82
82. Mezmur
Asaf'ın mezmuru
1Tanrı yerini aldı tanrısal kurulda[a],
Yargısını açıklıyor ilahların ortasında:
2“Ne zamana dek haksız karar verecek,
Kötüleri kayıracaksınız? Sela
3Zayıfın, öksüzün davasını savunun,
Mazlumun, yoksulun hakkını arayın.
4Zayıfı, düşkünü kurtarın,
Onları kötülerin elinden özgür kılın.”
5Bilmiyor, anlamıyorlar,
Karanlıkta dolaşıyorlar.
Yeryüzünün temelleri sarsılıyor.
6 “ ‘Siz ilahlarsınız’ diyorum,
‘Yüceler Yücesi'nin oğullarısınız hepiniz!’
7Yine de insanlar gibi öleceksiniz,
Sıradan bir önder gibi düşeceksiniz!”
8Kalk, ey Tanrı, yargıla yeryüzünü!
Çünkü bütün uluslar senindir.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

Mez.82 Bkz. Mez.58. Tanrı, duruşma hâkimi olarak tasvir edilmektedir (bkz. 1Kr.22:19; Yşa.6:1-4; Yer.23:18,22). “Adaleti seven” (99:4) ve ulusları doğrulukla yargılayan Yüce Kral (bkz. 9:8; Mez.47’ye ait not; 98:8-9) ve tüm yeryüzünün Hâkimi (bkz. 94:2; Yar.18:25; 1Sa.2:10) olan Tanrı, yeryüzünde zayıfları ve mazlumları savunmakla sorumlu yöneticilerden hesap sorar. Bu mezmurda Tanrı’nın sözleri, Levili mezmur yazarının sözleriyle (82:1,6) çevrelenmektedir (bu mezmurun Mez.81’le bağlantısı için bkz. Mez.73 başlığa ait not).
Mez.82 başlık Bkz. Mez.73 başlığa ait not.
82:1 tanrısal kurulda İbranice’den, “hâkimler topluluğunda” diye de çevrilebilir (bkz. Giriş). ilahların Bkz. 82:6. Göksel Kral Tanrı’nın hizmetkârları olan yöneticilere ve hâkimlere onur payesi olarak “ilah” unvanı verilebilir (bkz. 45:6’ya ait not; ayrıca bkz. Çık.21:6; 22:8-11’e ait notlar) veya bunlara “Tanrı oğulları” denilebilirdi (bkz. 2:7 ve ilgili not). Yahudi kaynaklara göre, burada (ve 6. ayette) İsrail’in adaletsiz yöneticilerinden ve hâkimlerinden söz edilmektedir (bkz. 1Sa.8:3; Yşa.1:15-17; 3:13-15; Yer.21:12; 22:3; Hez.34:4,21; Mik.3:1-3; 7:3). Günümüzde birçok kişi burada, kendilerini büyük bir kibirle gerçekten veya neredeyse tanrısal varlıklar olarak gören, ancak adaleti umursamayan çevre halkların krallarından söz edildiğini düşünür; ancak bazı yorumcular da söz konusu kişilerin kral adına hüküm süren tanrısal varlıklar olduğu düşüncesindedir. Her durumda, kötü yöneticilerle hâkimler, Yüce Kral ve Yüce Hâkim RAB tarafından sertçe uyarılmaktadır.
82:3-4 Kralların ve hâkimlerin başlıca görevi, halka baskı yapanlara ve halkı sömürenlere karşı güçsüzleri korumaktır (bkz. 72:2,4,12-14; Özd.31:8-9; Yşa.11:4; Yer.22:3,16).
82:5 Bilmiyor, anlamıyorlar Mezmurun ortası (bkz. 6:6’ya ait not). Tanrı’dan gelen bilgeliğe sahip olması beklenen bu kişiler (bkz. 1Kr.3:9; Özd.8:14-16; Yşa.11:2), tam aksine ahlaksal konuları veya Tanrı’nın yönetiminin dayandığı ahlâksal düzeni anlamaktan yoksundu (bkz. Yşa.44:18). temelleri sarsılıyor Adaleti sağlaması gerekenler böyle olduğu sürece dünya düzeni bozulmaya mahkûmdur (bkz. 11:3; 75:3 ve ilgili notlar).
82:6 ilahlarsınız Bkz. 82:1’e ait not. diyorum Bkz. 2:7; Yşa.44:24-28; Dan.2:21; 4:17,32; 5:18. Yöneticileri ve hâkimleri belirleyen Tanrı olduğu için, bu kişiler Tanrı’yı kabul etsinler veya etmesinler, O’nun temsilcileridir (bkz. Yer.27:6; Yu.19:11; Rom.13:1-2). oğullarısınız Bkz. 82:1’e ait not.
82:7 düşeceksiniz Bkz. 36:12’ye ait not.
82:8 Kalk Bkz. 3:7’ye ait not.

Videolar

Mezmurlar Girişi

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş