18
Yonatan Davut'la Bir Antlaşma Yapıyor
1Saul'la Davut'un konuşması sona erdiğinde, Saul oğlu Yonatan'ın yüreği Davut'a bağlandı. Yonatan onu canı gibi sevdi. 2O günden sonra Saul Davut'u yanında tuttu ve babasının evine dönmesine izin vermedi. 3Yonatan, Davut'a beslediği derin sevgiden ötürü, onunla bir dostluk antlaşması yaptı. 4Üzerinden kaftanını çıkarıp zırhı, kılıcı, yayı ve kuşağıyla birlikte Davut'a verdi.
5Davut Saul'un kendisini gönderdiği her yere gitti ve başarılı oldu. Bu yüzden Saul ona ordusunda üstün bir rütbe verdi. Bu olay bütün halkı, Saul'un görevlilerini bile hoşnut etti.
Saul Davut'u Kıskanıyor
6Davut'un Filistli Golyat'ı öldürmesinden sonra, askerler geri dönerken, İsrail'in bütün kentlerinden gelen kadınlar, tef ve çeşitli çalgılar çalarak, sevinçli ezgiler söyleyip oynayarak Kral Saul'u karşılamaya çıktılar. 7 Bir yandan oynuyor, bir yandan da şu ezgiyi söylüyorlardı:
“Saul binlercesini öldürdü,
Davut'sa on binlercesini.”
8Bu sözlere gücenen Saul çok öfkelendi. “Davut'a on binlercesini, banaysa ancak binlercesini verdiler. Artık kral olmaktan başka onun ne eksiği kaldı ki?” diye düşündü. 9Böylece o günden sonra Saul Davut'u kıskanmaya başladı.
10Ertesi gün Tanrı'nın gönderdiği kötü bir ruh Saul'un üzerine güçlü bir biçimde indi. Saul evinde sayıklamaya başladı. Davut her zamanki gibi yine lir çalıyordu. Saul'un elinde bir mızrak vardı. 11“Davut'u vurup duvara çakacağım” diye düşünerek mızrağı ona fırlattı. Ama Davut iki kez ondan kurtuldu.
12Saul Davut'tan korkuyordu. Çünkü RAB Davut'laydı, oysa kendisinden ayrılmıştı. 13Bu yüzden Saul Davut'u yanından uzaklaştırdı. Onu bin kişilik birliğe komutan atadı. Davut askerlere öncülük yapıyordu. 14RAB onunla birlikte olduğundan, yaptığı her işte başarılıydı. 15Davut'un büyük başarısını gördükçe Saul'un korkusu daha da artıyordu. 16Ne var ki, bütün İsrail ve Yahuda halkı Davut'u seviyordu; çünkü Davut onlara öncülük ediyordu.
17Saul Davut'a, “İşte büyük kızım Merav” dedi, “Onu sana eş olarak vereceğim. Yalnız hatırım için yiğitçe davran ve RAB'bin savaşlarını sürdür.” Çünkü, “Davut'un ölümü benim elimden değil, Filistliler'in elinden olsun” diye düşünüyordu.
18Davut, “Ben kim oluyorum, İsrail'de ailem ve babamın oymağı ne ki, krala damat olayım?” diye karşılık verdi. 19Ne var ki, Saul'un kızı Merav'ın Davut'a verileceği zaman geldiğinde, kız Davut yerine Meholalı Adriel'e eş olarak verildi.
20Bu arada Saul'un öbür kızı Mikal Davut'a gönül vermişti. Bunu duyan Saul sevindi. 21“Davut'a Mikal'ı veririm” diye düşündü, “Öyle ki, Mikal Davut'u tuzağa düşürür; Filistliler de onu öldürür.” Davut'a, “Bugün damadım olmak için yine fırsatın var” dedi.
22Sonra görevlilerine, Davut'a gizlice şunları söylemelerini buyurdu: “Bak, kral senden hoşnut, bütün görevlileri de seni seviyor. Kralın damadı olmanın zamanı geldi.”
23Saul'un görevlileri bu sözleri Davut'a ilettiler. Davut, “Yoksul ve önemsiz biriyken kralın damadı olmak sizce küçük bir şey mi?” diye karşılık verdi.
24Görevliler Davut'un dediklerini Saul'a bildirdiler. 25Saul şöyle buyurdu: “Davut'a deyin ki, ‘Kral düşmanlarından öç almak için başlık parası olarak yüz Filistli'nin sünnet derisinden başka bir şey istemiyor.’ ” Davut'un Filistliler'in eline düşüp öleceğini tasarlıyordu.
26Görevliler Saul'un söylediklerini Davut'a ilettiler. Davut, kralın damadı olacağına sevindi. Tanınan süre dolmadan 27Davut'la adamları gidip iki yüz Filistli öldürdüler. Kralın damadı olabilmek için Davut, öldürülen Filistliler'in sünnet derilerini tam tamına getirip krala sundu. Saul da buna karşılık kızı Mikal'ı eş olarak ona verdi. 28Saul, RAB'bin Davut'la birlikte olduğunu ve kızı Mikal'ın onu sevdiğini apaçık gördü. 29Bu yüzden Davut'tan daha çok korktu ve yaşamı boyunca ona düşmanlık besledi.
30Filistli komutanlar saldırdıkça Davut Saul'un öbür komutanlarından daha başarılı oluyordu. Bu yüzden büyük bir üne kavuştu.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

18:1 Yonatan, Davut’un cesaretinden ve RAB’be duyduğu güvenden etkilenmiş olmalıdır (bkz. 18:3; 14:6; 19:5).
18:2 Saul Davut’u yanında tuttu Bkz. 17:15’e ait not.
18:4 Tahtın varisi olan Yonatan, krallığı temsil eden bu eşyaları Davut’a vererek yetkisini ona devretmiş olur (bkz. 20:14-15; 23:17).
18:6 kadınlar tef... çalarak... çıktılar Bkz. Çık.15:20 ve ilgili not.
18:7 Davut’sa onbinlercesini Bkz. 21:11; 29:5. Davut o sırada henüz on kişi bile öldürmemişti. Buradaki sözler, iki kişinin karşı laştırılmasından değil, ikisinin de çok sayıda kişiyi öldürdüğünü vurguluyordu (bkz. Yas.32:30; Mez.91:7 ve ilgili not; Dan.7:10; Mik.6:7). Saul’un kendine güvensizliği, kıskançlığı ve aşırı duygusallığı kadınların ezgisini yanlış yorumlamasına ve alınganlık göstermesine yol açmıştır (bkz. 18:8) ; oysa kadınların amacı RAB’bi yüceltmektir (ayrıca bkz. 21:11’e ait not).
18:10 Tanrı’nın gönderdiği kötü bir ruh Bkz. 16:14’e ait not. her zamanki gibi Bkz. 16:23.
18:12 RAB Davut’laydı Bkz. 16:18 ve ilgili not. oysa kendisinden ayrılmıştı Bkz. 16:14 ve ilgili not.
18:17 İş te büyük kızım Bkz. 17:25. RAB’bin savaşlarını Bkz. 25:28.
18:25 Bkz. örn. Yar.34:12. Saul Davut’tan normal bir başlık parası yerine, muhtemelen Davut’un ölümüne yol açacak bir savaşa katılmasını ister (bkz. 18:17,21). Filistliler sünnet olmadığı için bu kanıt ölenlerin gerçekten Filistli olduğunu ispatlayacaktı.
18:28 Mikal’ın onu sevdiğini RAB’bin Davut’tan yana olduğu yalnızca askeri başarılarında değil, önce Yonatan’ın, ardından da Mikal’ın ona olan sevgisinde de ortaya çıkar. Saul’un, Davut’un aleyhine kullanmaya çalıştığı her şey Davut’a yarar sağladı.
18:30 Krş. 13:13.

Videolar

1. Samuel Girişi

Bu kitap adını, ilk bölümlerinde konu edilen Peygamber Samuel'den alır. İsrail'in "Hakimler" döneminden krallığa geçiş olaylarını konu eder. İsrail yönetiminde meydana gelen bu değişiklik üç kişinin çevresinde yoğunlaşır: Hakimlerin sonuncusu Samuel, İsrail'in ilk kralı Saul ve Davut.

Bu kitabın konusu Eski Antlaşma'nın öbür kitaplarındaki gibi, Tanrı'ya bağlılığın başarıyı, Tanrı'ya itaatsizliğin yıkımı getireceğinin vurgulanmasıdır. Bu konu Kâhin Eli'ye 2:30 ayetinde açıklanmıştır: "Beni onurlandıranı ben de onurlandırırım. Ama beni saymayan küçük düşürülecek."

Kitapta krallığın kuruluşuyla ilgili değişik tepkilerden söz edilir. Rab'bin kendisi İsrail'in kralı olarak bilinirdi. Halkın bir kral istemesi karşısında Rab yine de onlar için bir kral seçti. Ama gerçek şu ki, kral da halk da Tanrı'nın yönetimi altında yaşıyordu (2:7-10). Yoksul zengin, bütün halkın hakları Tanrı'nın Yasası uyarınca eşit bir şekilde korunuyordu.

1. ve 2. Samuel kitapları Septuaginta'da 1. ve 2. Krallar diye bilinir.

Ana Hatlar:

1:1-7:17 Hakim olarak Samuel
8:1-10:27 Saul'un kral oluşu
11:1-15:35 Kral Saul'un ilk yılları
16:1-30:31 Davut ile Saul
31:1-13 Saul'la oğullarının ölümü
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş