Mezmurlar 147:15-18

15Yeryüzüne buyruğunu gönderir,
Sözü çarçabuk yayılır.
16Yapağı gibi kar yağdırır,
Kırağıyı kül gibi saçar.
17Aşağıya iri iri dolu savurur,
Kim dayanabilir soğuğuna?
18Buyruk verir, eritir buzları,
Rüzgarını estirir, sular akmaya başlar.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

146:1-150:6 Bu beş mezmur, beş ilahiden oluşan son bir dizi (muhtemelen sürgün sonrası) olup hepsi de “RAB’be övgüler sunun!” haykırışlarıyla çevrilidir (bkz. Mez.106’ya ait not; ayrıca bkz. Mez.111-117). Mezmurlar Kitabı’nın bu son mezmurlarında topluluk önemli konuları seslendirmektedir: Siyon’un göksel Kralı’na (bkz. Mez.146:10; Mez.147:12; Mez.149:2), tüm yaratılışın yaratıcısı, sürdürücüsü ve Rabbi’ne (bkz. Mez.146:6; Mez.147:4,Mez.147:8-9,Mez.147:15-18; Mez.148:5-6); muhtaçların ve savunmasızların tek gerçek umuduna (bkz. Mez.146:5-9; Mez.147:2-3,Mez.147:6,Mez.147:11); halkına karşı birleşen dünyanın tüm güçleri karşı sında, nihai zafer kazanacakları güvencesini veren RAB’be (bkz. Mez.146:10; Mez.147:2,Mez.147:13-14; Mez.149:4-9) övgüler ve övgü çağrıları.
Mez.147 İsrailliler’e gösterdiği merhamet için Tanrı’ya, her şeyin yaratıcısı RAB’be övgüler. Girişin ardından (Mez.147:1), RAB’bin İsrailliler’e yaptığı eşsiz iyiliklerin övüldüğü iki beyit (Mez.147:2-3,Mez.147:19-20) ana metni çerçevelerken, ortada yer alan beyit (Mez.147:10-11), RAB’bin, yaratılan insan yerine RAB’be güvenenlerden aldığı zevki vurgular (bkz. Mez.6:6’ya ait not). Aralarda yer alan ayetlerde (Mez.147:4-9,Mez.147:12-18), Tanrı’nın yaptıkları ve yolları daha geniş bir bağlamda ele alınır (bkz. Mez.146-150’ye ait not).
147:12-18 Tüm yaratılışın Rabbi olan Tanrı, halkının esenliğini ve refahını sağlar.

Videolar

Mezmurlar Girişi

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş