137
137. Mezmur
1Babil ırmakları kıyısında oturup
Siyon'u andıkça ağladık;
2Çevredeki kavaklara
Lirlerimizi astık.
3Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler,
Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor,
“Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!” diyorlardı.
4Nasıl okuyabiliriz RAB'bin ezgisini
El toprağında?
5Ey Yeruşalim, seni unutursam,
Sağ elim kurusun.
6Seni anmaz,
Yeruşalim'i en büyük sevincimden üstün tutmazsam,
Dilim damağıma yapışsın!
7Yeruşalim'in düştüğü gün,
“Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!”
Diyen Edomlular'ın tavrını anımsa, ya RAB.
8 Ey sen, yıkılası Babil kızı,
Bize yaptıklarını
Sana ödetecek olana ne mutlu!
9Ne mutlu senin yavrularını tutup
Kayalarda parçalayacak insana!
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

Mez.137 Babil sürgününden geri dönmüş, ancak yaşadığı olayların acı hatırasını yüreğinde taşıyan birinin kederli ezgisi. Siyon için söylenen sevgi dolu sözler, Mez.42-43, 46, 48, 84, 122 ve 126’yı andırır. Mezmurun on iki şiirsel dizesi, simetrik olarak dörder dizelik üç kıtaya ayrılır.
137:1 ı rmakları Dicle ve Fırat ırmakları ile bunlardan ayrılan birçok kanal kastedilmektedir. Oturup... ağladık Siyon’dan zorla ayrı düşmüş olmalarından ötürü yaslıydılar (bkz. Eyü.2:8;Ağı.2:10).
137:2 Lirlerimizi astık Acımasız Babilliler, Siyon’a ait neşeli ezgilerle eğlenmek istediler (137:3); ancak sürgündekilerin tuttukları yas buna izin vermedi.
137:7-9 İsrailliler, RAB’bin gücüne güvenle, Edom ve Babil’in kötülüğü karşısında adaletin yerini bulmasını dilediler (bkz. Giriş; 5:10’a ait not).
137:7 Yıkın onu ‘Soyun onu’ anlamına da gelir (bkz.Ağı.4:21). Edomlular’ın tavrını Yakup’un ağabeyi Esav’ın soyundan gelen Edomlular’ın İsrail’e uzun süren düşmanlığı, Edom’a yargı getirecektir (bkz. Yşa.63:1-4; Yer.49:7-22; Hez.25:8,12-14; 35; Ovadya Kitabı).
137:8 yıkılası RAB Babil’e yargısını önceden bildirmişti (Yşa.13, 47. bölümler; Yer.50-51. bölümler; krş. Va.18:5-6). Babil kızı Bkz. 2Kr.19:21’e ait not. olana ne mutlu Bkz. Yşa.14:3-8 ve ilgili notlar; krş. Yer.51:47-48; Va.19:1-3.
137:9 senin yavrularını Savaşlarda kadın ve çocuklar esirgenmez (bkz. 2Kr.8:12; Yşa.13:16,18; Hoş.13:16; Nah.3:10); böylece bir sonraki soydan savaşacak kişi olmaz (bkz. Va.18:1-19:4).

Videolar

Mezmurlar Girişi

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş