32
32. Mezmur
Davut'un mezmuru - Maskil[a]
1 Ne mutlu isyanı bağışlanan,
Günahı örtülen insana!
2Suçu RAB tarafından sayılmayan,
Ruhunda hile bulunmayan insana ne mutlu!
3Sustuğum sürece
Kemiklerim eridi,
Gün boyu inlemekten.
4Çünkü gece gündüz
Elin üzerimde ağırlaştı.
Dermanım tükendi yaz sıcağında gibi. Sela
5 Günahımı açıkladım sana,
Suçumu gizlemedim.
“RAB'be isyanımı itiraf edeceğim” deyince,
Günahımı, suçumu bağışladın. Sela
6Bu nedenle her sadık kulun
Ulaşılır olduğun zaman sana dua etsin.
Engin sular taşsa bile ona erişemez.
7Sığınağım sensin,
Beni sıkıntıdan korur,
Çevremi kurtuluş ilahileriyle kuşatırsın. Sela
8Eğiteceğim seni, gideceğin yolu göstereceğim,
Öğüt vereceğim sana,
Gözüm sendedir.
9At ya da katır gibi anlayışsız olmayın;
Onları idare etmek için gem ve dizgin gerekir,
Yoksa sana yaklaşmazlar.
10Kötülerin acısı çoktur,
Ama RAB'be güvenenleri O'nun sevgisi kuşatır.
11Ey doğru insanlar, sevinç kaynağınız RAB olsun, coşun;
Ey yüreği temiz olanlar,
Hepiniz sevinç çığlıkları atın!
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

Mez.32 Dürüstçe günahlarını itiraf ederek Tanrı’nın hâkimiyetini kabul eden kişinin Tanrı tarafından bağışlamasına duyduğu sevinçle dile getirdiği minnettarlığı görülmektedir. Mezmur, Buluşma Çadırı’nda tapınmakta olanların önünde Davut ile Tanrı arasındaki bir diyalog gibi görünmektedir. 1-2. ve 11. ayetlerde Davut topluluğa hitap eder; 32:3-7’de Tanrı’ya seslenmektedir; 32:8-10’da Tanrı’nın bir kâhini ona hitap etmektedir (ancak bkz. 32:8-10’a ait not). Bu mezmur tövbeyle ilgili mezmurlar arasında kabul ediliyordu (bkz. Mez.6’ya ait not).
Mez.32 başlık Maskil Anlamı tam olarak bilinmeyen bir müzik veya edebiyat terimi. ‘Didaktik şiir’ anlamına gelebilir (ayrıca bkz. Mez.42; 44-45; 52-55; 74; 78; 88-89 ve 142’nin başlıkları).
32:1-2 Ne mutlu Bkz. 1:1’e ait not. Tekrarlamalar vurgu amaçlıdır. bağışlanan... örtülen... sayılmayan Farklı sözcüklerle yinelenen söylem aynı konuyu vurgular (bkz. Rom.4:6-8). Ruhunda hile bulunmayan Günahı konusunda Tanrı’ya karşı dürüst olanlar.
32:3-5 Tanrı’nın günahlarını bağışlamasıyla ilgili Davut’un kişisel tanıklığı. Günahını itiraf etmeyi inatla reddediyorken, başına gelen sıkıntılar sırasında ettiği samimi itiraf onu rahatlatır. Sıkıntı, muhtemelen bir hastalık, Tanrı’nın yola getirmek için kullandığı araçtır (bkz. Mez.38).
32:5 Günahımı... Suçumu... isyanımı Bkz. 51:1-2; Yşa.59:12. itiraf edeceğim Bkz. Mez.51; 2Sa.12:13.
32:6 Sadık kulun Bkz. 4:3’e ait not. Ulaşılır olduğun zaman Bkz. Yşa.55:6. Engin sular Eski Ortadoğu’da kabaran suların dünyada yaşayan herkesin güvenliğini ve refahını her zaman tehdit ettiğine inanılırdı. EskiAntlaşma’da denizler ve ölüler diyarıyla ilgili olan tasvirler kimi zaman peş peşe verilir, çeşitli tehlikeleri ve zorlukları betimlemek için kullanılır (bkz. 18:4-5,16; 42:7; 65:7; 74:12-14; 77:16,19; 89:9-10; 93:3-4; 124:4-5; 144:7-8; Eyü.7:12; 26:12; 38:8-11; Yşa.5:30; 8:7-8; 17:12-14; 51:9-10; Yer.5:22; 47:2; 51:55; Hab.3:8-10; ayrıca bkz. Ezg.8:6-7’ye ait not; 49:14; 69:2).
32:7 Çevremi kurtuluş ilâhileriyle kuşatırsın RAB’bin kulunu veya halkını sıkıntılarından kurtarması, savaşta kazanılan bir zafer gibi, yüksek sesle ve ilahilerle kutlanırdı (bkz. 7:17; 9:1’e ait notlar; ayrıca bkz. 35:27; 51:8).
32:8-10 Bu sözler, ya Davut’a ya da az önce RAB’be güvenmeleri öğütlenenlere yöneliktir.
32:10 sevgisi Bkz. 6:4’e ait not.
32:11 yüreği Bkz. 5:9’a ait not.

Videolar

Mezmurlar Girişi

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş