90 4.KİTAP
90. Mezmur
Tanrı adamı Musa'nın duası
1Ya Rab, barınak oldun bize
Kuşaklar boyunca.
2Dağlar var olmadan,
Daha evreni ve dünyayı yaratmadan,
Öncesizlikten sonsuzluğa dek Tanrı sensin.
3İnsanı toprağa döndürürsün,
“Ey insanoğulları, toprağa dönün!” diyerek.
4 Çünkü senin gözünde bin yıl
Geçmiş bir gün, dün gibi,
Bir gece nöbeti gibidir.
5İnsanları bir düş gibi siler, süpürürsün,
Sabah biten ot misali:
6Sabah filizlenir, büyür,
Akşam solar, kurur.
7Eriyip bitiyoruz senin öfkenden,
Kızgınlığından dehşete düşüyoruz.
8Suçlarımızı önüne,
Gizli günahlarımızı yüzünün ışığına çıkardın.
9Gazabından kısalıyor günlerimiz,
Bir soluk gibi tükeniyor yıllarımız.
10Ömrümüz yetmiş yıl sürüyor,
Bilemedin seksen, o da sağlıklıysak;
En güzel yıllar da zahmetle, kederle geçiyor,
Çabucak bitiyor, uçup gidiyoruz.
11Kim bilir gazabının gücünü?
Çünkü öfken sana duyulan korku kadar güçlüdür.
12Bu yüzden günlerimizi saymayı bize öğret ki,
Bilgelik kazanalım.
13Vazgeç, ya RAB! Öfken ne zamana dek sürecek?
Acı kullarına!
14Sabah bizi sevginle doyur,
Ömrümüz boyunca sevinçle haykıralım.
15Kaç gün bizi sıkıntıya soktunsa,
Kaç yıl çile çektirdinse,
O kadar sevindir bizi.
16Yaptıkların kullarına,
Görkemin onların çocuklarına görünsün.
17Tanrımız Rab bizden hoşnut kalsın.
Ellerimizin emeğini boşa çıkarma.
Evet, ellerimizin emeğini boşa çıkarma.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

Mez.90 Sonsuza dek var olan Tanrı’nın, günahları yüzünden O’nun gazabına uğrayan ve ömürleri kısalan kullarına merhamet göstermesi için edilen dua. Yakarışlarının konusu, emeklerinin boşa gitmeyip günlerinin neşeyle dolması için Tanrı’nın onlara gerçek bilgeliği öğretmesi (bkz. 90:12 ve ilgili not) ve onları kutsamasıdır. Bu mezmurun yazılmasında etkili olan konu, İsrailliler’in vaat edilmiş ülkeye girmeden önce çölde geçirdikleri kırk yıldır (Say.14:26-35). Mezmurun Mez.39 ile pek çok ortak noktası bulunur (ayrıca bkz. Mez.103).
Mez.90 başlık Tanrı adamı Eski Antlaşma’da, aralarında Musa’nın da (bkz. Yşu.14:6) bulunduğu peygamberler (bkz. 1Sa.2:27’ye ait not) için kullanılan genel bir ifade. Musa’nın Musa’yla ilgili bu mezmur, Mezmurlar Kitabı’ndaki en eski mezmurdur. duası Bkz. Mez.17 başlığa ait not.
90:1 barınak Bkz. 91:9. Kuşaklar boyunca Bkz. 100:5.
90:3-6 İnsanlar Tanrı’nın ölüm getiren laneti altında yaşamaktadır: “topraktan... toprağa” (Yar.3:19).
90:4 gece nöbeti Bkz. Mat.14:25’e ait not. Üç, dört saatlik kısa bir süre.
90:5-6 İnsanın yaşam süresi, daha akşam olmadan sıcak Kenan güneşi altında solan yeni bitmiş bir otla karşılaştırılır. İnsan ömrünün kısalığı, Kutsal Kitap yazarlarının sıkça işlediği bir konudur (bkz. 37:2,20; 39:5,11; 62:9; 78:39; 89:47; 102:3,11; 103:15-16; 109:23; 144:4; Eyü.14:1-2; Va.6:12; Yşa.40:6-8; Yak. 1:9-11; 1Pe.1:24-25).
90:7 öfkenden, Kızgınlığından Bkz. 90:9,11; ayrıca bkz. 2:5’e ait not.
90:10 seksen İbrani şiirinin yapısı gereği, sayılar bu şekilde artırılır; burada, bundan dolayı yetmişin ardından seksen sayısı telaffuz edilir (krş. 91:7’ye ait not).
90:11-12 Herkes günlerinin sayılı olduğunu anlamalıdır; yoksa bir gün öleceği ve Tanrı’ya hesap vereceği düşüncesinden yoksun, küstah bir budala olur (bkz. Mez.10; 30:6; 49; 73:4-20; 92:6-7; 94:8-10; ayrıca bkz. Yas.8. bölüm).
90:11 sana duyulan korku Bkz. Yar.20:11’e ait not.
90:12 Bilgelik kazanalım Tanrı’nın insanı terbiye etmesi ve insanın kendi ölümlülüğünü kavraması (bkz. Mez.39), gerçek bilgeliği öğretir (bkz. Özd.3:1-12; İbr.12:7-11).
90:13-17 Tanrı’nın merhamet göstermesi ve yaşamına yeniden sevinç getirmesi için edilen dua.
90:13 ne zamana dek...? Bkz. 6:3’e ait not (ayrıca bkz. Giriş).
90:14 Tanrı’nın merhametinden uzak olmanın yol açtığı karanlığın bitmesi için edilen dua (bkz. Mez.57’ye ait not). sevginle Bkz. 6:4’e ait not.
90:16 Yaptıkların... Görkemin Bkz. 111:3; daha ayrıntılı anlatım için Mez.111. onların çocuklarına Bkz. 90:1.
90:17 ‘Emeğimizi verimli ve kalıcı kılarak yaşamı geçici (90:3-6) olan bizlere iyiliğini göster’ anlamında.

Videolar

Mezmurlar Girişi

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş