 “Musa’nın ezgisi” (bkz. Çık.15:1-18; Va.15:3’e ait not) olarak bilinen bu ayetlerde vurgulanan iki önemli nokta vardır: İsrail halkının RAB’bin kendileriyle yaptığı antlaşmanın yükümlülüklerini yerine getirme sorumluluğu ve bunu yerine getirmedikleri takdirde kutsal olan ve antlaşmaya sadık kalan RAB’bin onları yargılayacağı konusu.
32:1 Ey gökler, kulak verin Krş. Yşa.1:2 ve ilgili not; 34:1; Mik.1:2; 6:1-2.
32:4 O Kaya’dır Bkz. 32:15,18,30-31; ayrıca bkz. Yar.49:24; Mez.18:2’ye ait notlar. Halkın duyduğu sevinç ve RAB’be sunduğu minnet dolu övgüler, sadakatle itaat etmelerinin bir sonucudur.
32:5 eğri ve sapık kuşak Bkz. Flp.2:15 ve ilgili not.
32:6 Babanız Bkz. Yşa.63:16; 64:8; krş. 1:31.
32:7 Eski günleri anımsayın Bkz. 4:10’a ait not.
32:8 uluslara paylarına düşeni verip Bkz. Yar.10. bölüm. İsrailoğulları’nın Masoretik metinde bu şekilde geçerken, Septuaginta’da “Tanrı’nın melekleri”, Kumran metinlerinde ise “Tanrı’nın oğulları” diye geçer. İsrailoğulları’nın sayısına göre RAB, ulusların sınırlarını, kendisini arayıp bulmaları amacıyla belirlemiştir (Elç.17:24-27). Kutsal Kitap’a göre insanlığı kurtarma tasarısının gerçekleşmesinde İsrail halkı kilit rol oynar (bkz. Çık.19:4-6 ; Rom.11:12-32 ve ilgili notlar).
32:11 üzerinde kanat çırpan Bkz. Yar.1:2’ye ait not.
32:13 kayadan akan balla Krş. Yşa.7:18-19. Muhtemelen kayalıklar arasındaki arı kovanlarından söz ediliyor. Çakmaktaşı ndan çıkardığı yağla Kayalıklı yamaçlarda yetişen zeytin ağaçlarından söz edilmektedir. Zeytin Dağı buradaki nitelemeye oldukça uygundur.
32:14 Başan cinsi en iyi koçlarla Bkz. Hez.39:18’e ait not.
32:15 Yeşurun ‘Dürüst’ anlamına gelen sözcük, burada İsrail halkı için kullanılmıştır (bkz. Yşa.44:2). İnatçı bir hayvana benzetilen İsrail halkı aslında dürüst bir davranış sergilememiştir.
32:20 Yüzümü... çevirecek Bkz. 31:17-18’e ait not.
32:21 Rom.10:19’da (bkz. ilgili not), İsrailliler’in Mesih’in sağladığı kurtarışı kavrayamamalarını tasvir etmek üzere kısmen alıntılanır (ayrıca bkz. 32:16).
32:22 Ölüler diyarının Bkz. Yar.37:35; Mez.6:5 ve Özd.15:11’e ait notlar; ayrıca bkz. Eyü.11:8; 26:6; Mez.139:8; Özd.23:14; 27:20; Yşa.7:11; 14:9-11,15-20; 38:10.
32:26 Onları darmadağın etmeyi Bkz. 28:64 ve ilgili not; ayrıca bkz. 4:27. anılarını silmeyi Bkz. 25:19.
32:30 Onların Kayası Burada ‘İsrail’in Tanrısı’ anlamındadır (bkz. 32:4’e ait not).
32:31 Kayamız ‘Tanrımız’anlamında. onların kayasına İsrail’in düşmanlarının sahte ilahlarına.
32:35-36 İbr.10:30’da, Tanrı Oğlu’nu reddetmeye karşı bir uyarı olarak kısmen alıntılanır.
32:35 Öç benimdir, karşılığını ben vereceğim Bkz. Rom.12:19 ve ilgili not.
32:39 ben, evet ben O’yum Bkz. Çık.3:12-15 ve ilgili notlar; krş. Yu.4:26 ve ilgili not. Benden başka tanrı yoktur Bkz. 4:35’e ait not. Kenanlılar, memnun edilmesi gereken iyi ve kötü ilahlar olduğuna ve bunlardan oluşan bir ilahlar kurulu bulunduğuna inanıyordu. Öldüren de, yaşatan da... benim Bkz. 1Sa.2:6-8’e ait not.
32:40 Elimi göğe kaldırır Bkz. Yar.14:22 ve ilgili not.
32:43 Ey uluslar, O’nun halkını kutlayın İbranice’den, “Ey uluslar, O’nun halkları, sevinin” diye de çevrilebilir.
32:44 Hoşea Yeşu’nun öbür adı.
32:47 sizin yaşamınızdır Bkz. 30:20’ye ait not.
32:50 Harun Hor dağı’nda ölüp Bkz. 10:6; Say.20:22-29 ve ilgili notlar. atalarına kavuşacaksın Bkz. Yar.25:8’e ait not.
32:51 Zin Çölü’nde, Meriva-Kadeş sularında Bkz. 33:8; ayrıca bkz. Çık.17:7 ve Say.20:13’e ait notlar. bana ihanet ettiniz Bkz. 1:37; 3:23-27; 4:21-22; 31:2; Say.20:12.

Videolar

Yasa’nın Tekrarı Girişi

İsrail halkı Kenan topraklarına girmeden önce Moav'da konakladı. Bu kitap Musa'nın halka birkaç kez seslenişini içerir.

Eski çeviride Tesniye diye bilinen Yasanın Tekrarı Kitabı'nda yazılan önemli konular şunlardır:

1. Musa son kırk yılın önemli olaylarını anımsatıyor. Çölde dolandıkları sürece Tanrı'nın İsrail halkını nasıl kayırdığını anımsamalarını, Tanrı'ya itaatli ve sadık olmalarını diliyor.
2. Musa On Buyruk'u tekrarlıyor. İlk buyruğun önemini vurguluyor. Yalnız ve yalnız Tanrı'ya adanmaları için halka sesleniyor. Vaat edilen Kenan topraklarında İsrail halkına yön verecek çeşitli kural, ilke ve buyrukları yeniden açıklıyor. Bu yüzden kitaba "Yasanın Tekrarı" adı verildi.
3. Musa halka Tanrı'nın onlarla yaptığı antlaşmanın anlamını anımsatıyor, bu antlaşmaya bağlı kalmalarını istiyor.
4. Yeşu Musa'dan sonra halkın önderliğine atanıyor. Tanrı'nın sadakatini hatırlatan bir ezgi okuyup İsrail oymaklarını kutsadıktan sonra Musa Moav'da, Şeria Irmağı'nın doğu kesiminde ölüyor.

Bu kitabın en önemli konusu şudur: Tanrı sevdiği ve seçtiği halkını kurtardı ve kutsadı. Halk bunu unutmamalı, Tanrı'nın bereketlerine kavuşmak için O'nu sevmeli ve itaat etmelidir.

Bu kitabın teması 6:4-5 ayetlerinde özetlenir. İsa'nın en büyük buyruk diye nitelediği bu ayetler şöyle der:

"Dinle, ey İsrail! Tanrımız RAB tek RAB'dir. Tanrınız RAB'bi bütün yüreğinizle, bütün canınızla, bütün gücünüzle seveceksiniz."

Ana Hatlar:

1:1-4:49 Musa'nın halka seslenişi
5:1-26:19 Musa yasaları, buyrukları tekrarlıyor
27:1-28:68 Bereket ve lanet
29:1-30:20 Antlaşma yeniden yapılıyor
31:1-33:29 Musa'nın son sözleri
34:1-12 Musa'nın ölümü
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş