91
91. Mezmur
1Yüceler Yücesi'nin barınağında oturan,
Her Şeye Gücü Yeten'in gölgesinde barınır.
2“O benim sığınağım, kalemdir” derim RAB için,
“Tanrım'dır, O'na güvenirim.”
3Çünkü O seni avcı tuzağından,
Ölümcül hastalıktan kurtarır.
4Seni kanatlarının altına alır,
Onların altına sığınırsın.
O'nun sadakati senin kalkanın, siperin olur.
5-6Ne gecenin dehşetinden korkarsın,
Ne gündüz uçan oktan,
Ne karanlıkta dolaşan hastalıktan,
Ne de öğleyin yok eden kırgından.
7Yanında bin kişi,
Sağında on bin kişi kırılsa bile,
Sana dokunmaz.
8Sen yalnız kendi gözlerinle seyredecek,
Kötülerin cezasını göreceksin.
9Sen RAB'bi kendine sığınak,
Yüceler Yücesi'ni konut edindiğin için,
10Başına kötülük gelmeyecek,
Çadırına felaket yaklaşmayacak.
11 Çünkü Tanrı meleklerine buyruk verecek,
Gideceğin her yerde seni korusunlar diye.
12 Elleri üzerinde taşıyacaklar seni,
Ayağın bir taşa çarpmasın diye.
13 Aslanın, kobranın üzerine basıp geçeceksin,
Genç aslanı, yılanı çiğneyeceksin.
14“Beni sevdiği için
Onu kurtaracağım” diyor RAB,
“Beni iyi tanıdığı için
Ona kale olacağım.
15Bana seslenince onu yanıtlayacağım,
Sıkıntıda onun yanında olacağım,
Kurtarıp yücelteceğim onu.
16Onu uzun ömürle doyuracak,
Ona kurtarışımı göstereceğim.”
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

Mez.91 Tanrı’ya sığınanların güvenliğiyle ilgili çarpıcı bir tanıklık. İnsanın kasvetli durumunun irdelendiği Mez.90’nın (bkz. Mez.90’a ait not) ardından gelen bu mezmur, öncekinin tezadını oluşturur. Bu mezmur, muhtemelen tapınak görevlilerinden biri (bir kâhin veya Levili) tarafından Tanrı’ya bağlı olanlara güven vermek üzere yazılmıştır (bkz. 91:14-16’ya ait not). Mezmur, sekizer ayetten oluşan iki kısma ayrılır: İkinci kısmın açılış beyti (91:9-10), 91:1-2’nin temasını yansıtmaktadır. İlk kısımda, Tanrı’dan korkan kişilerin iki tehdit karşısında güvende oldukları söylenir (91:3). İkinci kısımda ise tehlikeli iki hayvanla simgelenen düşmanlar karşısında zafer kazanacaklarına dair güvence verilir (91:13). 91:14-16’daki önbildiri ise, en üst seviyede güvence sunmaktadır.
91:1 barınağında Tanrı’dan korkan kişilerin sığınabileceği tapınakta (bkz. 91:4; 27:5; 31:20’de olduğu gibi; 61:4; ayrıca bkz. 23:6; 27:4). Her Şeye Gücü Yeten’in Bkz. Yar.17:1’e ait not. gölgesinde Bkz. 17:8’e ait not.
91:3 avcı tuzağından Düşmandan gelecek tehlikelerden (bkz. 124:7; ayrıca bkz. 9:15’e ait not).
91:4 kanatlarının Bkz. 17:8’e ait not.
91:5-6 gecenin... gündüz ‘Tehdit ne zaman gelirse gelsin, sen güvende olacaksın’ anlamında. dehşetinde Düşman saldırılarından söz ediliyor (bkz. “ok”, 91:3 ve ilgili not).
91:7 on bin kişi Binin ardından on bin sayısının gelmesi, paralelizme dayanan İbrani şiir gereğiydi (bkz. 90:10’a ait not; 1Sa.18:7).
91:9 sığınak Bkz. 90:1.
91:11-12 Bkz. Şeytan’ın kullandığı sözler, Mat.4:5-6; Luk.4:10-11.
91:11 meleklerine Bkz. 34:7’ye ait not.
91:12 taşa çarpmasın Bkz. Özd.3:23.
91:13 Aslanın, kobranın... Genç aslanı, yılanı Aslanlara ve zehirli yılanlara yapılan bu çifte göndermeyle, 91:5-6’daki ölümcül tehlikelerin listesi tamamlanmıştır (bkz. Amo. 5:19).
91:14-16 Mezmur yazarı (bkz. Mez.91’e ait not), peygamberlik sözleri içeren bu ayetlerde, Tanrı’dan korkan kişilerin (bkz. Giriş) Tanrı tarafından kabul edileceği güvencesini verir.
91:15 seslenince... yanıtlayacağım Bkz. 118:5’e ait not.
91:16 uzun ömürle Krş. Mez.90.

Videolar

Mezmurlar Girişi

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş