7
Tanrı'nın Davut'a Verdiği Söz
(1Ta.17:1-15)
1Kral sarayına yerleşmişti. RAB de onu çevresindeki bütün düşmanlarından koruyarak rahata kavuşturdu.
2O sırada kral, Peygamber Natan'a, “Bak, ben sedir ağacından yapılmış bir sarayda oturuyorum. Oysa Tanrı'nın Sandığı bir çadırda duruyor!” dedi.
3Natan, “Git, tasarladığın her şeyi yap, çünkü RAB seninledir” diye karşılık verdi.
4O gece RAB Natan'a şöyle seslendi: 5“Git, kulum Davut'a şöyle de: ‘RAB diyor ki, oturmam için bana sen mi tapınak[a] yapacaksın? 6İsrail halkını Mısır'dan çıkardığım günden bu yana konutta oturmadım. Bir çadırda orada burada konaklayarak dolaşıyordum. 7İsrailliler'le birlikte dolaştığım yerlerin herhangi birinde, halkım İsrail'i gütmesini buyurduğum İsrail önderlerinden birine, neden bana sedir ağacından bir konut yapmadınız diye hiç sordum mu?’
8“Şimdi kulum Davut'a şöyle diyeceksin: ‘Her Şeye Egemen RAB diyor ki, halkım İsrail'e önder olasın diye seni otlaklardan ve koyun gütmekten aldım. 9Her nereye gittiysen seninleydim. Önünden bütün düşmanlarını yok ettim. Adını dünyadaki büyük adamların adı gibi büyük kılacağım. 10-11Halkım İsrail için bir yurt sağlayıp onları oraya yerleştireceğim. Bundan böyle kendi yurtlarında otursunlar, bir daha rahatsız edilmesinler. Kötü kişiler de halkım İsrail'e hakimler atadığım günden bu yana yaptıkları gibi, bir daha onlara baskı yapmasınlar. Seni bütün düşmanlarından kurtarıp rahata kavuşturacağım.
“ ‘RAB senin için bir soy yetiştireceğini belirtiyor: 12 Sen ölüp atalarına kavuşunca, senden sonra soyundan birini ortaya çıkarıp krallığını pekiştireceğim. 13Adıma bir tapınak kuracak olan odur. Ben de onun krallığının tahtını sonsuza dek sürdüreceğim. 14 Ben ona baba olacağım, o da bana oğul olacak. Kötülük yapınca, onu insanların değneğiyle, insanların vuruşlarıyla yola getireceğim. 15Ama senin önünden kaldırdığım Saul'dan esirgediğim sevgiyi hiçbir zaman esirgemeyeceğim. 16Soyun ve krallığın sonsuza dek önümde duracak; tahtın sonsuza dek sürecektir.’ ”
17Böylece Natan bütün bu sözleri ve görümleri Davut'a aktardı.
Davut'un Duası
(1Ta.17:16-27)
18Bunun üzerine Kral Davut gelip RAB'bin önünde oturdu ve şöyle dedi: “Ey Egemen RAB, ben kimim, ailem nedir ki, beni bu duruma getirdin? 19Ey Egemen RAB, sanki bu yetmezmiş gibi, kulunun soyunun geleceği hakkında da söz verdin. Ey Egemen RAB, insanlarla hep böyle mi ilgilenirsin? 20Ben sana başka ne diyebilirim ki! Çünkü, ey Egemen RAB, kulunu tanıyorsun. 21Sözünün hatırı için ve isteğin uyarınca bu büyüklüğü gösterdin ve kuluna bildirdin.
22“Yücesin, ey Egemen RAB! Bir benzerin yok, senden başka Tanrı da yok! Bunu kendi kulaklarımızla duyduk. 23Halkın İsrail'e benzer tek bir ulus yok dünyada. Kendi halkın olsun diye onları kurtarmaya gittin. Çünkü onlar için de, ülken için de büyük ve görkemli işler yapmakla ün saldın. Mısır'dan kendin için kurtardığın halkın önünden ulusları ve tanrılarını kovdun. 24Halkın İsrail'i sonsuza dek kendi halkın olarak benimsedin ve sen de, ya RAB, onların Tanrısı oldun.
25“Şimdi, ya RAB Tanrı, kuluna ve onun soyuna ilişkin verdiğin sözü sonsuza dek tut, sözünü yerine getir. 26Öyle ki, insanlar, ‘Her Şeye Egemen RAB İsrail'in Tanrısı'dır!’ diyerek adını sonsuza dek yüceltsinler ve kulun Davut'un soyu da önünde sürsün.
27“Ey Her Şeye Egemen RAB, İsrail'in Tanrısı! ‘Senin için bir soy çıkaracağım’ diye kuluna açıkladın. Bundan dolayı kulun sana bu duayı etme yürekliliğini buldu. 28Ey Egemen RAB, sen Tanrı'sın! Sözlerin gerçektir ve kuluna bu iyilikleri söz verdin. 29Şimdi önünde sonsuza dek sürmesi için kulunun soyunu kutsamanı diliyorum. Çünkü, ey Egemen RAB, sen böyle söz verdin ve kulunun soyu kutsamanla sonsuza dek kutlu kılınacak.”
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

5:1-24:25 5. bölümden itibaren 2. Samuel Kitabı’nın bazı bölümleri 1. Tarihler Kitabı ile paraleldir (ayrıca bkz. 3:2-5).
7:1-29 Bkz. Giriş. Burada her ne kadar “antlaşma” sözcüğü geçmese de, Davut Tanrı’ya, kendisiyle bir antlaşma yaptığının farkında olduğunu gösteren bir karşılık verir (bkz. 23:5; Mez.89:3,28,34,39 ; ayrıca bkz. 7:10-11,16,20,28’e ait notlar).Ayrıca bu bölümdeki 5-7,10-11,13,16,16,25-27,29. ayetlerde geçen İbranice “beyt” sözcüğü, “tapınak”, “konut” ve “soy” olarak çevrilmiştir. RAB, kendisine bir “ev” yapmak isteyen Davut için bir “ev” (yani hanedanlık) kuracaktır.
7:1 Kral sarayına yerleşmişti Bkz. 5:11. RAB de onu... bütün düşmanlarından koruyarak rahata kavuşturdu RAB vaatlerinden birini daha yerine getirmiştir (bkz. Çık.33:14; Yas.12:10; 25:19). 8:1-14’ te anlatılan zaferler, bu bölümde anlatılan olaylardan önce gerçekleşmiştir. Bunun nedeni kayıtların konusal düzene göre sıralanmış olmasıdır (bkz. 5:17 ve 8:1’e ait notlar):6. bölümde Antlaşma Sandığı’nın Yeruşalim’e getirilişinin kaydı bulunmaktadır; 7. bölümde Davut’un Antlaşma Sandığı’nı yerleştirmek için Yeruşalim’de bir tapınak yapma arzusundan söz edilir.
7:2 sedir Bkz. 1:11’ e ait not. çadırda Bkz. 7:6; 6:17. RAB’bi kendinden üstün kral olarak kabul eden Davut, kendi sarayı hazırken RAB’be yaraşır bir yer olmamasından rahatsızlık duyar (bkz. 6:2 ve 7:10-11’e ait notlar; ayrıca bkz. Mez.132:2-5; Elç.7:46). Ancak Buluşma Çadırı ve tapınak birer semboldür, RAB ile halkının buluştuğu ve iletişim kurduğu yerdir. Asıl olan, Davut’un ve soyunun krallığıdır; krallığın temsilcisinin, kararlarının ve hizmetinin RAB’be yaraşır şekilde olması, tapınağın inşa edilmemiş olmasından çok daha önemlidir.Ayrıca Davut, isteği o yönde olmasına rağmen, RAB adına bir tapınak inşa etmek üzere görevlendirilmemiştir.
7:3 RAB seninledir Bkz. 1:9; ayrıca bkz. 1Sa.16:18’e ait not.
7:5 sen mi? Davut’un arzusu övgüye değerdi (1Kr.8:18-19), ancak onun yeteneği ve görevi, İsrail halkının vaat edilen topraklarda güvenliğe ve rahata kavuşmasına dek RAB’bin savaşlarını yürütmekti (bkz. 1:10; 1Kr.5:3).
7:9 Önünden bütün düşmanlarını yok ettim Bkz. 7:1’ e ait not.
7:10-11 Halkım İsrail için bir yurt sağlayıp RAB’bin Davut’u kral olarak seçmesinin amacı buydu. Seni... rahata kavuşturacağım Bkz. 7:1,9. RAB senin için... belirtiyor Krş. 7:5. Davut’la yapılan bu antlaşma, Nuh’la, Avram’la ve Pinehas’la yapılanlar gibi koş ulsuzdur (bkz. Yar.9:9-10’a ait not) ve yalnızca RAB’bin değişmez ve lütufkâr tasarısına dayanmaktadır. RAB, kendisine bir “ev” yapmak isteyen Davut için bir “ev” (yani hanedanlık) kuracaktır (7:16). Halkı İsrail’i, İbrahim’in zamanından itibaren çoğaltan RAB, bu hanedanlık aracılığıyla İsrail’e verdiği vaadi yerine getirecek, halkını vaat edilen topraklarda gönence kavuşturacaktır. Bu vaat, nihai olarak, Yahuda oymağından, Davut’un soyundan gelen İsa Mesih’in egemenliğinde tam olarak yerine gelecektir (bkz. 23:5; Mez.89:3-4,30-37 ve ilgili not; 132:11-18; Yşa.9:1-7; 55:3; Mat.1:1; Luk.1:32-33,69-78 ; Elç.2:29-30; 13:22-23; Rom.1:2-3; 2Ti.2:8; Va.3:7; 5:5; 22:16).
7:12 senden sonra... ortaya çıkarıp Saul’un soyunun tersine, Davut’un krallık soyu onun ölümünden sonra da sürecekti (bkz. 6:23’e ait not).
7:13 Adıma bir tapınak kuracak olan odur Tanrı, ancak halkın yerleştiği topraklar ile Davut’un hanedanlığı (oğlu Süleyman ile) güvende olduktan sonra, tahtının (Antlaşma Sandığı’nın) bulunacağı yer olan tapınağın yapılmasını isteyecektir (1Ta.6:31 ; 28:2).
7:14 baba... oğul RAB’bin Kral Davut’un soyuna yönelik bu vaadi, krallık görevini üstlenecek kişinin “babasının” (RAB’bin) yetkili temsilcisi olarak halkı yönetmesi gerektiğini ifade eder (bkz. Mez.2:7; 45:6; 89:27’ye ait not; ayrıca bkz. 89:26). Bu vaat nihai olarak İsa Mesih’in egemenliğinde yerine gelecektir (bkz. İbr.1:5 ve ilgili not).
7:15 sevgiyi Bkz. Mez.6:4’e ait not.
7:16 tahtın sonsuza dek sürecek Bkz. 7:10-11’ e ait not; ayrıca bkz. Giriş. RAB’bin, Davut’un soyu hakkında verdiği ebedi krallık vaadi, sonraki yıllarda pek çok peygamberin sözlerinde tekrar tekrar vurgulanır ve İsrail halkının Mesih’in gelişine dayalı umudunun temeli olur.
7:18-29 Davut, kendisine verilen bu vaadin öncelikle İsrail halkının yararına olduğunu ve bunun tüm ulusların kutsanacağını, böylelikle herkesin RAB’bi onurlandıracağını ve öveceğini anlıyor.
7:18 gelip... RAB’bin önünde oturdu Antlaşma Sandığı’nın bulunduğu çadırın içinde (6:17 ; bkz. Çık.25:22; ayrıca bkz. 1Sa.4:3-4,21’e ait notlar).
7:20 tanıyorsun İbranicesi, ‘kabul ediyorsun’ (bkz. Hoş.2:20; 6:6) veya ‘seçiyorsun’ (bkz. Amo.3:2) anlamlarına da gelir. Davut, RAB’bin verdiği sözün bir antlaşma vaadi olduğunu anlamaktadır (23:5).
7:21 Sözünün Büyük olasılıkla, RAB’bin İbrahim’le başlayarak halkına verdiği vaatten söz etmektedir.
7:22 senden başka Tanrı da yok Bkz. 22:32; 1Sa.2:2. O çağda tek Tanrı’ya tapınan halk sadece İsrailliler’di. Komşu uluslar henoteistti, yani ilahlardan oluşan bir kurulun başında en büyük ilahın yer aldığına inanıyorlardı.
7:23 Kendi halkın olsun diye onları kurtarmaya gittin RAB’bin kendi için oluşturduğu İsrail halkı, başarılı veya iyi karakterli olduğundan değil, RAB’bin seçiminden ötürü bu özel konuma sahipti (bkz. Yas. 4:37; 7:6-8; 33:26-29). ün saldın Tanrı’nın yaratmasının, kurtarmasının ve yargılamasının amacı, kendini insana tanıtmak ve onurlandırılmaktır (bkz. 1Sa.12:22; Yas.7:6-8; Neh.9:10; Yşa.63:11-13; Yer.32:20-21; Hez.36:22-38).
7:24 ya RAB, onların Tanrısı oldun Tanrı’yla halkı arasındaki ilişki, antlaşmanın özüdür (bkz. Çık.6:2-8; Yer.7:23 ve ilgili notlar; Amo.5:14).
7:28 bu iyilikleri Çoğunlukla RAB’bin antlaşmasından söz edilirken geçen “iyilik” sözcüğü için İbranice’de, yaratılışın iyi olduğu söylenirken kullanılan sözcük ( “tov”, Yar.1:2’deki gibi) veya sevgi veya bağlılık anlamlarına gelen sözcük ( “hesed”, Rut 2:20’deki gibi) kullanılabilir. Bunlar, RAB’bin vaatlerine olan sadakatini ve insanın bu iyiliğe layık olmadığını ama buna sahip olduğu için başkalarına da aynı iyiliği göstermekle yükümlü olduğu anlamlarını içerir (bkz. 7:1-29’a ait not; bkz. örn. Say.10:29,32; Yas.26:11; 1Sa.2:32; Yşa.63:7; Yer.29:32; 32:40-41; 33:9).

Videolar

2. Samuel Girişi

1. Samuel'in devamı olan 2. Samuel Kitabı Kral Davut'un krallığının bir tarihçesidir. Davut önce Yahuda oymağının (1-4 bölümleri), sonra bütün İsrail'in kralı oldu (5-24 bölümleri).

2. Samuel Kitabı Davut'un krallığını pekiştirmek ve birliği sağlamak için içte ve dışta düşmanlarıyla nasıl bir mücadeleye giriştiğini canlı bir şekilde anlatır. Ayrıca Tanrı'nın Davut'la yaptığı antlaşmayı ve Davut'un yerine tahta kimin geçeceğini anlatır.

Davut imanlı, Tanrı'ya bağlı ve halkın saygısını kolayca kazanan biri olarak tanıtılıyor bu kitapta. Bazen de acımasız, bencil duygularına kapılıp günah işleyen biri olarak da tanıtılıyor. Ama Rab'bin Peygamberi Natan günahını ortaya çıkarınca, itiraf etti ve Tanrı'nın ona vereceği cezayı kabul etti.

Davut'un yaşamı ve başarıları İsrail halkını o denli çok etkiledi ki, kendisinden sonra halk sıkıntıya düştüğünde onun soyundan gelecek ve ona benzeyecek bir kral için özlem duydu.

Ana Hatlar:

1:1-4:12 Davut'un Yahuda krallığı
5:1-24:25 Davut'un bütün İsrail krallığı
a. 5:1-10:19 İlk yıllar
b. 11:1-12:25 Davut'la Bat-Şeva olayı
c. 12:26-20:26 Sıkıntılar ve zorluklar
ç. 21:1-24:25 Son yıllar
  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş