115
115. Mezmur
(Mez.135:13-20)
1Bizi değil, ya RAB, bizi değil,
Sevgin ve sadakatin uğruna,
Kendi adını yücelt!
2Niçin uluslar:
“Hani, nerede onların Tanrısı?” desin.
3Bizim Tanrımız göklerdedir,
Ne isterse yapar.
4 Oysa onların putları altın ve gümüşten yapılmış,
İnsan elinin eseridir.
5Ağızları var, konuşmazlar,
Gözleri var, görmezler,
6Kulakları var, duymazlar,
Burunları var, koku almazlar,
7Elleri var, hissetmezler,
Ayakları var, yürümezler,
Boğazlarından ses çıkmaz.
8Onları yapan, onlara güvenen herkes
Onlar gibi olacak!
9Ey İsrail halkı, RAB'be güven,
O'dur yardımcınız ve kalkanınız!
10Ey Harun soyu, RAB'be güven,
O'dur yardımcınız ve kalkanınız!
11Ey RAB'den korkanlar, RAB'be güvenin,
O'dur yardımcınız ve kalkanınız!
12RAB bizi anımsayıp kutsayacak,
İsrail halkını,
Harun soyunu kutsayacak.
13 Küçük, büyük,
Kendisinden korkan herkesi kutsayacak.
14RAB sizi,
Sizi ve çocuklarınızı çoğaltsın!
15Yeri göğü yaratan RAB
Sizleri kutsasın.
16Göklerin öteleri RAB'bindir,
Ama yeryüzünü insanlara vermiştir.
17Ölüler, sessizlik diyarına inenler,
RAB'be övgüler sunmaz;
18Biziz RAB'bi öven,
Şimdiden sonsuza dek.
RAB'be övgüler sunun!
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

113:1-118:29 Bu mezmurlar büyük dini bayramlarda (Fısıh, Haftalar, Çardak, Yeni Ay, Adanma; bkz. Lev.23. bölüm; Say. 10:10; Yu.10:22) okunurdu; özellikle Fısıh yemeğinden önce Mez.113 ve Mez.114, yemekten sonra Mez.115-118 okunurdu.
Mez.115 Bkz. Mez.113-118’e ait not. Bu mezmurda, tek gerçek Tanrı olan RAB’be, halkına gösterdiği sevgi ve sadakat için övgüler sunulur. Yapısal olarak ilahi, halk ve tapınak görevlilerinin seslenişinden oluşan beş kısma ayrılır: (1) 1-8. ayetlerde halkın; (2) 9-11. ayetlerde Levili koro şefinin (nakarat muhtemelen Levililer’den oluşan koro tarafından seslendiriliyordu); (3) 12-13. ayetlerde halkın; (4) 14-15. ayetlerde kâhinlerin; (5) 16-18. ayetlerde yine halkın seslenişi.
115:1 Sevgin ve sadakatin Bu ifade Eski Antlaşma’da çoğunlukla Tanrı’nın, halkıyla yaptığı antlaşmada vaat ettiği bereketleri anlatmak üzere kullanılır (bkz. 6:4 ve 26:3’e ait notlar). adını Bkz. 5:11’e ait not.
115:2 nerede onların Tanrısı? İsrail’in doğal felaketler yaşadığı (bkz. Yoe.2:17) veya düşman tarafından bozguna uğratıldığı zamanlarda öbür ulusların söylediği alaycı sözler (bkz. 79:10; Mik.7:10).
115:3 Ne isterse yapar İsrail’in başına gelen kötü olayların nedeni, Tanrı’nın acizliği olamayacağı gibi, ulusların tapındığı ilahların başarısı da değildir.
115:4-7 Bkz. 135:15-18; Yşa.46:1-7.
115:8 Onlar gibi olacak Bkz. Yşa.44:9-20.
115:9-11 Bkz. 115:8; törensel bir uygulama olan üçlü tekrar, 96:1-3’e ait not; krş. 118:2-4; 135:19-20.
115:11 RAB’den korkanlar Muhtemelen, Yahudi olmayan uluslardan Yahudilik’i benimseyenler (bkz. 1Kr.8:41-43; Ezr.6:21; Neh.10:28-29).
115:17 Ölüler... övgüler sunmaz Bkz. 6:5’e ait not.

Videolar

Mezmurlar Girişi

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş