22
Peygamber Mikaya Ahav'ı Uyarıyor
(2Ta.18:2-27)
1Üç yıl boyunca Aram ile İsrail arasında savaş çıkmadı. 2Üçüncü yıl Yahuda Kralı Yehoşafat, İsrail Kralı'nı görmeye gitti. 3İsrail Kralı Ahav, görevlilerine, “Ramot-Gilat'ın bize ait olduğunu bilmiyor musunuz?” dedi, “Biz onu Aram Kralı'ndan geri almak için bir şey yapmadık.”
4Sonra Yehoşafat'a, “Ramot-Gilat'a karşı benimle birlikte savaşır mısın?” diye sordu.
Yehoşafat, “Beni kendin, halkımı halkın, atlarımı atların say” diye yanıtladı, 5“Ama önce RAB'be danışalım” diye ekledi.
6İsrail Kralı dört yüz kadar peygamberi toplayıp, “Ramot-Gilat'a karşı savaşayım mı, yoksa vaz mı geçeyim?” diye sordu.
Peygamberler, “Savaş, çünkü Rab kenti senin eline teslim edecek” diye yanıtladılar.
7Ama Yehoşafat, “Burada danışabileceğimiz RAB'bin başka peygamberi yok mu?” diye sordu.
8İsrail Kralı, “Yimla oğlu Mikaya adında biri daha var” diye yanıtladı, “Onun aracılığıyla RAB'be danışabiliriz. Ama ben ondan nefret ederim. Çünkü benimle ilgili hiç iyi peygamberlik etmez, yalnız kötü şeyler söyler.”
Yehoşafat, “Böyle konuşmaman gerekir, ey kral!” dedi.
9İsrail Kralı bir görevli çağırıp, “Hemen Yimla oğlu Mikaya'yı getir!” diye buyurdu.
10İsrail Kralı Ahav ile Yahuda Kralı Yehoşafat kral giysileriyle Samiriye Kapısı'nın girişinde, harman yerine konan tahtlarında oturuyorlardı. Bütün peygamberler de onların önünde peygamberlik ediyordu. 11Kenaana oğlu Sidkiya, yaptığı demir boynuzları göstererek şöyle dedi: “RAB diyor ki, ‘Aramlılar'ı yok edinceye dek onları bu boynuzlarla vuracaksın.’ ”
12Öteki peygamberlerin hepsi de aynı şeyi söylediler: “Ramot-Gilat'a saldır, kazanacaksın! Çünkü RAB onları senin eline teslim edecek.”
13Mikaya'yı çağırmaya giden görevli ona, “Bak! Peygamberler bir ağızdan kral için olumlu şeyler söylüyorlar” dedi, “Rica ederim, senin sözün de onlarınkine uygun olsun; olumlu bir şey söyle.”
14Mikaya, “Yaşayan RAB'bin hakkı için, RAB bana ne derse onu söyleyeceğim” diye karşılık verdi.
15Mikaya gelince kral, “Mikaya, Ramot-Gilat'a karşı savaşa gidelim mi, yoksa vaz mı geçelim?” diye sordu.
Mikaya, “Saldır, kazanacaksın! Çünkü RAB onları senin eline teslim edecek” diye yanıtladı.
16Bunun üzerine kral, “RAB'bin adına bana gerçeğin dışında bir şey söylemeyeceğine ilişkin sana kaç kez ant içireyim?” diye sordu.
17 Mikaya şöyle karşılık verdi: “İsrailliler'i dağlara dağılmış çobansız koyunlar gibi gördüm. RAB, ‘Bunların sahibi yok. Herkes güvenlik içinde evine dönsün’ dedi.”
18İsrail Kralı Yehoşafat'a, “Benimle ilgili iyi peygamberlik etmez, hep kötü şeyler söyler dememiş miydim?” dedi.
19Mikaya konuşmasını sürdürdü: “Öyleyse RAB'bin sözünü dinle! Gördüm ki, RAB tahtında oturuyor, bütün göksel varlıklar da sağında, solunda duruyordu. 20RAB sordu: ‘Ramot-Gilat'a saldırıp ölsün diye Ahav'ı kim kandıracak?’
“Kimi şöyle, kimi böyle derken, 21bir ruh çıkıp RAB'bin önünde durdu ve, ‘Ben onu kandıracağım’ dedi.
“RAB, ‘Nasıl?’ diye sordu.
22“Ruh, ‘Aldatıcı ruh olarak gidip Ahav'ın bütün peygamberlerine yalan söyleteceğim’ diye karşılık verdi.
“RAB, ‘Onu kandırmayı başaracaksın!’ dedi, ‘Git, dediğini yap.’
23“İşte RAB bütün bu peygamberlerin ağzına aldatıcı bir ruh koydu. Çünkü sana kötülük etmeye karar verdi.”
24Kenaana oğlu Sidkiya yaklaşıp Mikaya'nın yüzüne bir tokat attı. “RAB'bin Ruhu nasıl benden çıkıp da seninle konuştu?” dedi.
25Mikaya, “Gizlenmek için bir iç odaya girdiğin gün göreceksin” diye yanıtladı.
26Bunun üzerine İsrail Kralı, “Mikaya'yı kentin yöneticisi Amon'a ve kralın oğlu Yoaş'a götürün” dedi, 27“Ben güvenlik içinde dönünceye dek bu adamı cezaevinde tutmalarını, ona su ve ekmekten başka bir şey vermemelerini söyleyin!”
28Mikaya, “Eğer sen güvenlik içinde dönersen, RAB benim aracılığımla konuşmamış demektir” dedi ve, “Herkes bunu duysun!” diye ekledi.
Ahav'ın Ölümü
(2Ta.18:28-34)
29İsrail Kralı Ahav'la Yahuda Kralı Yehoşafat Ramot-Gilat'a saldırmak için yola çıktılar. 30İsrail Kralı, Yehoşafat'a, “Ben kılık değiştirip savaşa öyle gireceğim, ama sen kral giysilerini giy” dedi. Böylece İsrail Kralı kılığını değiştirip savaşa girdi.
31Aram Kralı, savaş arabalarının otuz iki komutanına, “İsrail Kralı dışında, büyük küçük hiç kimseye saldırmayın!” diye buyruk vermişti. 32Savaş arabalarının komutanları Yehoşafat'ı görünce, İsrail Kralı sanıp saldırmak için ona döndüler. Yehoşafat yakarmaya başladı. 33Komutanlar onun İsrail Kralı olmadığını anlayınca peşini bıraktılar.
34O sırada bir asker rasgele attığı bir okla İsrail Kralı'nı zırhının parçalarının birleştiği yerden vurdu. Kral arabacısına, “Dönüp beni savaş alanından çıkar, yaralandım” dedi. 35Savaş o gün şiddetlendi. İsrail Kralı, arabasında Aramlılar'a karşı akşama kadar dayandı ve akşamleyin öldü. Yarasından akan kanlar arabasının içinde kaldı. 36Güneş batarken ordugahta, “Herkes kendi kentine, ülkesine dönsün!” diye bağırdılar.
37Kral ölmüştü. Onu Samiriye'ye getirip orada gömdüler. 38Arabası fahişelerin yıkandığı Samiriye Havuzu'nun kenarında temizlenirken RAB'bin sözü uyarınca köpekler kanını yaladı.
39Ahav'ın krallığı dönemindeki öteki olaylar, bütün yaptıkları, yaptırdığı fildişi süslemeli saray ve bütün kentler İsrail krallarının tarihinde yazılıdır. 40Ahav ölüp atalarına kavuşunca yerine oğlu Ahazya kral oldu.
Yehoşafat'ın Krallığı
(2Ta.20:31-21:1)
41İsrail Kralı Ahav'ın krallığının dördüncü yılında Asa oğlu Yehoşafat Yahuda Kralı oldu. 42Yehoşafat otuz beş yaşında kral oldu ve Yeruşalim'de yirmi beş yıl krallık yaptı. Annesi Şilhi'nin kızı Azuva'ydı. 43Babası Asa'nın bütün yollarını izleyen ve bunlardan sapmayan Yehoşafat RAB'bin gözünde doğru olanı yaptı. Ancak alışılagelen tapınma yerleri kaldırılmadı. Halk hâlâ oralarda kurban kesip buhur yakıyordu. 44Yehoşafat İsrail Kralı ile barış yaptı.
45Yehoşafat'ın krallığı dönemindeki öteki olaylar, başarıları ve savaşları Yahuda krallarının tarihinde yazılıdır. 46Yehoşafat babası Asa'nın döneminden kalan, putperest törenlerinde fuhuş yapan kadın ve erkeklerin hepsini ülkeden süpürüp attı. 47Edom'da kral yoktu, yerine bir vekil bakıyordu.
48Yehoşafat altın almak için Ofir'e gitmek üzere ticaret gemileri yaptırdı. Ancak gemiler oraya gidemeden Esyon-Gever'de parçalandı. 49O zaman Ahav oğlu Ahazya, Yehoşafat'a, “Benim adamlarım gemilerde seninkilerle birlikte gitsinler” dedi. Ama Yehoşafat kabul etmedi.
50Yehoşafat ölüp atalarına kavuştu ve atası Davut'un Kenti'nde atalarının yanına gömüldü. Yerine oğlu Yehoram kral oldu.
Ahazya'nın Krallığı
51Yahuda Kralı Yehoşafat'ın krallığının on yedinci yılında Ahav oğlu Ahazya Samiriye'de İsrail Kralı oldu. İki yıl krallık yaptı. 52RAB'bin gözünde kötü olanı yaptı. Babasının, annesinin ve İsrail'i günaha sürükleyen Nevat oğlu Yarovam'ın yolunda yürüdü. 53Baal'a hizmet edip taptı. Babasının her yaptığına uyarak İsrail'in Tanrısı RAB'bi öfkelendirdi.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

12:25-2Kr.17:41 Krallığın bölündüğü (İsrail ve Yahuda olarak) dönemin anlatıldığı bu bölümlerde, ağırlıklı olarak kralların yaptıklarına ve onlara ilişkin peygamberliklere değinilir. Tanrı’nın gelişmekte olan yeryüzündeki krallığı en fazla kuzeydeki (İsrail) krallıkta tehlikeye girmiştir, çünkü sadakatsiz krallar, kukla kâ-hinler ve sahte peygamberler yüzünden imandan sapma eğilimi artış göstermiştir. Bu dönemde İlyas ve Elişa, Tanrı’nın yönetiminin sadık temsilcileri ve peygamberleri olarak hizmet etmiştir (bkz. Giriş). Güneydeki (Yahuda) krallıkta ise RAB, krallığının görünen simgeleri olan tapınak, Antlaşma Sandığı ve kâhinlerinin hizmeti aracılığıyla halkıyla beraberdir. Davut’un soyundan olan kralların yönetimlerini RAB’be sadık biçimde sürdürmeleri sayesinde RAB’bin antlaşmasına kuzeydeki (İsrail) krallığına göre daha bağlı kaldılarsa da, itaatsizlik ettikleri zaman onlar da sürgünle cezalandırılacaklardır.
22:1 Üç yıl Asur Kralı III. Salmanasar’ın (İÖ 859-824) kayıtlarında, İsrailli Ahav ile Şamlı Hadat-Ezer’in de (Ben-Hadat) aralarında bulunduğu on iki kraldan oluşan bir ittifakın, İÖ 853’ te,Asi Irmağı kıyısındaki Karkar’daAsurlular’la savaştığından söz edilir.
22:2 Yahuda Kralı Yehoşafat, İsrail Kralı’nı görmeye gitti Muhtemelen,Asur’a karşı yapılan batı ittifakının başarısını kutlamak üzere (bkz. 2Ta.18:2).
22:3 Ramot-Gilat’ın Şeria geçidinde, Yarmuk Irmağı yakınlarında, Musa’nın zamanından beri bilinen bir İsrail kenti (bkz. 4:13; Yas.4:43; Yşu.20:8). bize ait İsrailliler, birkaç yıl önce Ben-Hadat ile yaptıkları antlaşmaya dayanarak Ramot-Gilat üzerinde hak iddia eder (bkz. 20:34); anlaşılan Ben-Hadat verdiği sözü tutmamıştır.
22:4 Yehoşafat’a... sordu Kral Ahav, Asurlular’a karşı Aramlılar’la ittifak yapmış olmasına rağmen, Asur kendileri için eskisi kadar tehdit oluşturmadığından, Ramot-Gilat’ı Aramlılar’dan almak için yakaladığı fırsatı değerlendirmek istiyordu. Beni kendin, halkımı halkın, atlarımı atların say Bu ittifakla Yehoşafat, babası Asa’nın İsrail Kralı Baaşa’ya karşı Aramlılar’la ittifak yapma geleneğine uymamış oldu (bkz. 15:17-23).Ahav’la birlik olduğu ve RAB’bin isteğine karşı geldiği için Peygamber Yehu tarafından uyarıldı (2Ta.19:2).
22:6 dört yüz kadar peygamberi Beytel’deki putperestliğe karışmış bu sahte peygamberler (bkz. 12:28-29’a ait notlar), kralı hoşnut edecek sözler söylüyordu (bkz. Amo.7:10-13).
22:7 RAB’bin başka peygamberi yok mu? Yehoşafat, bu dört yüz peygamberin güvenilir olmadığını anladı (bkz. Hez.13:2-3).
22:8 hiç iyi peygamberlik etmez Ahav, bir peygamberin güvenilirliğini, bildirisinin kendini hoşnut etmesine bağlı olarak değerlendiriyordu (bkz. 18:17; 21:20).
22:11 Sidkiya Dört yüz peygamberin sözcüsü.
22:15-16 Mikaya, burada alaycı şekilde dört yüz sahte peygamberi taklit etmektedir (bkz. 22:12). Mikaya’nın ciddiyetsizliği, Ahav’ın hemen fark edeceği ölçüdedir.
22:23 RAB bütün bu peygamberlerin ağzına aldatıcı bir ruh koydu Bazı yorumculara göre aldatıcı ruh, Şeytan’ın kendisi ya da bir cin aracılığıyla konuşan Şeytan’ın temsilcisidir. Bazıları ise bu sözlerin, dört yüz peygamberin gerçeğe uymayı reddederek kendilerini kandırmalarını ifade ettiğini savunur (bkz. Yer.14:14; 23:16,26; Hez.13:2-3,17; ayrıca bkz. 2Sa.24:1’ e ait not).
22:25 Gizlenmek için bir iç odaya Krş. 20:30.
22:31 İsrail Kralı dışında Savaşta önderlik eden kişi öldürüldüğünde ya da ele geçirildiğinde ordusu genellikle dağılırdı (krş. 22:35-36).
22:35 akşamleyin öldü Mikaya’nın peygamberliği yerine gelmiş oldu ( 22:17,28).
22:38 RAB’bin sözü uyarınca İlyas’ın, Ahav’ın ölümü ile ilgili peygamberliğinin bir kısmı gerçekleşmiş oldu (bkz. 21:19’a ait not).
22:39 yaptırdığı fildişi süslemeli saray Ahav’ın bu yapılarda fildişi kullanması, krallığı döneminde ülkesinin ulaştığı zenginliğin göstergesidir. İsrail krallarının tarihinde Bkz. 14:19’a ait not.
22:41 Yehoşafat, İÖ 870’ te babasıAsa’nın vekili iken, İÖ 869’ da tek başına kral olarak görevine başladı.
22:42 yirmi beş yıl İÖ 872-848.
22:47 Edom’un, Yahudalılar’ın hâkimiyeti altında olduğu anlaşı lmaktadır (bkz. 2Sa.8:14; 2Kr.8:20).
22:48 Esyon-Gever’de parçalandı Bkz. 2Ta.20:35-37. RAB Yahuda Kralı Yahoşafat’ı, İsrail KralıAhazya ile antlaşma yaptığı için bu şekilde cezalandırır, çünkü böyle bir antlaşma yapmak RAB’bin antlaşmasını ihlal etmek anlamındadır. O dönemde yabancı uluslar gibi yaşayan Yahudalılar’ın yaptığı ekonomik ve askeri antlaşmalar Yahuda’yı güçlendireceğine zayıflatır ; ulus, günahlarından ötürü RAB’bin gazabına uğramıştır.
22:50 Yerine oğlu Yehoram kral oldu Bkz. Yehoram’ın krallık dönemi, 2Kr.8:16-24; 2Ta.21. bölüm.
22:51 Yehoşafat’ın krallığının on yedinci yılında İÖ 853’ te.

Videolar

1. Krallar Girişi

İsrail'de Samuel kitaplarıyla başlayan krallığın tarihine 1.Krallar Kitabı'nda devam edilir. Kitabı üç bölüme ayırabiliriz:

1. Süleyman'ın İsrail Kralı olması, babası Davut'un ölümü.
2. Süleyman'ın krallığı ve yaptığı işler, özellikle Yeruşalim'de yaptırdığı tapınak.
3. Krallığın kuzey (İsrail) ve güney (Yahuda) krallığı olarak ikiye bölünmesi ve İ.Ö. 9. yüzyılın ortalarına kadar krallıkları yöneten kralların tarihi.

1.ve 2.Krallar kitaplarında her kral Tanrı'ya bağlı olup olmamasına göre değerlendiriliyor, ulusal başarı bu bağlılığa dayanıyor, putperestlikle sadakatsizlik felaketin öncüsü olarak görülüyor. Kuzey kralları zorluklar karşısında Tanrı'ya bağlı kalmayıp başarısız olurken, güney kralları yer yer daha başarılı olur.

Kitaplardaki önemli olaylardan biri Rab'bin yürekli peygamberlerinin halkı putlara tapmamaları ve Tanrı'ya itaatsizlik etmemeleri için uyarmalarıdır. Özellikle İlyas'ın, Baal'ın peygamberleriyle yaptığı savaşımın öyküsü büyük önem taşır (18. bölüm).

1. ve 2. Krallar kitapları Septuaginta'da 3. ve 4. Krallar diye bilinir.

Ana Hatlar:

1:1-2:12 Davut'un krallığının sonu
2:13-46 Süleyman'ın kral olması
3:1-11:43 Süleyman'ın krallığı
a. 3:1-4:34 Krallığın ilk yılları
b. 5:1-8:66 Tapınağın yapımı
c. 9:1-11:43 Krallığın son yılları
12:1-22:53 Bölünen krallıklar
a. 12:1-14:20 Kuzeydeki oymakların ayaklanması
b. 14:21-16:34 Yahuda ve İsrail krallıkları
c. 17:1-19:21 Peygamber İlyas
ç. 20:1-22:40 İsrail Kralı Ahav
d. 22:41-53 Yahuda Kralı Yehoşafat'la İsrail Kralı Ahazya
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş