119
119. Mezmur
(ALEF)[a]
1Ne mutlu yolları temiz olanlara,
RAB'bin yasasına göre yaşayanlara!
2Ne mutlu O'nun öğütlerine uyanlara,
Bütün yüreğiyle O'na yönelenlere!
3Hiç haksızlık etmezler,
O'nun yolunda yürürler.
4Koyduğun koşullara
Dikkatle uyulmasını buyurdun.
5Keşke kararlı olsam
Senin kurallarına uymakta!
6Hiç utanmayacağım,
Bütün buyruklarını izledikçe.
7Şükredeceğim sana temiz yürekle,
Adil hükümlerini öğrendikçe.
8Kurallarını yerine getireceğim,
Bırakma beni hiçbir zaman!
(BEYT)
9Genç insan yolunu nasıl temiz tutar?
Senin sözünü tutmakla.
10Bütün yüreğimle sana yöneliyorum,
İzin verme buyruklarından sapmama!
11Aklımdan çıkarmam sözünü,
Sana karşı günah işlememek için.
12Övgüler olsun sana, ya RAB,
Bana kurallarını öğret.
13Ağzından çıkan bütün hükümleri
Dudaklarımla yineliyorum.
14Sevinç duyuyorum öğütlerini izlerken,
Sanki benim oluyor bütün hazineler.
15Koşullarını derin derin düşünüyorum,
Yollarını izlerken.
16Zevk alıyorum kurallarından,
Sözünü unutmayacağım.
(GİMEL)
17Ben kuluna iyilik et ki yaşayayım,
Sözüne uyayım.
18Gözlerimi aç,
Yasandaki harikaları göreyim.
19Garibim bu dünyada,
Buyruklarını benden gizleme!
20İçim tükeniyor,
Her an hükümlerini özlemekten.
21Buyruklarından sapan
Lanetli küstahları azarlarsın.
22Uzaklaştır benden küçümsemeleri, hakaretleri,
Çünkü öğütlerini tutuyorum.
23Önderler toplanıp beni kötüleseler bile,
Ben kulun senin kurallarını derin derin düşüneceğim.
24Öğütlerin benim zevkimdir,
Bana akıl verirler.
(DALET)
25Toza toprağa serildim,
Sözün uyarınca yaşam ver bana.
26Yaptıklarımı açıkladım, beni yanıtladın;
Kurallarını öğret bana!
27Koşullarını anlamamı sağla ki,
Harikalarının üzerinde düşüneyim.
28İçim eriyor kederden,
Sözün uyarınca güçlendir beni!
29Yalan yoldan uzaklaştır,
Yasan uyarınca lütfet bana.
30Ben sadakat yolunu seçtim,
Hükümlerini uygun gördüm.
31Öğütlerine dört elle sarıldım, ya RAB,
Utandırma beni!
32İçime huzur verdiğin için
Buyrukların doğrultusunda koşacağım.
(HE)
33Kurallarını nasıl izleyeceğimi öğret bana, ya RAB,
Öyle ki, onları sonuna kadar izleyeyim.
34Anlamamı sağla, yasana uyayım,
Bütün yüreğimle onu yerine getireyim.
35Buyrukların doğrultusunda yol göster bana,
Çünkü yolundan zevk alırım.
36Yüreğimi haksız kazanca değil,
Kendi öğütlerine yönelt.
37Gözlerimi boş şeylerden[b] çevir,
Beni kendi yolunda yaşat.
38Senden korkulması için
Ben kuluna verdiğin sözü yerine getir.
39Korktuğum hakaretten uzak tut beni,
Çünkü senin ilkelerin iyidir.
40Çok özlüyorum senin koşullarını!
Beni doğruluğunun içinde yaşat!
(VAV)
41Bana sevgini göster, ya RAB,
Sözün uyarınca kurtar beni!
42O zaman beni aşağılayanlara
Gereken yanıtı verebilirim,
Çünkü senin sözüne güvenirim.
43Gerçeğini ağzımdan düşürme,
Çünkü senin hükümlerine umut bağladım.
44Yasana sürekli,
Sonsuza dek uyacağım.
45Özgürce yürüyeceğim,
Çünkü senin koşullarına yöneldim ben.
46Kralların önünde senin öğütlerinden söz edecek,
Utanç duymayacağım.
47Senin buyruklarından zevk alıyor,
Onları seviyorum.
48Saygı ve sevgi duyuyorum buyruklarına,
Derin derin düşünüyorum kurallarını.
(ZAYİN)
49Kuluna verdiğin sözü anımsa,
Bununla umut verdin bana.
50Acı çektiğimde beni avutan budur,
Sözün bana yaşam verir.
51Çok eğlendiler küstahlar benimle,
Yine de yasandan şaşmadım.
52Geçmişte verdiğin hükümleri anımsayınca,
Avundum, ya RAB.
53Çileden çıkıyorum,
Yasanı terk eden kötüler yüzünden.
54Senin kurallarındır ezgilerimin konusu,
Konuk olduğum bu dünyada.
55Gece adını anarım, ya RAB,
Yasana uyarım.
56Tek yaptığım,
Senin koşullarına uymak.
(HET)
57Benim payıma düşen sensin, ya RAB,
Sözlerini yerine getireceğim, dedim.
58Bütün yüreğimle sana yakardım.
Lütfet bana, sözün uyarınca.
59Tuttuğum yolları düşündüm,
Senin öğütlerine göre adım attım.
60Buyruklarına uymak için
Elimi çabuk tuttum, oyalanmadım.
61Kötülerin ipleri beni sardı,
Yasanı unutmadım.
62Doğru hükümlerin için
Gece yarısı kalkıp sana şükrederim.
63Dostuyum bütün senden korkanların,
Koşullarına uyanların.
64Yeryüzü sevginle dolu, ya RAB,
Kurallarını öğret bana!
(TET)
65Ya RAB, iyilik ettin kuluna,
Sözünü tuttun.
66Bana sağduyu ve bilgi ver,
Çünkü inanıyorum buyruklarına.
67Acı çekmeden önce yoldan sapardım,
Ama şimdi sözüne uyuyorum.
68Sen iyisin, iyilik edersin;
Bana kurallarını öğret.
69Küstahlar yalanlarla beni lekeledi,
Ama ben bütün yüreğimle senin koşullarına uyarım.
70Onların yüreği yağ bağladı,
Bense zevk alırım yasandan.
71İyi oldu acı çekmem;
Çünkü kurallarını öğreniyorum.
72Ağzından çıkan yasa benim için
Binlerce altın ve gümüşten daha değerlidir.
(YOD)
73Senin ellerin beni yarattı, biçimlendirdi.
Anlamamı sağla ki buyruklarını öğreneyim.
74Senden korkanlar beni görünce sevinsin,
Çünkü senin sözüne umut bağladım.
75Biliyorum, ya RAB, hükümlerin adildir;
Bana acı çektirirken bile sadıksın.
76Ben kuluna verdiğin söz uyarınca,
Sevgin beni avutsun.
77Sevecenlik göster bana, yaşayayım,
Çünkü yasandan zevk alıyorum.
78Utansın küstahlar beni yalan yere suçladıkları için.
Bense senin koşullarını düşünüyorum.
79Bana dönsün senden korkanlar,
Öğütlerini bilenler.
80Yüreğim kusursuz uysun kurallarına,
Öyle ki, utanç duymayayım.
(KAF)
81İçim tükeniyor senin kurtarışını özlerken,
Senin sözüne umut bağladım ben.
82Gözümün feri sönüyor söz verdiklerini beklemekten,
“Ne zaman avutacaksın beni?” diye soruyorum.
83Dumandan kararmış tuluma döndüm,
Yine de unutmuyorum kurallarını.
84Daha ne kadar bekleyecek kulun?
Ne zaman yargılayacaksın bana zulmedenleri?
85Çukur kazdılar benim için
Yasana uymayan küstahlar.
86Bütün buyrukların güvenilirdir;
Haksız yere zulmediyorlar, yardım et bana!
87Nerdeyse sileceklerdi beni yeryüzünden,
Ama ben senin koşullarından ayrılmadım.
88Koru canımı sevgin uyarınca,
Tutayım ağzından çıkan öğütleri.
(LAMET)
89Ya RAB, sözün
Göklerde sonsuza dek duruyor.
90Sadakatin kuşaklar boyu sürüyor,
Kurduğun yeryüzü sapasağlam duruyor.
91Bugün hükümlerin uyarınca ayakta duran her şey
Sana kulluk ediyor.
92Eğer yasan zevk kaynağım olmasaydı,
Çektiğim acılardan yok olurdum.
93Koşullarını asla unutmayacağım,
Çünkü onlarla bana yaşam verdin.
94Kurtar beni, çünkü seninim,
Senin koşullarına yöneldim.
95Kötüler beni yok etmeyi beklerken,
Ben senin öğütlerini inceliyorum.
96Kusursuz olan her şeyin bir sonu olduğunu gördüm,
Ama senin buyruğun sınır tanımaz.
(MEM)
97Ne kadar severim yasanı!
Bütün gün düşünürüm onun üzerinde.
98Buyrukların beni düşmanlarımdan bilge kılar,
Çünkü her zaman aklımdadır onlar.
99Bütün öğretmenlerimden daha akıllıyım,
Çünkü öğütlerin üzerinde düşünüyorum.
100Yaşlılardan daha bilgeyim,
Çünkü senin koşullarına uyuyorum.
101Sakınırım her kötü yoldan,
Senin sözünü tutmak için.
102Ayrılmam hükümlerinden,
Çünkü bana sen öğrettin.
103Ne tatlı geliyor verdiğin sözler damağıma,
Baldan tatlı geliyor ağzıma!
104Senin koşullarına uymakla bilgelik kazanıyorum,
Bu yüzden nefret ediyorum her yanlış yoldan.
(NUN)
105Sözün adımlarım için çıra,
Yolum için ışıktır.
106Adil hükümlerini izleyeceğime ant içtim,
Andımı tutacağım.
107Çok sıkıntı çektim, ya RAB;
Koru hayatımı sözün uyarınca.
108Ağzımdan çıkan içten övgüleri
Kabul et, ya RAB,
Bana hükümlerini öğret.
109Hayatım her an tehlikede,
Yine de unutmam yasanı.
110Kötüler tuzak kurdu bana,
Yine de sapmadım senin koşullarından.
111Öğütlerin sonsuza dek mirasımdır,
Yüreğimin sevincidir onlar.
112Kararlıyım
Sonuna kadar senin kurallarına uymaya.
(SAMEK)
113Döneklerden tiksinir,
Senin yasanı severim.
114Sığınağım ve kalkanım sensin,
Senin sözüne umut bağlarım.
115Ey kötüler, benden uzak durun,
Tanrım'ın buyruklarını yerine getireyim.
116Sözün uyarınca destek ol bana, yaşam bulayım;
Umudumu boşa çıkarma!
117Sıkı tut beni, kurtulayım,
Her zaman kurallarını dikkate alayım.
118Kurallarından sapan herkesi reddedersin,
Çünkü onların hileleri boştur.
119Dünyadaki kötüleri cüruf gibi atarsın,
Bu yüzden severim senin öğütlerini.
120Bedenim ürperiyor dehşetinden,
Korkuyorum hükümlerinden.
(AYİN)
121Adil ve doğru olanı yaptım,
Gaddarların eline bırakma beni!
122Güven altına al kulunun mutluluğunu,
Baskı yapmasın bana küstahlar.
123Gözümün feri sönüyor,
Beni kurtarmanı,
Adil sözünü yerine getirmeni beklemekten.
124Kuluna sevgin uyarınca davran,
Bana kurallarını öğret.
125Ben senin kulunum, bana akıl ver ki,
Öğütlerini anlayabileyim.
126Ya RAB, harekete geçmenin zamanıdır,
Yasanı çiğniyorlar.
127Bu yüzden senin buyruklarını,
Altından, saf altından daha çok seviyorum;
128Koyduğun koşulların hepsini doğru buluyorum,
Her yanlış yoldan tiksiniyorum.
(PE)
129Harika öğütlerin var,
Bu yüzden onlara candan uyuyorum.
130Sözlerinin açıklanışı aydınlık saçar,
Saf insanlara akıl verir.
131Ağzım açık, soluk soluğayım,
Çünkü buyruklarını özlüyorum.
132Bana lütufla bak,
Adını sevenlere her zaman yaptığın gibi.
133Adımlarımı pekiştir verdiğin söz uyarınca,
Hiçbir suç bana egemen olmasın.
134Kurtar beni insan baskısından,
Koşullarına uyabileyim.
135Yüzün aydınlık saçsın kulunun üzerine,
Kurallarını öğret bana.
136Oluk oluk yaş akıyor gözlerimden,
Çünkü uymuyorlar yasana.
(SADE)
137Sen adilsin, ya RAB,
Hükümlerin doğrudur.
138Buyurduğun öğütler doğru
Ve tam güvenilirdir.
139Gayretim beni tüketti,
Çünkü düşmanlarım unuttu senin sözlerini.
140Sözün çok güvenilirdir,
Kulun onu sever.
141Önemsiz ve horlanan biriyim ben,
Ama koşullarını unutmuyorum.
142Adaletin sonsuza dek doğrudur,
Yasan gerçektir.
143Sıkıntıya, darlığa düştüm,
Ama buyrukların benim zevkimdir.
144Öğütlerin sonsuza dek doğrudur;
Bana akıl ver ki, yaşayayım.
(KOF)
145Bütün yüreğimle haykırıyorum,
Yanıtla beni, ya RAB!
Senin kurallarına uyacağım.
146Sana sesleniyorum,
Kurtar beni,
Öğütlerine uyayım.
147Gün doğmadan kalkıp yardım dilerim,
Senin sözüne umut bağladım.
148Verdiğin söz üzerinde düşüneyim diye,
Gece boyunca uyku girmiyor gözüme.
149Sevgin uyarınca sesime kulak ver,
Hükümlerin uyarınca, ya RAB, yaşam ver bana!
150Yaklaşıyor kötülük ardınca koşanlar,
Yasandan uzaklaşıyorlar.
151Oysa sen yakınsın, ya RAB,
Bütün buyrukların gerçektir.
152Çoktan beri anladım
Öğütlerini sonsuza dek verdiğini.
(REŞ)
153Çektiğim sıkıntıyı gör, kurtar beni,
Çünkü yasanı unutmadım.
154Davamı savun, özgür kıl beni,
Sözün uyarınca koru canımı.
155Kurtuluş kötülerden uzaktır,
Çünkü senin kurallarına yönelmiyorlar.
156Çok sevecensin, ya RAB,
Hükümlerin uyarınca koru canımı.
157Bana zulmedenler, düşmanlarım çok,
Yine de sapmadım senin öğütlerinden.
158Tiksinerek bakıyorum hainlere,
Çünkü uymuyorlar senin sözüne.
159Bak, ne kadar seviyorum koşullarını,
Sevgin uyarınca, ya RAB, koru canımı.
160Sözlerinin temeli gerçektir,
Doğru hükümlerinin tümü sonsuza dek sürecektir.
(SİN ve ŞİN)
161Yok yere zulmediyor bana önderler,
Oysa yüreğim senin sözünle titrer.
162Ganimet bulan biri gibi
Verdiğin sözlerde sevinç bulurum.
163Tiksinir, iğrenirim yalandan,
Ama senin yasanı severim.
164Doğru hükümlerin için
Seni günde yedi kez överim.
165Yasanı sevenler büyük esenlik bulur,
Hiçbir şey sendeletmez onları.
166Ya RAB, kurtarışına umut bağlar,
Buyruklarını yerine getiririm.
167Öğütlerine candan uyar,
Onları çok severim.
168Öğütlerini, koşullarını uygularım,
Çünkü bütün davranışlarımı görürsün sen.
(TAV)
169Feryadım sana erişsin, ya RAB,
Sözün uyarınca akıl ver bana!
170Yalvarışım sana ulaşsın;
Verdiğin söz uyarınca kurtar beni!
171Dudaklarımdan övgüler aksın,
Çünkü bana kurallarını öğretiyorsun.
172Dilimde sözün ezgilere dönüşsün,
Çünkü bütün buyrukların doğrudur.
173Elin bana yardıma hazır olsun,
Çünkü senin koşullarını seçtim ben.
174Kurtarışını özlüyorum, ya RAB,
Yasan zevk kaynağımdır.
175Beni yaşat ki, sana övgüler sunayım,
Hükümlerin bana yardımcı olsun.
176Kaybolmuş koyun gibi avare dolaşıyordum;
Kulunu ara,
Çünkü buyruklarını unutmadım ben.
  • Giriş
  • Video
  • Notlar

Notlar

Mez.119 Mezmurun ana teması, Tanrı’nın sözlerine (ve sözün Tanrısı’na) adanmışlıktır. Tanrı sözünün iki özelliği vurgulanır: (1) Tanrı’nın itaat edilmesi gereken antlaşma yükümlülükleri ve (2) Tanrı’nın iman edilmesi gereken vaatleri (bkz. 34:8-14’e ait not). Tanrı sözünü niteleyen sekiz sözcük yirmi iki kıtaya yayılmıştır. Mezmur alfabetik akrostişten oluşmaktadır: her kıtanın dizeleri İbrani alfabesinin aynı harfiyle başlamaktadır. Mezmur yazarının akrostişten yararlanması, Tanrı’nın sözlerinin yüceliğini, dili oluşturan her harfi kullanarak anlatabileceği inancından ileri gelmiş olmalıdır. Mezmur boyunca kişinin Tanrı’nın sözüne karşı tavrı ve davranışları vurgulanır; en çok vurgulanan davranışlar itaat ve Tanrı sözü üzerinde derin düşünmek iken, en önemli tavır Tanrı sözünü sevmektir. 19:7-13’ün teması geliştirilmekte ve kurtuluşla ilgili birçok duayla birlikte işlenmektedir. Uzunluk, biçim ve tür bakımlarından Mez.119 eşsizdir. Büyük olasılıkla düz ezgiyle söylemek veya anlatmak yerine, okunmak niyetiyle yazılmıştır. Mez.1’e benzer olarak (ayrıca bkz. Mez.9 ve ilgili not) tanrısal öğretiş amacı da taşımaktadır.
119:1-2 Ne mutlu Bkz. 1:1’e ait not.
119:1 yolları temiz olanlara Bkz. Yar.17:1. yasasına Bkz. Yas. 4:44. “Yasa” sözcüğü, sonraki dönemlerde daha geniş bir anlam kazanarak Musa’nın beş kitabı (bkz. Luk.24:44 ve ilgili not) veya Eski Antlaşma’nın tamamı (bkz. Yu.10:34; 12:34; 15:25; 1Ko. 14:21 ve ilgili notlar) olarak anlaşılmıştır.Ancak burada Tanrı sözünün getirdiği tüm yükümlülükleri kapsayan bir terimdir.
119:2 Bütün yüreğiyle O’na yönelenlere Bkz. Yas.4:29 ve ilgili not. yüreğiyle Bkz. 119:7; ayrıca bkz. 5:9’a ait not.
119:3 yolunda Tanrı’nın, halkıyla yaptığı antlaşmada, yerine getirildiği takdirde kutsama sağlayacağını vaat ettiği, bu yüzden her İsrailli’nin yerine getirmesi gereken yükümlülükleri ifade eder (bkz. 25:4’e ait not).
119:4 koşullara Bkz. 111:7.
119:5 kurallarına Bkz. Yas.6:2; 28:15,45; 30:10,16; 1Kr.11:11.
119:6 Hiç utanmayacağım Bkz. 119:31,46,80; 25:2-3,20. Çünkü Tanrı, imanlıyı hiçbir zaman bırakmayacaktır (bkz. 119:8). buyruklarını Bkz. Çık.20:6; 24:12; Yas.4:2. izledikçe Bkz. 119:14-15.
119:7 Adil Bkz. 119:75,106,123; ayrıca bkz. 19:9.
119:8 Bırakma beni Bkz. 9:10; 22:1; 27:9-10; 38:21; 71:9,11,18.
119:9 Genç insan Bkz. 34:11; Özd.1:4; Vai.11:9;12:1-2; ayrıca bkz. Süleyman’ın Özdeyişleri: Giriş.
119:11 sözünü Bkz. Yas.33:9; Özd.30:5.
119:13 yineliyorum Bkz. 50:16 ve ilgili not.
119:14 Sanki benim oluyor bütün hazineler Bkz. 119:72,111, 162.
119:15 Yollarını Bkz. 25:4 ve ilgili not.
119:18 harikaları Bu sözcük çoğunlukla Tanrı’nın kurtarışı (bkz. 9:1 ve ilgili not) anlamında kullanılmasına karşın, burada daha çok Tanrı’nın buyruklarının mükemmelliği anlamına gelmektedir (bkz. 119:27).
119:21 Lanetli Tanrı’nın gelecekte getireceği yargının (cezanın) altında olan. küstahlar Tanrı’nın buyruklarını yerine getirmektense kendi isteklerini izleyenler (bkz. 10:2-11; ayrıca bkz. 119:51,69,78,85,122 ve 31:23’e ait not).
119:23 Önderler Burada sözü edilen krallar ve önderler, tek krallığın olduğu dönemdeki veya sürgün sonrası dönemdeki Pers İmparatorluğu’nda görev alan yerel yöneticiler olabilir. kötüleseler Tanrı’nın hizmetkârı olan kişi, Tanrı’nın sözlerini (yasasını ve vaatlerini) yaşamının umudu olarak kabul ettiği için bu acıları çeker (bkz. 119:25’e ait not; 119:42,51,65,69,78,85,95,110,134,141, 150,154,157,161; ayrıca bkz. 119:6; 5:9’a ait notlar).
119:25 Toza toprağa serildim Mezmur yazarı kederinden, acılarından ve üzüntüsünden sıkça söz eder (bkz. 119:28,50,67,71, 75,83,92,107,143,153 ; 119:23’e ait not). serildim Bkz. 44:25. Sözün ‘Vaadin’ anlamında (bkz. 119:28,37,42,49,65,74,81,107,114, 147).
119:27 Harikalarının Bkz. 119:18’e ait not.
119:29 Yalan yol Tanrı’nın yasasıyla belirlenen güvenilir (bkz. 119:86,138) ve gerçek (bkz. 119:142,151,160) yolların aksine, doğru gibi görünen ancak ölüme götüren yollar (bkz. Özd.14:12 ve ilgili not).
119:31 Utandırma Bkz. 119:6’ya ait not.
119:34 yüreğimle Bkz. 119:36; ayrıca bkz. 5:9’a ait not.
119:36-37 Yüreğimi... Gözlerimi Günahlı kişi yüreğinin (bkz. 5:9’a ait not) tutkularına göre hareket eder.
119:37 boş şeylerden İbranice’den, “değersiz putlardan” diye de çevrilebilir.
119:38 Senden korkulması için Bkz. 130:4; 2Sa.7:25-26; 1Kr.8:39-40; Yer.33:8-9.
119:39 Korktuğum hakaretten Bkz. 119:6,23’e ait notlar.
119:40 doğruluğunun Bkz. “adil”, 4:1’e ait not.
119:41 sevgini Bkz. 119:64,76,88,124,149,159; ayrıca bkz. 6:4’e ait not.
119:42 beni aşağılayanlara Bkz. 119:23’e ait not. sözüne Bkz. 119:25’e ait not.
119:43 Gerçeğini ağzımdan Bkz. 119:13 ve ilgili not; ayrıca bkz. 119:46.
119:45 Özgürce Bela veya baskılarla kuşatılmaksızın.
119:46 Kralların önünde Bkz. 119:23’e ait not.
119:49 sözü Bkz. 119:25’e ait not.
119:50-51 Acı çektiğimde... eğlendiler küstahlar Bkz. 119:23’e ait not.
119:51 küstahlar Bkz. 119:21’e ait not.
119:52 Tanrı’nın yasası değişmez, çünkü O’nun değişmezliğine dayalıdır. Bu, mezmur yazarının rahat olmasını sağlayan gerçektir ve yasaları bu kadar büyük bir sevgi ve saygıyla anmasının nedenidir (bkz. 119:89,144,152,160).
119:53 Tanrı’nın yasasına duyulan özlem (bkz. 119:136,139), onu reddedenlere karşı bir öfke uyandırmakta (bkz. 119:113,158) ve ona karşı olan her şeyden nefret etmeye yol açmaktadır (bkz. 119:104,128,163); ancak aynı zamanda onu onurlandıran herkesi birbirine yakınlaştırmaktadır (bkz. 119:63).
119:54 Konuk olduğum 119:19’da belirtilen anlamda olabilir (bkz. ilgili not).
119:55 adını Bkz. 5:11’e ait not.
119:57 payıma Krş. 73:26 ve ilgili not.
119:58 yüreğimle Bkz. 5:9’a ait not.
119:62 Doğru Bkz. 119:138,144,160,164,172.
119:63 Dostuyum Bkz. 119:53’e ait not.
119:65 iyilik ettin Krş. 119:68; bkz. 31:19; 86:17 ve ilgili notlar. Sözünü Bkz. 119:25’e ait not.
119:66 inanıyorum Çünkü Tanrı’nın buyrukları aldatıcı (bkz. 119:29’a ait not) veya değişken (bkz. 119:52’ye ait not) değildir.
119:67 Acı çekmeden Tanrı’nın ellerinde (bkz. 119:71; ayrıca bkz. 119:25’e ait not). sözüne Bkz. 119:11’e ait not.
119:69 Küstahlar Bkz. 119:21’e ait not.
119:70 yağ bağladı Duyarsızlığı ifade eder (bkz. Yşa.6:10; Yer.5:28).
119:72 Binlerce altın ve gümüşten Bkz. 119:14 ve ilgili not.
119:73-80 Bu kıtanın eş merkezli bir yapısı vardır: 119:73,80; 119:74,79; 119:75,78 ve 119:76-77.
119:74 Senden korkanlar Bkz. 119:79; ayrıca bkz. 34:8-14’e ait not. sözüne Bkz. 119:25’e ait not.
119:75 hükümlerin Ayetin devamında ima edildiği gibi, Tanrı’nın kuluyla ilgilenirken verdiği adil kararlar. Bana acı çektirirken bile Bkz. 119:67,71.
119:76 Sevgin Bkz. 6:4’e ait not.
119:78 Utansın küstahlar “Beni utandırdıkları gibi” (bkz. 5:10’a ait not). küstahlar Bkz. 119:21’e ait not. yalan yere suçladıkları için Bkz. 119:23’e ait not.
119:79 Bana dönsün Bkz. 119:53; 119:63.
119:80 Yüreğim Bkz. 5:9’a ait not. utanç duymayayım Bkz. 119:6’ya ait not.
119:81-88 Mezmurun ilk yarısının bu son kıtası, tıpkı sonuç kıtasında olduğu gibi, ağırlıklı olarak Tanrı’nın yardımı için edilen duadan oluşur (bkz. 119:25’e ait not).
119:82 Gözümün feri Bkz. 6:7’ye ait not.
119:83 Dumandan kararmış tuluma Mezmur yazarı çektiği acıların izlerini taşımaktadır.
119:84 yargılayacaksın Bkz. 5:10’a ait not.
119:85 Çukur kazdılar Bkz. 5:9 ve 9:15’e ait notlar. Yasana uymayan Bkz. Çık.20:16. küstahlar Bkz. 119:21’e ait not.
119:86 güvenilirdir Bkz. “yalan yol”, 119:29’a ait not.
119:88 sevgin Bkz. 6:4’e ait not.
119:89 sözün Burada, Tanrı’nın her şeyi yaratan, sürdüren ve yöneten sözü anlamındadır (bkz. 33:4,6; 107:20; 147:15,18). Göklerde sonsuza dek duruyor Göğün ve yerin sağlam düzeni (119:90), Tanrı’nın her şeyi sürdüren ve yöneten sözünün güvenilir (119:90) olduğunun göstergesidir (19:1-4). Bu, Tanrı’dan korkan kişilerin Tanrı’nın özel vahyine (Tanrı’nın yasaları ve vaatleri) duyduğu güveni doğrulayan gerçekliktir (bkz. 93:5 ve 96:10’a ait notlar).
119:90 Sadakatin Tanrı’nın sözüne yönelik dolaylı bir gönderme (bkz. 119:89 ve ilgili not).
119:95 Kötüler Bkz. 119:21’e ait not. yok etmeyi beklerken Bkz. 119:25’e ait not.
119:97-104 Tanrı’nın yasalarını derin derin düşünmek en üstün bilgeliği kazandırır.
119:98 düşmanlarımdan Bkz. 119:21’e ait not.
119:102 bana sen öğrettin İlahi yasalar aracılığıyla.
119:103 sözler Bkz. 119:11’e ait not; 119:67,133,172.
119:104 nefret ediyorum her yanlış yoldan Bkz. 119:53’e ait not.
119:106 ant içtim, Andımı tutacağım Bkz. Neh.10:29.
119:107 Bkz. 119:25 ve ilgili not.
119:109 Hayatım... tehlikede Bkz. 119:23,46,161.
119:110 tuzak kurdu Bkz. 119:85 ve ilgili not.
119:111 mirasımdır Bkz. 73:26’ya ait not. Yüreğimin Bkz. 5:9’a ait not.
119:113 Döneklerden tiksinir Bkz. 119:53’e ait not; 119:115; ayrıca bkz. Yak.1:8.
119:118 hileleri boştur Bkz. 119:29 ve ilgili not.
119:119 cüruf İbranice’de bu sözcüğün karşılığı ile 119:118’deki “sapan” sözcüğünün karşılığı arasında bir sözcük oyunu yapılmıştır: O’nun kurallarından sapanlara cüruf gibi davranılır.
119:120 Bedenim ürperiyor Tanrı’ya duyduğu derin saygıdan ötürü.
119:121-128 Zulmedenlerden kurtulmak için edilen duanın ağırlıkta olduğu bir başka kıtadır (bkz. 119:81-88 ve ilgili not; ayrıca bkz. 119:23’e ait not).
119:121 Adil ve doğru olanı Tanrı’nın isteğini özetlemek için yaygın olarak kullanılan bir ifade (bkz. 106:3; Yar.18:19; 2Sa.8:15; Özd.1:3; 21:3; Yşa.56:1; Yer.22:15; 33:15; Hez.18:5,19,21,27; 33:14,16,19; 45:9; ayrıca bkz. Makale: Doğruluk, s.1656).
119:122 küstahlar Bkz. 119:21’e ait not.
119:123 Gözümün feri sönüyor Bkz. 6:7’ye ait not.
119:124 sevgin Bkz. 6:4’e ait not.
119:126 harekete geçmenin Kulunu savunmak veya yasa bozucularını yargılamak ya da her ikisi için.
119:127 Altından Bkz. 119:14,57,72,111.
119:129 Harika Bkz. 119:18 ve ilgili not.
119:130 Saf insanlara Bkz. 19:7 ve ilgili not.
119:134 baskısından Bkz. 119:25’e ait not.
119:135 Yüzün aydınlık saçsın Bkz. 13:1’e ait not.
119:136 Bkz. 119:53 ve ilgili not.
119:137 adilsin Bkz. 4:1’e ait not.
119:138 güvenilirdir Bkz. 119:142’ye ait not; ayrıca bkz. 119:29’a ait not.
119:139 Gayretim Bkz. 119:53’e ait not.
119:141 Önemsiz ve horlanan Krş. 119:143; ayrıca bkz. 119:23’e ait not.
119:145-152 Mezmurun sonlarına doğru, kurtarılmaya yönelik dualar ağırlığını arttırır (bkz. 119:25’e ait not).
119:149 Sevgin Bkz. 6:4’e ait not. Hükümlerin “Sevgin”i tamamlayan (bkz. 119:75’e ait not).
119:150 Yasandan uzaklaşıyorlar Bkz. 119:21,53,85,118,126,139,155,158.
119:151 gerçektir Bkz. 119:29’a ait not.
119:152 sonsuza dek Bkz. 119:52’ye ait not.
119:153-160 Bkz. 119:145-152’ye ait not; ayrıca bkz. 119:23’e ait not.
119:155 kötülerden Bkz. 119:21’e ait not.
119:156 Hükümlerin Bkz. 119:149 ve ilgili not.
119:158 sözüne Bkz. 119:11’e ait not.
119:160 gerçektir Bkz. “yalan yol”, 119:29’a ait not. sonsuza Bkz. 119:52’ye ait not.
119:161-168 Bkz. 119:145-152’ye ait not; ayrıca bkz. 119:23’e ait not.
119:161 önderler Bkz. 119:23’e ait not. yüreğim Bkz. 5:9’a ait not.
119:162 Ganimet Bkz. 119:14,72,111.
119:163 Tiksinir, iğrenirim Bkz. 119:53’e ait not. yalandan Bkz. 119:29 ve ilgili not.
119:169-176 Bkz. 119:145-152’ye ait not.
119:176 Bkz. Yşa.53:6.

Videolar

Mezmurlar Girişi

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

  • Ayetler
  • Notlar
  • Video
  • Giriş